مددکار اجتماعی - پزشک و مشاور اجتماع
مددکار اجتماعی - پزشک و مشاور اجتماع

*SOCIAL WORK* 

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR* 

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع) 

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

تحقیق پژوهشی حاضر پروژه تحقیقاتی خانم شیوا مرادی فارغ التحصیل دوره کارشناسی پیوسته از دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک است که در نیمسال دوم 1385 – 1384 با موضوع : بررسی و مطالعه آسیب شناسی اجتماعی- اقتصادی اثرروانگردانهای صنعتی و شیمیایی بر روی جوانان دختر و پسر 18 تا 28 سال منطقه پاسداران تهران در بهار و تابستان 1385تحت عنوان پایان نامه ای جهت دریافت درجه کارشناسی مورد دفاع قرار گرفت و نمره 20 را به خود اختصاص داد.

 

لازم به ذکر است این پروژه تحقیقاتی در سایت رسمی و معتبر www.irandoc.ac.ir ثبت شده است، بنابراین کلیه حقوق برای محقق محفوظ است و کپی یا تکثیر از بخش یا تمامی متن به روز شده زیر بدون کسب مجوز کتبی از محقق پیگرد قانونی دارد. همچنین لازم به ذکر است که در اینجا تنها بخشی از پایان نامه که می تواند مورد استفاده عموم قرار بگیرد به روز شده است. برای دسترسی به تمام متن پایان نامه و همچنین بهره گیری از عکس های مربوط به هر بخش از مواد مخدر و روانگردانها می توانید با ایمیل مدیریت وبلاگ به آدرس shiva.moradi@gmail.com تماس حاصل نمائید و درخواست خود را کتباً اعلام نمائید.

 

بررسی و مطالعه

 

آسیب شناسی اجتماعی- اقتصادی

 

اثر روانگردانهای صنعتی و شیمیایی

 

بر روی جوانان دختر و پسر 18 تا 28 سال

 

منطقه پاسداران تهران

 

بهار و تابستان 1385

 

مقدمه

 

اختلاف سنت و مدرنیسم و تمایل جوانان به زندگی کردن با مد روز سبب شده است، گاه روابط نامتعارفی در حوزه تعاملات اجتماعی جوانان مشاهده شود. روانگردانهای صنعتی و شیمیایی از جمله مواد مخدر و افیونی است که به تازگی وارد بازار مواد مخدر ایران شده است و مورد استفاده برخی از جوانان و نوجوانان قرار می  گیرد. جوانان تحصیلکرده و افراد مرفه، به ویژه شهروندان مناطق غرب، شمال شرق و شمال تهران مصرف کنندگان اصلی این نوع مواد هستند. 13 سالگی پائین ترین سنی است که در آن اعتیاد به این مواد مشاهده شده است، که بین سنین 18 تا 20 سالگی جوانان بیشترین گرایش به مصرف این مواد را دارند. این مواد تأثیرات مخربی بر روی مغز، جسم و روان افراد مصرف‌کننده دارد. اعتیاد به مواد روانگردان خودکشی از نوع تدریجی است و مصرف کننده آن تنها فردی است که پس از هر بار مصرف دهها سلول مغزی خود را به مرگ هدیه می کند. این تحقیق پژوهشی نو در زمینه مواد مخدر خصوصاً ترکیبات جدید آن یعنی «روانگردانهای صنعتی و شیمییایی» می باشد و در نظر دارد تا اثر «روانگردانهای صنعتی و شیمییایی» را بر روی جوانان دختر و پسر محدوده سنی  18 تا 28 سال منطقه پاسداران تهران که مصرف کننده مواد روانگردان هستند و در میهمانیهای شبانه موسوم به "ریو" (Raves) (اصولاً چند نوع مختلف از میهمانیها که در گوشه و کنار تهران و شهرهای بزرگ برگزار می شود حائز اهمیت است که بر سه نوع اند : 1-  دنسی ، میهمانیهایی است که در سلامت انجام می شود و همه چیز در افراطی ترین شکل ممکن به رقص ختم شود2-  «اکس پارتی» نوع هیجان انگیز این میهمانیهاست که در اینگونه میهمانیها غالباً میهمانان به وسیله قرصهای اکستاسی و مواد روانگردان مورد پذیرایی قرار می گیرند  تا با انرژی مضاعف در میان دوستان خود ظاهر شوند. 3-  خطرناکترین  اینگونه میهمانیها «سکس پارتی» است که در آن همه چیز  از کنترل افراد خارج است و هر نوع حادثه ای محتمل به نظر می رسد )شرکت می کنند را در طرح زمانی و اجرایی 6 ماه در بهار و تابستان 1385 مورد بررسی و مطالعه قرار دهد. محقق در نظر دارد با مراجعه به جامعه آماری و اتخاذ نمونه از طریق تکمیل پرسشنامه و مصاحبه حضوری با افراد مصرف کننده مواد روانگردان وضع موجود را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد و نتایج و یافته های به دست آمده از مطالعه و بررسی را در اختیار علاقه مندان، پژوهشگران و محققین قرار دهد. می توان قرن نوزدهم و بیستم را دوره رونق این تجارت سیاه و تاریخچه پیدایش روانگردانهای صنعتی و شیمیایی، یعنی موادی که از طریق سنتزهای شیمیایی و نه بر پایه های طبیعی و گیاهی به دست می آیند دانست.

 

 

 

بیان مسئله

 

اعتیاد نیز مانند سایر آسیب های اجتماعی و روانی فراتر از بزهکاری نوعی بزه دیدگی  Crimerictim است. در بررسی علل و عوامل اعتیاد تحقیقات نشان داده است که رفتار اعتیاد و سوء مصرف مواد به عنوان پیامدی از سایر اختلالات روانی و آسیب های اجتماعی و خانوادگی می باشد. شناخت علل و عوامل و سبب شناسی اعتیاد Ethiology به تحلیل بهتر پدیده اعتیاد و استفاده از راهکارهای پیشگیرانه Prevention مناسب تر به ما یاری می رساند.

 

مواد مخدر و اعتیاد واژه های آشنایی هستند که تمام جوامع بشری به نوعی با آن دست به گریبانند. امروزه اعتیاد مشکل بزرگ جوامع است و خساراتی که این معضل یا بلای خانمانسوز به جای می گذارد بسیار زیانبار است، این در حالی است که همه جوامع بشری سالهاست در راه مبارزه با مواد مخدر گام برداشته اند و هزینه های گزافی را هم پرداخت کرده اند. یکی از عواملی که نیروی انسانی جامعه را مورد تهدید قرار داده و می دهد اعتیاد است که به عنوان رفتارهای نامتعادل موجب رواج بی نظمی و هنجارشکنی در جامعه می گردد. آمار و اطلاعات دفتر کنترل مواد مخدر نشان می دهد که در سراسر جهان سن ابتلاء به سوء مصرف مواد مخدر کاهش یافته و اعتیاد در بین نوجوانان و جوانان در حال افزایش است. به نحوی که این امر به عنوان سومین بحران جهانی قلمداد می شود. یکی از مواردی که به تازگی در میان دختران و پسران جوان دیده می شود و از آن به عنوان یک منزلت اجتماعی  (منزلت Status ارج یا اعتبار اجتماعی که به گروه خاصی به وسیله اعضای دیگر یک جامعه داده می شود. گروههای منزلتی معمولاً دارای سبک زندگی خاصی هستند، یعنی الگوهای رفتاری ویژه ای که اعضای گروه از آنها پیروی می کنند.) یاد می شود استفاده از داروها و قرصهای شادی آفرین است و از آنجایی که بیش از 50% جمعیت کشور در سنین زیر 20 سال بوده و 62% از این جمعیت در شهرها ساکن هستند اهمیت پرداختن به این مسئله در مناطق شهری بیشتر احساس می شود. اعتیاد به مواد مخدر، خصوصاً روانگردانهای صنعتی و شیمیایی به عنوان نابسامانی اجتماعی، پدیده ای است که ویرانگریهای حاصل از آن زمینه ساز سقوط بسیاری از ارزشها Valus  و هنجارهای اجتماعی (هنجارهای اجتماعی قواعد رفتار اجتماعی به شمار می آیند که اجرای اصول و قواعد رفتاری هر جامعه را تضمین می کند. قوانین غیر مکتوبی هستند که در رفتار روزمره هر جامعه کاربرد دارند و از طریق اجتماعی شدن و جامعه پذیری کسب می شوند و افراد را مجبور می کنند تا در شرایط و موقعیت خاص- کاری را انجام دهند) و فرهنگی است و سلامت جامعه را به مخاطره می اندازد.

 

لذا تحقیق حاضر بر آن است تا با تحلیل اجتماعی خود این طرح را مورد بررسی و مطالعه قرار دهد و به این سؤال پاسخ دهد که عوامل اقتصادی و اجتماعی تا چه حد در گرایش جوانان به سمت استفاده از روانگردانهای صنعتی و شیمیایی مؤثر هستند و همچنین استفاده از این مواد برای جامعه چه تبعاتی دارد؟؟؟ 

 

 

 

 روش تحقیق

 

این پژوهش از نوع توصیفی است و روش آن پیمایشی (رایج ترین روش در تحقیقات پیمایشی استفاده از فن پرسشنامه است. پژوهش های پیمایشی با استفاده از تکنیک پرسشنامه اطلاعات مورد نظر را از نمونه ای از یک جمعیت خاص جمع آوری می کنند. در این تحقیق از پرسشنامه های بی نام استفاده شده است. بزرگترین حُسنی که این روش دارد این است که پاسخ گویان با آزادی تمام به کلیه سؤالات پاسخ می دهند و هیچ گونه نگرانی در بیان عقایدشان ندارند.)، اسنادی است و ابزار گردآوری داده ها، تکمیل پرسشنامه و مصاحبه حضوری Face  to  Face   با مصرف کنندگان مواد روانگردان می باشد. روش آماری در پژوهش های پیمایشی که به موضوع مواد مخدر خصوصاً روانگردانهای صنعتی و شیمیایی می پردازند معمولاً از تکنیکهای خود گزارش استفاده می شود و پاسخگویان عمدتاً نگرش و رفتارهای خود را در خصوص مواد مخدر گزارش می کنند. Self - Report 

 

 

جامعه آماری تحقیق

 

جامعه آماری در این پژوهش عبارت است از 150 نفر دختر و پسر 18 تا 28 ساله که به صورت تصادفی از ساکنین منطقه پاسداران تهران انتخاب شده اند و همگی مصرف کننده مواد روانگردان بوده اند. به دلیل مشخص بودن تعداد جامعه مورد تحقیق از 250 نفر مصرف کننده مواد روانگردان نمونه گیری به عمل آمد و پرسشنامه مذکور بین تک تک افراد مصرف کننده توزیع گردید و نتایج  مذکور به دست آمد.

 

 

نمونه و روش نمونه گیری

 

 شیوه جمع آوری اطلاعات در این تحقیق استفاده از پرسشنامه حاوی سؤالات باز و بسته می باشد و از آنجایی که فن پرسشنامه به تنهایی پاسخگوی اطلاعات مورد نظر نبوده است، لذا از مصاحبه حضوری و مشاهده نیز به عنوان ابزارهای تکمیلی بهره گرفته است. در این تحقیق 250 نفر از رده سنی 18 تا 28 سال را شامل می شود که به وسیله یک پرسشنامه واحد مورد مطالعه قرار گرفته شده اند. روش نمونه گیری اتفاقی یا ساده می باشد. به این طریق که تعداد نمونه مورد نیاز از کل جامعه آماری انتخاب می گردد. در این روش کلیه افراد جامعه آماری دارای شانس یکسان برای انتخاب شدن می باشند.

 

 

 

فن تحقیق (ابزار جمع آوری اطلاعات)

 

با توجه به نوع تحقیق که مستلزم استفاده از فن مصاحبه، تکمیل پرسشنامه، اسناد کتابخانه ای، استفاده از مطالب سایت های پیرامون موضوع و اطلاعات جمع آوری شده از مقاله های اینترنتی و کتابهای آموزشی و استفاده از کتابهای موجود در کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک می باشد. برای جمع آوری اطلاعات از ابزار پرسشنامه استفاده شده است که با توجه به چارچوب نظری و فرضیه های مطرح شده در فصل اول و دوم تهیه شده است و اطلاعات جمع آوری شده به وسیله روش آماری و برنامه SPSS  مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت. در این راه از اطلاعات و تجربیات استاد راهنما برای تنظیم و ایرادات پرسشنامه کمک گرفته شده است.

 

 

 

تعاریف اصطلاحات

 

داروهای روانگردان(Psychoactive Drugs) :  داروهای روانگردان نوعی مواد شیمیایی هستند که بر دستگاه عصبی بدن اثر می گذارند و تأثیر خود را با کاهش و یا افزایش میزان ترشح انتقال دهنده های عصبی در سیناپسها به جای می گذارند. همچنین موجب تغییر در رفتار، فرآیند های ذهنی و تجربه هشیاری فرد مصرف کننده می شوند.

 

اعتیاد (Addiction) :  اعتیاد عبارت است از یک پدیده زیستی که به اُرگانیزم امکان می دهد خود را به تدریج با پاره ای مواد سمی سازش دهد و مصرف روزمره مقادیری از این مواد را که برای ارگانیزم کشنده است را تحمل کند. با استعمال مواد مخدر تحریک پذیری سلولهای عصبی افزوده شده و در نتیجه داروی بیشتری لازم است تا آن را به حال تعادل برگرداند. اعتیاد یعنی خوگرفتن و وابسته شدن جسمی‌، روانی و عصبی فرد به مواد مخدر است. اعتیاد حالتی است که در اثر مصرف دوره‌ای یا مداوم یک ماده شیمیائی «طبیعی یا مصنوعی» که برای انسان یا جامعه مضر باشد ایجاد می‌گردد.  

 

معتاد(Addict)  :  معتاد فردی است که در اثر استفاده مکرر از مواد مخدر در جسم خود تخریب به وجود آورده است و زندگی خود و اطرافیان را آشفته نموده است. این تخریب در قسمت جسم شامل : «از بین بردن سیستم ضد درد بدن و همین طور انهدام سیستمهای تولید کننده مواد شبه افیونی و سایر قسمتهای دیگر» می باشد. معتاد فرد بیماری است که از چهار طریق خوردن، تزریق، دودکشیدن و استنشاق یک یا چند ماده مخدر را به طور مداوم مصرف کند و در صورت قطع ماده مخدر با مشکلات جسمی، روانی و رفتاری روبرو می گردد.

 

آسیب شناسی اجتماعی (Social Deriance) Pathology  :  آسیب شناسی اجتماعی عبارت است از مطالعه و شناخت ریشه ی بی نظمیها در اُرگانیسم و مطالعه و ریشه یابی بی نظمیهای اجتماعی. به هر نوع عمل فردی یا جمعی اطلاق می شود که در چارچوب اصول اخلاقی و قواعد عام عمل جمعی رسمی جامعه محل فعالیت کنشگران قرار نمی گیرد و در نتیجه با منع قانونی و یا قبح اخلاقی و اجتماعی روبرو می گردد.

 

سوء مصرف‌ مواد(Substance Abuse) :  سوء مصرف مواد عبارت است‌ از مصرف‌ اجباری‌ و زیانبار مواد روا‌نگردان‌ با وجود پیامدهای‌ روانی‌ و اجتماعی‌ سوئی‌ که‌ برای فرد به‌ بار می ‌آورد. در نتیجه قسمتهای‌ مختلف‌ بدن‌ مانند :‌ «دستگاه‌ عصبی‌ مرکزی ‌(مغز و نخاع‌)، کبد ، کلیه‌ها و خون‌» دچار مشکل‌ خواهند شد. 

 

وابستگی به مواد(Substance dependence) :  عادت در اصل عبارتست از تطابق موجود زنده  با محیط زیـست یا شرایـط جدید که در انسان انواع مختلف وجود داشته و در کتاب «معمای عادت» طرح جدیـدی در مورد تعریف و تقسیم ‌بندی آن ارائه گشته و عادت به چهار گروه اصلی به شرح ذیل تقسیم شده‌اند : 

 

عادت روحی : عبارتست از تطابق روحی و معنوی با مسائل و موضوعات و کلیه پدیده‌های جدید که با آنها اُنس و عادتی از پیش وجود نداشته تا آثار معنـوی حاد آنها از بین برود؛ از قبیل خبر خوش یا ناخوش مهمی که در ابتدا انـسان را به شدت متأثـر نموده و تحت تأثیر خود قرار می دهد، مانند : «اثرات خبر فوت پدر یا مادر» که به مرور زمان خبر کهنه می شود و اثرات روانی آن از بین می رود.

 

عادت عضوی : عبارتست از عادت دادن عضوی از اعضاء بدن به کار و فعالیت منظم و مداوم غیرارادی معینی که قبلاً‌ از روی علم و آگاهی و دخالت شـعور و اراده انسان صورت می گرفته ولی پس از تمرین و تکرار کافی می تواند به طور خود به خودی و غیر ارادی و ناآگاه نیز انجام گیرد.

 

عادت غریزی : عبارتست از عادت عضو مشخصی که به اقتضـای فطری و ناآموخته از بدو حیات در اعضاء و سـلولها و نسوج معینی به وجود آورده و همان خـصوصیات عادت نام برده دو فوق را داراست.    

 

عادت حیاتی : عبارتست از تـطابق بدن مـوجود زنده «تطابق بیولوژیکی» با شرایط جدید محیط زندگی به خصوص از نظر عوامل فیزیکی و شیمیایی مانند : «تـطابق بدن با گرما و سرما عامل فیزیکی، تـطابق بدن با رژیم‌های غذایی و داروئی مختلف عامل شیـمیایی، تـطابق بدن با آب و هواهای مختلف عامل فیـزیکی و شیمیایی توأم». استعمال مداوم و طولانی مواد مخدر منجر به ایـجاد سخت ‌تریـن انواع عادات حیـاتی در بدن می شود که همان اعتیـاد به مواد مخدر می باشد.

 

کجروی (Deviance) :  کجروی رفتار یا خصوصیاتی است که از هنجارهای مهم اجتماعی و انتظارات جامعه تخطی کرده و در نتیجه به وسیله تعداد زیادی از مردم به صورت منفی ارزیابی شده است. شیوه های رفتاری که با هنجارها یا ارزشهای اکثر اعضای جامعه همنوا نیستند. بر همین اساس رفتار کجروانه به کنشهایی اطلاق می شود که از هنجارهای عموماً پذیرفته شده فراتر می روند. کجروی اجتماعی به هر نوع عمل فردی اطلاق می شود که در چارچوب اصول اخلاقی و قواعد عام عمل جمعی جامعه محل فعالیت کنشگر قرار نمی گیرد و لذا با منع قانونی و اجتماعی مواجه می گردد.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

نمونه های بررسی شده(case)  

 

 

افزایش حضور جوانان دختر و پسر در پارتی های دوستانه، زنگ خطری را برای برخی خانواده ها به صدا در آورده است. به عقیده بسیاری از جوانانی که در این میهمانیها حضور می یابند، فرار از مشکلات و گذراندن لحظاتی شاد در کنار دوستان تنها دستاورد آنهاست و با حضور در میهمانیهای شبانه موسوم به "ریو"(Raves) به دست می آید. ساعتهای متمادی رقص با موسیقی الکترونیکی در پارتی های مختلطی که امروزه در گوشه و کنار شهرهای بزرگ با حضور دختران کم سن و سال با آرایشهای تند عروسکی و پسران جوانی که شادی را با اکس تجربه می کنند، جوانان را به سمت دنیای بی خیالی می کشاند. پارتی های شبانه که اغلب در اواخر هفته و در مناطق دور افتاده شهر برگزار می شود، دغدغه برخی جوانان ایرانی شده است و حتی آنهایی که تمایلی به حضور در این گونه جشن ها ندارند، آماده اند که برای یک بار آن را امتحان کنند. پارتی های خطرناک شبانه نمایشنامه ای زیبا از عقده های فروخورده جوانان را تشبیه می کند و مصرف اکس و الکل ، دنیای خیالی جذابی برای جوانان ایجاد می کند.

 

در یکی از ویلاهایی که یادآور انتظار پسر پادشاه و استقبال وی از سیندرلای مهربان و زیباست سهیل، جوان 26 ساله میزبان، منتظر جمع دوستان است. صاحبان خانه میلیارد تومانی در سفرند و این میهمانیها را چندان نامتعارف نمی دانند، مشروط بر این که زیاده روی در کار نباشد. بچه ها. . . از راه می رسند. جوانان تیپ زده چپ و راست از خودروها پیاده می شوند. پسران این میهمانی با دستمالهای سر و عینک شب و دختران با تیپهای اسپرت، مدعوین این میهمانی پر تجمل هستند. چشم های روشن و بی ملال جوانی زیر نور خوشرنگ چراغ های هالوژن محوطه می درخشد. خوش و بش می کنند بعد همه قهقهه زنان وارد سالن پذیرایی می شوند. بی اعتنایان به دنیا چیزی بین 16 تا 27 ساله اند. میزبان انواع سیگارها را تعارف می کند برگ معمولی، برگ هاوانا، مالبرو و . . . کسی اینجا سیگار وطنی دود نمی کند. میهمانی تا خود صبح ادامه پیدا خواهد کرد، یک جور اکس پارتی از گرگ و میش عصر تا گرگ و میش سپیده !!! گروه جوانان به استقبال شادی می روند. تیک های حرکتی شان چقدر حرفه ای و تمرین شده است !!! قرص هایی در چند رنگ در ظرفی توسط میزبان روی میز پذیرایی گذاشته می شود. طرح اصلی قرص های اکستاسی صورتکی با دو چشم و دهان متبسم استJ. همه برای خوردن قرص از دست "دی جی . . ." عجله دارند، مراسم با خوردن همزمان حبه های قرص آغاز می شود. سر و صدای این جوانان در شبی که آسمان چادر پر ستاره اش را بر سر کشیده بود از خانه ای ویلای در یکی از خیابانهای بالای شهر به گوش می رسید. در منزل تعدادی جوان با قیافه هایی عجیب و غریب روح و جان خود را به استرس صدای نامتعادل و گوش خراش آهنگ جاز غربی و صدای ناموزون خواننده ای خارجی که معلوم نیست چه می گوید و چه می خواند، سپرده اند. صدای بلند موسیقی کر کننده در فضا می پیچید، صدای ضبط صوت آنقدر بالاست که همسایگان بغلی احساس می کنند زلزله ای رخ داده است.

 

دیبس . . . دیبس . . . دیبس . . .

 

چراغ ها روشن و خاموش می شوند. شدت رقص نورها هر لحظه بیشتر می شود. اشباحی میان تاریکی و روشنایی خانه به شدت هر چه تمام تر بالا و پائین می پرند، آنها خسته نمی شوند. انگاراصلاً خستگی برایشان معنایی ندارد. شور و هیجان آنقدر بالاست که فکر می کنی این آدم ها از کره دیگری با انرژی فوق تصور آمده اند. افراد حاضر در منزل با حالتی اضطراب آلود و با پک زدن پی در پی به سیگار، دست و سرشان را تکان  می دهند و در احساس کاذب شنیدن آهنگ روحشان را به امواج استرس می سپارند، گویی قرص های روانگردان آنچنان بر آنها اثر گذاشته که جهان فانی و باقی برایشان سرابی بیش نیست، اما ساعتی بعد بوی مرگ فضای خانه را پر می کند . . . چند ساعت بعد، از هیاهوی این خانه خبری نیست. همه چیز بهم ریخته است اما کسی نای بلند شدن ندارد. هر کس در گوشه ای زانوی غم به بغل گرفته، دیگر رقص نور و موسیقی هم آنها را به هیجان نمی آورد، انگار همه مرده اند. دیگر از آن همه فریادهای شاد خبری نیست. حالا حتی بعضی از آنها گریه می کنند، خیلی ها نای گریه کردن هم ندارند. ساعتها قبل آنها سرشار از یک انرژی کاذب دنیا را در دستان خود می دیدند و احساس می کردند توان انجام هر کاری را دارند، اما حالا دیگر دنیایی در دستشان نیست، هر چه هست و نیست پوچی و پوچ گرایی است و بس . . . باور نمی کنم خندیدن برایت آنقدر مشکل شده باشد که برای انجامش مجبور باشی دست به دامان یک محرک خارجی شوی، محرکی که تو را شاد نمی کند، تو را به سمت جنون می کشاند تا هر چه می خواهی بر سر خودت بیاوری. تأثیر این قرص نیروزا آنقدرها باقی نمی ماند و وقتی به پایان برسد دیگر از شور و هیجان خبری نیست. آنچه باقی می ماند افسردگی و احسا س بیهودگی است، احساسی که ممکن است تو را تا حد مرگ به جنون بکشاند.

 

اگر سری به ناصرخسرو و کوچه و خیابان های اطراف آن بزنید قطعاً افرادی را خواهید دید که به تبلیغ و ترویج انواع قرصهای و مواد روانگردان می پردازند و با زیرکی تمام آنچنان با آب و تاب از نوع تأثیر قرصهای اکس و حالتهای تنش زای آن بر روح و روان انسان تعریف و تمجید می کنند که قطعاً اگر از استقلال فکری و روحی و روانی قوی و همچنین از ایمان محکم و اراده قوی برخوردار نباشید، بی اختیار جذب این داروی مخرب خواهید شد. در ناصرخسرو به دنبال یک سوژه مناسب که بتواند به سؤالاتم در این رابطه پاسخ بدهد، می گردم تا اینکه یکی از همین تیپ آدم ها سر راهم سبز می شود و از قرص های روانگردان می گوید : «قرص اکس اعتیاد ندارد، اما کیفی دارد که نگو، اصلاً مثل خوره به جانت می افتد و تا مصرف نکنی دست از سرت برنمی دارد، فقط به شرط اینکه یکبار مصرف کنی!!!» از او می خواهم که یک نمونه از قرص ها را به من نشان بدهد، می گوید: «اول باید بدانم که خریدار هستی یا نه، ضمناً ما این قرصها را با خودمان حمل    نمی کنیم، در مکان مناسبی در همین اطراف آنها را پنهان کرده ایم. هر لحظه امکان روبرو شدن ما با مأموران وجود دارد». او از مواد مخدری بانام «شیشه » سخن می گوید که از آن به عنوان مکمل قرصهای اکستاسی استفاده می کنند و درباره قیمت این قرص ها در نقاط مختلف شهر تهران می گوید : «قیمت ها بستگی به محل خرید دارد! و از 5 تا 15هزار تومان گاهی هم بیشتر از این مبالغ در نوسان است و معمولاً هرچه به طرف بالای شهر و حوالی تجریش، زعفرانیه یا پاسداران برویم، سیر صعودی این قیمت ها افزایش می یابد. در پایین شهر و یا همین ناصرخسرو قیمت ها در پایین ترین حد ممکن است». هنگامی که کنجکاوی مرا در کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه درمی یابد و می فهمد که خریدار نیستم، از ادامه توضیحات خودداری می کند و تقریباً به دست آوردن اطلاعاتی کامل در این زمینه از این مکان نیمه تمام باقی می ماند.

 

الکساندر شوگیلین بیوشیمیست آمریکایی که برای اولین بار روی عوارض این دارو کار می کرد پس از یک بار مصرف اکستاسی می گوید : کوهی که نزدیک منزلم بود و هر روز آن را می دیدم پس از مصرف اکستاسی طوری به نظرم می آمد که دوست داشتم ساعتها آن را تماشا کنم !!!

 

یک مصرف‌کنندة دائمی اکستاسی می‌گوید : «اگر هر شب اکستاسی بخورید، سرما وجودتان را فرا می‌گیرد. کلیه‌هایتان از کار می‌افتند و پادرد و کمردرد خواهید داشت. لبها و انگشتانتان را آنقدر می ‌جوید که به خونریزی می‌افتند.

 

شاهین ۲2 ساله تجربه حضور در یکی از این میهمانیها را این طور شرح می دهد : «سالن تاریکی بود در بعضی قسمتهای آن غیر از نور چراغهای رنگی و گردان هیچ روشنایی دیگری نبود. وقتی داخل آن جمعیت می شوی دیگر صدای بلند موسیقی، بوی عرق و جیغ و فریادشان آزارت نمی دهد. چون تو هم باید مثل خود آنها اکس زده باشی. کسی که میهمانی در خانه اش برگزار شده بود پسری حدود ۲۳ ساله بودکه به بهانه تولدش دوستانش را دعوت کرده بود و پدر و مادرش هم خانه نبودند. من هم به واسطه یکی از دوستانم آنجا رفتم. قرصهای اکستاسی را داخل ظرف یا توی نوشابه ها ریخته بودند و به میهمانها می دادند». شاهین خیلی زودتر از پایان گرفتن اکس پارتی، مهمانی را ترک می کند : «بعد از خوردن قرص اکس احساس کردم تمام تنم عرق زیادی کرده و خیس آب هستم و حالت گرگرفتی داشتم و قلبم تند تند می زد.

 

شادی اش را نمی شود توصیف کرد. در آن حالت پر از انرژی مثبت هستی. اینها جملاتی اند که فرهاد در توجیه مصرف اکس به زبان می آورد و بعد ادامه می دهد : وقتی اسپید می خورم، از هیچ چیزی ترس ندارم.  با سرعت رانندگی می کنم و لایی می کشم. به قدری سرحال و سرخوشم که حاضرم دست به هر کاری بزنم که در شرایط عادی برایم سخت است.

 

حالت سرخوشی که فرهاد می گوید معمولاً ۲۰ تا ۴۰ دقیقه بعد از خوردن قرص اکستاسی ظاهر می شود و بعد از یک ساعت به اوج خود می رسد. اما ۳ تا ۴ ساعت بعد خبری از آن نیست. فرهاد می گوید : بعد از این که اثر مصرف قرص تمام می شود، احساس خستگی می کنم. به نظر او این اتفاق کاملاً طبیعی است، بالاخره بعد از چند ساعت بالا و پایین پریدن و تحرک زیاد، هر کسی خسته می شود.

 

الناز، یک مصرف‌کنندة اکستاسی، می‌گوید : «در یک میهمانی ریو، مردی که به مقدار زیاد و به ‌طور مداوم اکستاسی مصرف می‌کرد، خود را پرتقال می‌دانست. یکی دیگر از مصرف‌کنندگان فکر می‌کرد که مگس است و به دفعات سرش را به شیشة پنجره می‌کوبید.»

 

ونوس مانند هزاران جوان دیگر می‌خواست در یک میهمانی ریو (Rave) شرکت کند. او برای فرار از مشکلات و گذراندن لحظاتی شاد به همراه دوستانش می‌خواست در این میهمانی شرکت کند. یکی از آنها یک بطری اکستاسی در ماشین خود داشت. ونوس و دوستانش هر کدام قسمتی از مایع داخل بطری را نوشیدند. پس از گذشت زمانی نه ‌چندان طولانی، آثار دارو نمایان شد. ونوس رقصید و رقصید و رقصید. در حقیقت او نیرویی فراتر از توان خود یافته بود. یکی از دوستانش روز بعد به پلیس گفت : ونوس هیچ ‌چیز نمی‌فهمید. صبح فردا، ونوس را مرده پیدا کردند. علت مرگ او مسمومیت با داروی اکستاسی بود.

 

پیمان را همه ما می‌شناختیم. مهربان وخوش برخورد و خوش خنده بود. صفحه اش در گزک هنوز باز است با صدها پیام از دوستان که هنوز دربهت مرگ ناگهانی او نشسته اند. او آن شب دریک میهمانی،مقداری شیشه مصرف کرده بود. برای بار آخر، قلبش همان شب ایستاد.

 

نوید، دانشجوی الکترونیک که سابقه مصرف حشیش در میهمانی های مختلط را داشته می گوید : یکی از شب ها که با دوستانم از پارتی بر می گشتیم، یکی از بچه ها در حالی که ماشین سرعت زیادی داشت، در اتومبیل را باز کرد و قصد داشت خود را به پائین پرتاب کند که ما مانع شدیم. وی می گوید : اکس پارتی ها سالم ترین محیط برای لذت بردن از دنیای جوانی است !!!

 

نوید می گوید : جوانانی که اکس مصرف می کنند، قبل از مصرف و در عالم هوشیاری خود را متقاعد می کنند که در مصرف زیاده روی نکنند تا امکان لذت بردن بیشتر و بدون عوارض را در میهمانی های بعدی پیدا کنند. وی با اشاره به مدت زمان ماندگاری اثرات لذت پس از مصرف اکس می گوید : میزان ماندگاری اثرات لذت بخش 6 تا 8 ساعت است که در این فاصله کمتر کسی تا قبل از پایان میهمانی لحظات تلخ پس از سرخوشی را آغاز می کند.

 

کارن دانشجوی رشته زبان فرانسه که اکستاسی را مصرف کرده است، در این باره می گوید : شنیده بودم مصرف اکس نشاط و شادی زیاد ایجاد می کند. فکر کردم برای انجام تمریناتم می توانم از آنها استفاده کنم. اولین بار در یک مجلس شب نشینی دانشجویی مصرف کردم. اول احساس خوبی داشتم ولی تا سه روز پس از آن گیج بودم، عضلاتم خشک شده بود و آب زیادی می خوردم. حرارت بدنم بالای ۳۸ درجه و اصلاً   نمی توانستم ورزش کنم در عین حال که خسته بودم خوابم نمی برد، افکارم پراکنده بود، با وجود اینکه اصلاً چیزی نمی توانستم بخورم اصلاً گرسنه نبودم. این حالت پس از پنج روز خوب شد. پس از پنج روز که برای بار دوم اکستاسی را در دست دوستم دیدم انگار تمام دردسرهایم را فراموش کرده باشم، دوباره اکستاسی را مصرف کردم و این بار در طی ۵ روز ۱۵ بسته سیگار کشیدم و وقتی مثل دفعه پیش ۵ روز گذشت، من تقریباً حالت عادی پیدا کردم. متوجه شدم دوستم که این قرص را به من معرفی کرده در آخرین مصرفش سکته کرده است. خیلی ناراحت شدم ولی احساس می کنم همیشه یک کششی برای مصرف این قرص در من وجود دارد.

 

ساناز ۱۶ ساله و محصل است. او می گوید : بچه ها گفتند اگر بیایی خوش می گذرد. اولین بار بود که در یک پارتی شرکت می کردم. تمام روز دلهره داشتم، به خانواده هایمان گفتیم به جشن میهمانی دخترانه ای   می رویم. جشن از ساعت ۷ شروع شد. لیوان شربت را که خوردم دیگر نفهمیدم چه اتفاقی افتاد ؟! فقط می خندیدم. آنقدر این کار را ادامه دادم که سرم گیج رفت و اُفتادم و از هوش رفتم.

 

یاشار ۲۶ ساله می گوید : من ۳ سال پیش هروئین مصرف می کردم ولی ترک کردم و رفتم سراغ استفاده از قرص های اکستاسی، چون فکر می کردم این قرصها به اندازه هروئین خانمانسوز نیست.

 

آتنا ۱۵ ساله می گوید : فکر می کردم یک بار بیشتر مصرف نمی کنم ولی بعد نتوانستم، ترکش کنم.

 

مارال ۲۸ ساله می گوید : طلا می دزدیدم، می دادم برایم آب کنند و خرج قرص می کردم.

 

مارال می گوید : آدم اراده شو که بذاره کنار، یه سیگار و هم که بگیره دستش، بعد کم کم لای تمام انگشتانش سیگاره. هی پیشرفت می کنه اول سیگاره بعد حشیش، تریاک، هروئین، اکس، کوکائین، شیشه بعد میره رو مُد ببینه بقیه دوستاش چی مصرف می کنند، میره سراغ همون.

 

کسانی که از شیشه (شابو) استفاده می‌کنند می‌گویند در چند بار اول استفاده از شیشه وارد تفکر عمیق می‌شوند، مثلاً علاقه‌مندان به موسیقی، بهتر و بیشتر از موسیقی لذت می‌برند. نویسنده‌ها می‌توانند ساعت‌ها بنویسند بدون اینکه حواسشون پرت بشه، ریاضیدانان بهتر مسائل رو حل می‌کنند. و متأسفانه این ماده شده مواد‌مخدر روشنفکرا. ولی بعد از مدتی فرد رو شدیداً وابسته می‌کند. به طوری که بدون شیشه ‌دیگر قادر به فکر کردن نیستند.

 

شهاب مصرف کننده این ماده اعتیاد آور می گوید : من حدود یکسال است که به صورت تفریحی از شیشه استفاده می کنم اما یکی از دوستانم که به این ماده معتاد شده بود هم اکنون در بیمارستان است.

 

شهاب می گوید : دوستم از درد وحشتناک سر شکایت می کند و می گوید " انگار میله ای را در سرم فرو   می کنند" ، رفتار او طبیعی نیست و فکر می کنم دیوانه شده است.

 

آیدا یکی دیگر از مصرف کنندگان مواد مهیج زا گفت : تابه حال هیچ ماده ای تأثیری به وحشتناکی شیشه بر جسم انسان نگذاشته است، پس از مصرف انرژی مضاعف گرفته و ساعتها بیدار می مانیم اما بعد از گذشت چند ساعت پوست بدن کدر شده و حتی به اندازه چند کیلو لاغر می شویم. وی افزود : حدود یکسال است که شیشه به بازار آمده و رفته رفته جای قرصهای اکستاسی را گرفته است، با این تفاوت که شیشه عوارضی به مراتب بیشتر از اکستاسی دارد و مصرف مداوم آن جز مرگ چیز دیگری به همراه ندارد.

 

آرمیتا 18 ساله دانشجوی ترم 2 رشته مهندسی معدن را در بخش اعصاب و روان یکی از بیمارستانهای تهران بستری کرده اند. آرمیتا در حدود یک ماه پیش به قصد خودکشی رگ دست خود را از ناحیه مچ بریده بود . آرمیتا مصرف کننده اکستاسی است و می گوید همیشه از دو نوع دلفین و صلیب می خوردم. دلفین ارزانتر بود و زودتر هم اثرش از بین می رفت.

 

سارا دو بار در هفته به بخش دیالیز یکی از بیمارستانهای تهران می آید و 4 ساعت طاقت فرسا را روی تخت دیالیز می خوابد. به لوله های قطور دستگاه نگاه می کند و چشمان غمگینش را به من می دوزد و با بغضی که در گلو دارد با صدایی لرزان می گوید : قرص های روانگردان این بلاء را سرم آورده است.

 

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

طبقه بندی مواد اعتیاد آور و روانگردان

 

مواد روانگردان ثأثیرات مخربی بر روی مغز، جسم و روان افراد مصرف‌کننده می گذارد. این مواد بر روی سیستم عصبی تأثیر منفی گذاشته و اختلالاتی را در مغز «آسیب مغزی» Brain  Damage ، جنسیت، خواب، درد، حافظه و درجه حرارت بدن ایجاد می کند. همچنین اختلال در سوخت و ساز بدن، افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا Blood  Pressure ، تنش عضلانی، توهمات شنیداری Blood  Pressure و دیداری، غش و تعریق از عمده تأثیرات مواد روانگردان بر جسم است. تمامی داروهای مخدر و روانگردان، مغز و نواحی مخـتـلف بـدن را تـحت تـأثـیـر خـود قـرار می دهند و تعادل شیمیایی بدن را بر هم می زنند. احساساتی که در پی مصرف  Consumpation اینگونه مواد در بدن ایجاد می گردد به عوامل چون زمان استعمال، خلوص مواد، میزان مصرف، چگونگی مصرف، سطح سلامتی، سن افراد و شرایط محیطی فرد مصرف کننده بستگی دارد. عوامل متعددی در سوء مصرف(سوء مصرف بدین معناست که اگر چه فرد نسبت به مواد اعتیاد و وابستگی ندارد، ولی آن را مصرف می کند( و اعتیاد به مواد مخدر مؤثر هستند که در تعامل با یکدیگر منجر به شروع مصرف و سپس اعتیاد فرد می شوند. عوامل فردی، خانوادگی و محیطی خاصی می توانند فرد را در معرض خطر اعتیاد قرار دهند، هر چند تعداد این عوامل در هر فرد بیشتر باشد احتمال ابتلاء بیشتر می شود. نداشتن اعتماد به نفس، مورد خشونت قرار گرفتن، نگرش مثبت به اثرات مواد مخدر، خصوصاً روانگردانهای صنعتی و شیمیایی، نابسامانی خانواده، شکاف نسل ها، محله ی آلوده و جرم زا، منزلت اجتماعی، فقر و شکاف طبقاتی، ویژگی ها و شرایط دوران نوجوانی و جوانی، بحران هویت، افسردگی و ناراحتیهای روحی و روانی، اتفاقات ناخوشایند در زندگی، مصرف مواد به عنوان هنجار اجتماعی، انزوا طلبی و گوشه گیری، کنجکاوی، لذت جویی Hodonism ، استقلال طلبی، بیکاری و نداشتن فعالیت اجتماعی، مصرف مواد توسط اعضای خانواده، تشنج و درگیری در خانواده و تأثیر دوستان و گروه همسالان از مهمترین عوامل رویکرد به مصرف مواد مخدر، قرصها و مواد روانگردان در نوجوانان و جوانان است.

 

از دیدگاه عده ای مواد مخدر به دو دسته تقسیم بندی می شود : 1- مواد مخدر مقبول و قانونی، عبارت است از مواد شیمیایی مخدر و معتاد کننده ای که افراد یک جامعه استعمال علنی آن را قانونی و مقبول می دانند و برای مصرف آن هیچ گونه منع قانونی وجود ندارد. مانند : دخانیات «انواع سیگارها مانند : برگ معمولی، برگ هاوانا، مالبرو و . . . ، توتون»، قهوه و چای «نوشیدنیهای حاوی کافئین»، قلیان، مصرف مداوم برخی از قرصها و داروهای مسکن و خواب آور.

 

2- مواد مخدر منفور و غیرقانونی، مواد شیمیایی مخدر و معتاد کننده ای هستند که دولت و مردم یک جامعه مصرف آنها را غیرقانونی می دانند. مانند : فرآورده ها و مشتقات تریاک، الکل، حشیش «گرس و بنگ»، کوکائین، هروئین و مصرف مداوم بعضی از قرصها و داروهای روانگردان.

 

اما به طور کلی مواد اعتیاد آور و روانگردان به پنج گروه اصلی تقسیم بندی می شوند که  به ترتیب عبارتند از :

 

محرکها- توهم زاها- سرکوبگرها و خواب آورها- مخدرها«مواد افیونی و کیف آورها»-   حلال ها یا مواد فرار استنشاقی.

 

 

محرکها  Stimulate:  دسته ای از مواد اعتیادآور محرکها هستند که هم ریشه طبیعی دارند و هم ریشه صنعتی- شیمیایی. این گروه از داروها به عنوان محرک، ایجاد کننده هیجان و انرژی اند و موجب تحریک فعالیت سلسله اعصاب مرکزی می گردند و تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی اند. 

 

افزایش انرژی، هوشیاری ذهنی و فـعالـیـت جـسـمــانی، کاهش خستگی، سرکوب گرسنگی، افزایش ضربان قلب، افزایش فشار خون از جمله اثرات محرکها بر بدن است و معمولاً برای افزایش هشیاری، ایجاد تحمل زیاد برای بیدار ماندن به مدت طولانی، کاهش اشتهاء و ایجاد احساس نشاط به کار می روند و سبب وابستگی شدید روانی می شوند.  مشهورترین مواد و ترکیبات اعتیاد آور این گروه، آمفتامین ها و فرآورده های کوکا است. کوکا و مشتقات آن  شامل : کوکائین برف Cocaine، برگ کوکا، کراک Crack- Rack «با پختن کوکائین همراه با جوش شیرین ماده مخدر دیگری بانام کراک حاصل می گــردد که به آن مخدر اشراف می گویند»، برگ و ساقه برخی درختان مانند : خات و کراتم و ناس  می شود. کافئین Caffeine ، نیکوتین Necotine ، آمفتامین ها Amphetamines مانند : بنزدرین Benzedrine ، دکسدرین Dexedrine «دکستر آمفتامین» و متدرین Methedrine «متیل آمفتامین»، آمفتامین سولفات، متیل فنیدیت «ریتالین»، مت آمفتامین «که اکستاسی جزء اینهاست»، شیشه Speed «بـرای آن که آمفیتامین قابل دود کردن گردد آن را کریستالیزه می کنند که در این صورت به آن یخ یا شیشه می گویند» از جمله این مواد هستند. برخی از داروها مانند : «آمفتامین، کوکائین، نیکوتین و کافئین» به دلیل شباهتی که از لحاظ شکل سه بعدی با انتقال دهنده های عصبی دارند، موجب افزایش ترشح انتقال دهنده های عصبی در سیناپس و یا تحریک مستقیم گیرنده های دندریتی و در نهایت تحریک کلی دستگاه عصبی می شوند.

 

توهم زاها Hallucinogens :  دسته دیگری از مواد اعتیادآور، توهم زاها هستند که تعدادی از آنها ریشه طبیعی دارند، مانند : حشیش، ماری جوآنا و تعدادی هم ریشه مصنوعی و شیمیایی دارند،   مانند : ال . اس . دیL.S.D  که مستقیم روی مغز اثر می گذارد و شناخته شده ترین و رایج ترین نوع داروهای این گروه است. گروه دیگر از مواد اعتیادآور توهم زا کانابیس است که شامل : D.M.T دی‏ متیل تریپتامین  Dimethyl  Tryptamine «ریشه گیاهی سنتی بانام ایبوگائین دارای تریپتامین است»، Diethyl  Trypatamine دی‏ اتیل تریپتامیD.E.T، استحصالات گیاه شاهدانه « چرس، گانجا، بنگ، علف، گراس، جوینت، مری جین ، روغن حشیش، حشیش سایر موادی هستند که از شاهدانه به دست می آید.»، مسکالین، جو سیاه آفت ‏زده، برخی از قارچهای حاوی مواد توهم ‏زا، دانه‏ های نوعی نیلوفر وحشی می باشد. مواد دلیریوم زا مانند : مسکالین، بوفوتنین است.

 

از دیگر مواد توهم زا می توان به پی.سی.پی P.C.P، ام.دی.آ  M.D.A، پی. ام. آ P.M.A ، تی. ام. آ  T.M.A، اس.تی.پی S.T.P، دی. او. ام  D.O.M، مسکالین یا پیوت Mescaline –Peyote «از مشتقات ریشه کاکتوس است»، سیلوسین و سیلوسیبین  Psilocin –Psilocybin«سیلوسین از قارچهای خانگی جاویی به دست می آید» اشاره کرد. اصطلاح توهم زا بیشتر به موادی اطلاق می شود که شامل اسید لیسرژیک بوده و دارای اثرات انبساط خاطرمی باشند. مواد توهم زا مجموعه ناهماهنگ و غیر متجانس از موادی را تشکیل می دهد که به گروههای متنوع شیمیایی و دارویی تعلق دارند. این گروه از داروها به عنوان تضعیف یا تحریک کننده سیستم اعصاب مرکزی مورد استفاده قرار می گیرد. مهمترین اثر آنها ایجاد تغییرات اساسی در حالات عاطفی، رفتاری، خلقی و روانی فرد است. ایجاد حالات توهمی، حسی، سمعی و بصری و تصورات موهوم که اغلب شبیه به رؤیاها و یا کابوسهای شبانه است، از جمله دیگر اثرات این گروه داروهاست. توهم زاها به سلولهای مغزی آسیب جدی وارد می کنند و با درصد بالایی سبب سرطان ریه می شوند و گاهی اوقات بانام داروهای سایکوتومیمتیک، سایکدلیک یا هالوسینوژن نامیده می شوند.

 

سرکوبگرها Depressan و خواب آورها Hypnotica :  سرکوبگرها و خواب آورها مخدرهایی هستند که درد را تسکین و آگاهی از مسائل را کاهش می دهند. جزء گروه مواد سستی زا، مسکن درد و شدیداً اعتیاد آورمی باشند و تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی اند و معمولاً ایجاد حالت سرخوشی و نشاط می کنند. برخی از این مواد به صورت طبیعی وجود دارند و بقیه به صورت مصنوعی و شیمیایی در آزمایشگاهها ساخته   می شود. کاهـش انــرژی، افزایش ضـربـان قـلـب، سرعت تنفس، کاهش سرعت عکس العمل، خواب آور بودن و القاء حالت رؤیا از جمله اثرات سرکوبگرها بر بدن افراد مصرف کننده است. مشهورترین مواد و ترکیبات اعتیاد آور این گروه الکل «خمر آورها یا مست کننده ها Inebrianta »، مورفین (مورفین جزء مواد مخدر و افیونی است، اما از آن مشتقاتی تهیه می شود که سستی زا و مسکن درد هستند و جزء دسته سرکوبگرها  به حساب می آیند) است. مشتقات مورفین عبارتند از : آرامبخشهای مپرومیت Mepromate مانند : اکوانیل Equanil ، میلتاون Miltown. مسکن ها شامل : نارکوتیک ها Narcotics. گروه بنزودیازپینها شامل : «دیازپام ها، فلونیترازپام». مواد مصنوعی جانشین مورفین «شبه افیون» (واژه شبه افیون نامی برای همه داروهای دارای اثرات شبیه مورفین است. شبه افیونها به محلهای گیرنده شبه افیونی در مغز چسبیده و روی آنها عمل می کند. شامل گستره ای از مواد است که بعضی از آنها به صورت طبیعی به دست می آیند و بقیه از طریق ترکیب. شبه افیونهای طبیعی اشکال متعددی از شبه افیونهاست که اثرات شبیه تریاک و هروئین دارند و به وسیله مغز و غده هیپوفیز ساخته می شوند.) مانند : متادون Methadone ، دمرول Demerol. هیپنوتیک ها Hypnotics «خواب آورها» باربیوتوراتها Barbiturates مانند : امیتال Amytal ، نمبوتال Nembutal ، سکونال Seconal. غیر باربیتوراتها Nonbarbiturates مانند : برومیدها Bromides ، پارالدئید Paraldehyde ، کلرال هیدرات Chloral  hydrate ، اُکسی کنتین Oxycontin ، گاماهیدروکسی بوتیریک اسید Ganima  Hydroxy  Butyrate ، گلوتتماید Glutethimide ، کتامین Ketamine ، متاکوآلون Methadone. داروهایی نظیر باربیتوراتها و الکل موجب کاهش ترشح انتقال دهنده های عصبی و یا افزایش ترشح انتقال دهنده های بازدارنده می شوند و از انتقال مواد به گیرنده های دندریتی ممانعت به عمل می آورند و با اشغال محل گیرنده، مانع از تحریک یاخته گیرنده توسط انتقال دهنده های عصبی می شوند.

 

داروهای دوپینگی نیز جزء این دسته از مواد هستند. این داروها معمولاً در پنج گروه دارویی طبقه بندی می شوند که عبارتند از :

 

  1. داروهای محرک سیستم اعصاب مرکزی : از این دسته می توان آمفتامین، کوکائین، آفدرین، پسود، فلیل پروپانولامین و . . . را نام برد.

     

  2. داروهای مخدر : از این داروها می توان از هروئین، مورفین، متادون و . . . نام برد.

     

  3. استروئیدهای آنابولیک : داروهایی نظیر ناندرولون، تستوسترون، اُکسی متولون، استانوزولول و . . . در این گروه جای می گیرند.

     

  4. داروهای ادرارآور : در این گروه می توان از فوروسماید، تیازید، اسپیرونالاکتون و . . . نام برد.

     

  5. هورمونهای پپتیدی وگلیکوپروتئینی وآنالوگهای آنها : داروهایی مانند: «هورمون رشد آریتروپویتین، داروهای بیحس کننده موضعی، کورتیکو ستروئیدها و بتابلوکرها» در این دسته جای می گیرند.

     

مخدرها  «مواد افیونی» Narcotics  و کیف آورها Euphorica :  دسته ای دیگر از مواد با ماده  مؤثر مورفین شامل : تریاک، هروئین می باشد که ریشه طبیعیشان خشخاش (گیاه خشخاشPapaver  Somniferum  حاوی آلکالوئیدی همچون مورفین، کدئین و پاپاورین و همچنین اسید مکونیک است. مورفین و کدئین «مسکن، خواب آور و ضد سرفه» هستند. همچنین از تریاک به عنوان مسکن، ضد سرفه، ضد اسهال و خواب آور استفاده می شود. مقدار زیاد مامیران در مصرف داخلی سمی است و به مقادیر درمانی، صفرا آور و در استعمال خارج، قرمز کننده پوست بدن می باشد. از این گیاه برای دو برابر کردن کروموزومها سلولها مورد استفاده قرار می دهند و مقادیر زیاد آن سمی است. گیاه دیگر این تیره شاهتره است که حاوی آلکالوئیدهایی همچون فومارین بوده و به عنوان برطرف کننده خارشهای جلدی و کمک به هضم غذا مصرف می شود. گیاه دیگر این تیره Corydalis sodida بوده و دارای آلکالوئیدهای همچون کوریدالین است که دارای اثر مخدر می باشد)است و به صورت شیمیایی و صنعتی به گونه ای تهیه می شوند که روی گیرنده های مورفین مغز مؤثر باشند و القاء بیحسی، کرختی، رخوت و خواب شدید را به دنبال دارند. مواد افیونی تنها به داروهایی از این نوع اشاره دارد که از گیاه خشخاش و از عصاره شیره خشخاش «پاپیور سامنی فروم Paparer  Somniferum » به دست می آیند و تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی اند. تریاک از گیاه خشخاش به دست می آید و منشأ مواد افیونی نیز از همین ماده است. مواد مخدر و افیونی شامل همه ترکیباتی می شود که پس از وارد شدن به درون ارگانیزم بتواند بر یک یا چند عملکرد آن اثر بگذارد، همچنین از نظر شیمیایی خاصیت تخدیر کننده و به عبارت بهتر نشئه آور Rapture داشته باشد. مواد مخدر افیونی و ترکیبات آن عبارتند از : تریـــاک و مشتقات آن مانند : «مورفین Morphine ، کدئین Codein »، هروئین Heroin ، مپریدین، پتیدین«دمرول»، پیرکدان، دیلاودید، دارون دیفن اکسیلات «لوموتیل»، هیدروکدئین، هیدرومورفین.

 

حلال ها  یا مواد فرار و استنشاقی  Inhalants :  دسته ای دیگر از مواد حلال ها یا مواد فرار و استنشاقی اند، که این مواد تضعف کننده سیستم اعصاب مرکزی اند. حلال ها و مواد فرار و استنشاقی شامل : چسبها، بنزین، تینرهای نقاشی و رنگ، گازوئیل، جوهر مرکب، اسپری مـو، اسپری رنگ، اسپری شوینده، مایع سوخت «گاز» فندک، اتر، مایع خشک شویی، اَستون، شیشه شور، واکس کفش، غلط گیرها، مواد پاک کننده و . . . می باشد.

 

 

روشهای رایج مصرف مواد اعتیاد آور و روانگردان

 

 

روش تدخین «دود کردن» : در این روش مصرف کننده ماده مخدر را روی زرورق سیگار می ریزند و از زیر با دستمال کاغذی لوله شده و یا تکه های مقوای باریک که با کبریت آتش زده شده باشد، کمی حرارت می دهند و دود حاصل را از راه دهان یا بینی بالا می کشند. گاهی اوقات مصرف کنندگان ماده مخدر مصرفی را گرم می کنند تا به صورت پودر درآید، سپس آن را با توتون سیگار مخلوط می کنند و داخل سیگار خالی می ریزند و آن را مصرف می کنند. ابزارهای مورد استفاده برای تدخین عبارتند از : منقل، وافور، چپق، نگاری (وسیله ای شبیه به چپق که برای مصرف شیره  به کار می رود)، قلیان، ذغالهای نیمه سوخته.

 

 روش خوردن :  از این روش بیشتر افرادی که بیماری جسمی دارند، و یا مدت طولانی از روش تدخین استفاده کرده اند، استفاده می کنند و ماده مخدر مصرفی را با کمک نوشیدنی می بلعند .

 

روش تزریق :  در این روش، مصرف کنندگان ماده مخدر قابل تزریق را با آب لیمو، جوهر لیمو، یا قرص ویتامین C در قاشق حل می کنند و کمی حرارت می دهند و سپس با سرنگ می کشند و زیر جلد، داخل عضله و داخل ورید تزریق می کنند.

 

روش استنشاق «انفیه» :  این روش بیشتر توسط معتادان غیر حرفه ای مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف کنندگان ماده مخدر را روی کاغذ یا زرورق می ریزند و توسط لوله شیشه ای، اسکناس و یا کاغذ لوله شده از طریق بینی بالا می کشند.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

آمفیتامین ها  (AMPHETAMINES)

 

 

اسامی عامیانه : Speed ،Whizz ،Meth  ،Crank، Glass ،Chalk ،Uppers ،Fast .crystal،Pep pills، Bennies

 

شکل ظاهری : آمفتامین ها به صورت گرد سفید رنگ و یا خاکستری رنگ، کپسول و قرص دیده می شوند. بـرای آنکه آمفیتامین قابل دود کردن گردد آن را کریستالیزه می کنند که در این صورت به آن یخ یا شیشه Speed می گویند.

 

نحوه استعمال : آمفتامین به صورت استنشاق، دود کردن «طریقه ی مصرف این ماده تقریباً مشابه هروئین و با زرورق است»، تزریق (به تزریق وریدی موادمخدرMainlining و به تزریق زیر پوست و عضلات Skin Popping  می گویند) و یا حل کردن در درون مایعات مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف خوراکی آمفتامین سبب ازدیاد حساسیت و هوشیاری نسبت به محرکهای طبیعی، تقویت حالت بیداری، احساس شادابی و سلامت غیرطبیعی، کاهش در احساس ضعف و خستگی و همچنین رفع بی حوصلگی می گردد. تزریق داخل سیاهرگی آمفتامین ها به ویژه در مورد مصرف «متدرین» سبب می شود که فرد مصرف کننده بلافاصله پس از مصرف یک حالت خوشی شدید حس کند و تا زمانی که اثر آن در بدن باقی باشد فرد احساس یک نوع انرژی کاذب می کند که با از بین رفتن اثرات دارویی آمفتامین ها و یا عدم مصرف دوباره، فرد با خستگی شدید بدنی مواجه خواهد شد.تزریق آمفتامین در رگ به صورت آنی تولید فلش بک (FLASH-BACk فلش بک عکس العملی است که ناگهانی، زنده و عمیق که ارگانیسم نسبت به ورود ماده نشان می دهد. این حالت که حداکثر در حدود 10 ثانیه طول می کشد برای معتاد همیشه عالی است) می نماید و بیشتر در دو ناحیه سطح صورت و فرورفتگی معده، به صورت احساس فشار و ایجاد حرارت در مدت کوتاهی ظاهر می شود و اثرات شدیدی بر جای می گذارد.

 

اثرات آنی : اعتماد به نفس بالا، هیجان زدگی، افزایش هوشیاری، پرانرژی بودن، بیخوابی، اختلال در بینایی و شنوایی، خستگی، کاهش اشتهاء و عصبانیت از اثرات آنی مصرف آمفتامین هاست. مصرف مداوم آمفتامین سبب بروز حالتهای پسیکوتیکی می گردد، که با قطع ماده خود به خود از بین می رود.

 

خطرات : مغز بر اثر مصرف این مواد (مواد، ترکیبات شیمیایی مختلفی هستند که باعث تغییر کارکرد مغز می شوند. مواد شامل همه ترکیباتی است که باعث تغییر کارکرد مغز به صورت هیجان، افسردگی، رفتار نابهنجار و عصبانیت یا اختلال در قضاوت و شعور شود) نمی تواند سیستم تعادلی بدن را کنترل کند و به همین دلیل فشار به قلب، کلیه ها، طهال و دیگر اعضای بدن می آید و به دلیل فعالیت زیاد سبب خونریزی و در نهایت مرگ فرد مصرف کننده می شود. ممکن است قلب آنقدر تند کار کند که مغز نتواند آن را کنترل کند. هیجان شدید، احساس انرژی و گرما، سرخوشی، تمایل به فعالیت زیاد، بیخوابی و در برخی موارد توهم، هذیان و اختلال در درک پس از مصرف مواد آمفتامین مشهود است و بر اثر مصرف زیاد این مواد بی مبالاتی جنسی در افراد دیده می شود. آمادگی برای بیماری HIV و هپاتیت بخصوص از نوع C از عوارض و خطرات جسمانی مصرف مواد تهییج کننده است.

 

استفاده پزشکی : این گروه از داروها از سالهای 1930 مورد استفاده طبی و پزشکی قرار می گرفته است و امروزه علم پزشکی مصرف آمفتامین ها را فقط برای مواردی مانند : کم کردن اشتهاء برای مدتی کوتاه، برخی از اختلالات و نارسائیهای رفتاری در کودکان پرتحرک، نارکوپسی چاقی، درمان اختلالات عصب شناختی خاص و رفتاری و در برخی موارد افسردگی «ناراحتیهای ناشی از افسردگی خفیف»، کسالت و ضعف ناشی از سرماخوردگی و نیز به منظور افزایش بازدهی فعالیت بدن به عنوان نوعی درمان، مفید می داند و از آن استفاده می نمایند. آمفتامین از جمله داروهای دوپینگی است، افرادی که از آمفتامین ها جهت لاغر شدن استفاده می نمایند به مجرد قطع ماده مجدداً چاق می شوند.

 

تحمل دارویی (تحمل Tolerance شرایطی است که در آن مقدار یکسانی از دارو به تدریج بی اثر می شوند و به طور پیشرونده ای برای اطمینان از اثر مطلوب، نیاز به مقادیر بیشتری احساس می شود. تحمل افزایش تدریجی مقدار ماده مصرفی لازم، برای دستیابی به علائم مصرف آن ماده (Intoxication). همچنین اثر برخی از مواد مخدر در نتیجه تکرار استعمال مقدار ثابتی از آن رو به تنزل می رود، به عبارت دیگر مقدار ثابتی از ماده پس از مدتی اثر اولیه را تولید نکرده و باید افزایش داده شود. نیاز به افزایش میزان دز مصرفی به منظور ایجاد حس نشئگی، پیدایش علائم ترک در صورت عدم مصرف یا کاهش مقدار مصرف است) : مصرف آمفتامین با ایجاد پدیده تحمل همراه است. ایجاد وابستگی روانی سبب می شود که  افراد مصرف کننده با استفاده مکرر از آمفتامین به آنها عادت نمایند.

 

مدت اثر Duration : اثر آمفتامین 3 الی 4 ساعت پس از مصرف ظاهر می گردد. آثار مصرف آمفتامین ها معمولاً 1 تا 2 روز طول می کشد.

 

تأثیرات : از جمله تأثیرات آمفتامین ها می توان به هذیان گویی های شدید، ضایعات مغزی، گشادی مردمک، کم شدن تعداد گلبولهای سفید خون، سستی در انجام کارها، فشار خون بالا، تب و لرز، انفارکتوس مغزی، اختلال عصبی، هیجان بیش از اندازه، دردهای شکمی، خشکی دهان، افزایش ضربان قلب و تنفس، اختلال در دید، اپی لپسی گراندمال، سردرد و سرگیجه، گشاد شدن مجاری تنفسی و اغماء اشاره کرد. همچنین از جمله تغییرات رفتاری یا روانیمی توان به : «سرخوشی، اضطراب و بیقراری، عصبانیت، اختلال قضاوت»، تاکیکاردی، اتساع مردمک چشم، تهوع و استفراغ، اختلال عملکرد شغلی و اجتماعی و در نهایت به مرگ ناگهانی و سکته قلبی اشاره کرد. اختلالات روانی که بر اثر مصرف مواد مهیج به وجود می آید نظیر توهم و هذیان ممکن است بر اثر نرسیدن گلوکز و اکسیژن کافی به سلولهای مغزی سبب تخریب سلولها شده و دائمی و پایدار شود. آمفتامین ها در کوتاه مدت سبب ایجاد احساس اضطراب، افسردگی (افسردگی Depression نشانگر یک حالت غمگینی، دلتنگی، بی تحرکی و آشفتگی ادراک است و فرد افسرده مدتها در گوشه ای بی حرکت می نشیند؛ حالتی مغموم و نگاهی بیروح دارد و به نقطه ای خیره می شود و به پرسشها غالباً نامفهوم جواب می دهد. حالت افسردگی اغلب با  ایده های هذیان خصوصاً با احساس بی اعتمادی به خود، عدم اعتماد به نفس، ناتوانی، آسیب نفی و انکار همراه است) و خستگی می شوند و در دراز مدت سبب توهم، وحشتزدگی، کـاهش وزن، آسیب به مغز و حافظه، تشنج و مرگ می گردند. اثر اصلی و اساسی  آمفتامین تحریک سلسله اعصاب مرکزی و قسمتهای سیستم اعصاب خودکار است.

 

مصرف بیش از اندازه Overdose: استفاده مداوم و مکرر از آمفتامین‌ موجب بی‌اشتهائی، کاهش وزن، تندی ضربان قلب و تنفس، لرزش، افزایش تحریک ‌پذیری، بیخوابی و روانپریشی در فرد مصرف کننده می شود، مغز Brain بر اثر مصرف این مواد نمی تواند سیستم تعادلی بدن را کنترل کند و به همین دلیل فشار به قلب، کلیه ها، طهال و دیگر اعضای بدن می آید و به دلیل فعالیت زیاد سبب خونریزی و در نهایت مرگ می شود. مقادیر زیاد آمفتامین بر دستگاههای عصبی مرکزی و قلبی و عروقی اثرات مهمی بر جای گذاشته و منجر به سردرد، گیجی، بیقراری، بیم و سردرگمی، تپش قلب و کاهش فشارخون می گردد.

 

ترک(ترک Withdrawal عبارت است از تغییر رفتار ناسازگارانه با همانندیهای فیزیولوژیکی و شناختی و هنگامی رخ می دهد که تراکم مواد در خون یا بافت فردی که به مدت طولانی و مقدار زیادی از ماده را مصرف کرده است کاهش یابد، که علائم ناراحت کننده ای دارد که بر اثر قطع یا کاهش ماده مصرفی پدید می آید. نشانگان هر روانگردان معین به دنبال قطع یا کاهش مصرف آن پدید می آید.): در ترک ماده آمفتامین علائمی دیده می شود که ترک در روز دوم تا چهارم بعد از قطع ماده به اوج خود رسیده و در طول یک هفته فروکش می کند. این علائم عبارتند از : «خستگی و افسردگی، اظطراب و بیقراری، دیدن خوابهای ناخوشایند، افزایش اشتهاء و تهییج یا کندی روانی- حرکتی». 

 

آمفتامین چیست ؟ آمفتامین ها گروهی از داروها هستند که از نظر ساختمانی با ناقل های عصبی نوراپی نفرین، اپی نفرین و دوپامین مربوط هستند و بانام داروهای مقلد سمپاتیک یا محرک سیستم عصبی مرکزی معروفند.آمفیتامیندارویی است که به عنوان محرک روانی شناخته شده است و سبب بی‌اشتهائی فرد می‌شود و اغلب برای بهبود کارآیی، کاهش خواب و ایجاد سرخوشی مورد استفاده قرار می گیرد. معمولاً ورزشکاران، دانشجویان و رانندگان مسافتهای طولانی از این مواد استفاده می کنند.بـرای آن که آمفیتامین قابل دود کردن گردد آن را کریستالیزه می کنند که در این صورت به آن یخ یا شیشهمی گویند. کریستال یا شیشه ماده‌ای شدیداً اعتیادآور است و به شکل پودری سفید رنگ به صورت بلور و بسیار گران قیمت است، بدون بوست و مزه ای تلخ دارد و به راحتی در نوشابه‌های الکلی و غیرالکلی حل می ‌شود. شیشه یا کریستال، اسپید، فرشته، اسید و قرصهای LSD از دسته مت آمفتامین و تهییج کننده هستند. "این مواد فعالیت سیستم عصبی- حرکتی را بسیار زیاد کرده، اشتهاء و خواب را کاهش و هیجان را افزایش می دهند. شیشه انرژی زاست و مصرف آن تمایلات جنسی را افزایش می دهد، بیشتر افراد پس از مصرف این ماده دچار توهم می شوند. این ماده تأثیرات خطرناکی بر سلامتی انسان دارد. اُفت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنون‌آمیز و آسیب‌های قلبی و مغزی از عوارض مصرف آن است. با مصرف این ماده حالاتی مثل هیجان ‌زدگی، تکلم سریع و تند، کاهش خواب و اشتهاء و افزایش فعالیت فیزیکی به وجود می ‌آید.

 

وابستگی جسمی و روانی(وابستگی سندروم بالینی با تظاهرات رفتاری، شناختی و فیزیولوژیک است که باعث می شود فرد مصرف مواد را به رفتارهای دیگر ترجیح دهد. برخی از مواد مخدر اعتیاد روانی ایجاد می کنند و برخی دیگر سبب اعتیاد جسمی و روانی توأم می گردند. اعتیاد روانی به صورتی است که فرد به ماده مخدر میل دائمی دارد و این میل به مرور افزایش می یابد تا حدی که شخص بدون آن قادر به گذراندن زندگی نمی باشد. هر ماده ای که پس از مدتی استعمال، ترک یا قطع آن موجب بروز علائم جسمی شود وابستگی جسمی است. وابستگی جسمی یا روانی به یک داروی مخدر پس از مصرف مکرر به صورت نیاز جسمی یا روانی در می آ ید.) : استفاده از آمفتامین ها سبب ایجاد وابستگی جسمی و نیاز فیزیولوژیکی نسبت به ازدیاد تدریجی مقدار مصرف نمی گردد، با این حال ایجاد وابستگی روانی سبب می شود که افراد مصرف کننده  به استفاده مکرر از آمفتامین عادت نمایند، اصولاً جنبه وابستگی روانی آن بیشتر حائز اهمیت است و به سرعت ظاهر می گردد.

 

عوارض ناشی از مصرف :  یکی از عوارض مخرب مصرف آمفتامین ها عارضه روانی ناشی از مصرف آمفتامین «پسکوز آمفتامین Amphetamine  Psychosis » که در نتیجه مصرف خوراکی آن به صورت مزمن به وجود می آید، و همچنین تزریق داخل سیاهرگی آن سبب می شود که چنین اختلالی در کوتاه مدت مشاهده گردد. به علت امکان وجود توهمات بینایی و شنوایی و ترس، عدم اطمینان فرد نسبت به دیگران افزایش می یابد که در نتیجه می تواند سبب تشدید واکنشهای دفاعی به منظور مقابله با تهدیدات خیالی گردد. از جمله عوارض ناشی از مصرف طولانی آمفتامین ها می توان به : «کاهش وزن، ضایعات پوستی مزمن، اختلالات ایسکمیک قلبی، بروز سایکوز شبیه اسکیزوفرنیا»  اشاره کرد. مصرف ترکیبات آمفتامین اختلالاتی مانند : «ازدیاد ضربان قلب، ازدیاد ضربان نبض، افزایش فشار خون، گرگرفتن، عرق کردن، بیقراری و خشکی دهان، اتساع مردمک چشم» به وجود می آورد.

 

اشکال رایج دارویی : حدود 50 نوع ترکیب آمفتامین یا مشابه آمفتامین در دسترس و موجود می باشد که اولین آنها بنزدرین Benzedrine است که به عنوان یک محرک سلسله اعصاب مرکزی ارائه گردیده است. علاوه بر بنزدین مشتقات آمفتامینی دیگر از جمله شیشه یا کریستال، دکسدرین Dexedrine «دکسترو آمفتامین» و متدرین Methedrine «متیل آمفتامین»، آمفتامین سولفات، متیل فنیدیت «ریتالین» و مت ‌آمفتامین از مشتقات کلاسیک آمفتامین است و در آزمایشگاههای غیرقانونی از داروهای ساده و ارزان ساخته می‌شود.در موارد غیر پزشکی و برای تغییر حالات روانی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

ترکیب شیمیایی :  از نظر ساخت شیمیایی، آمفتامین با اِفدرین Ephedrine ارتباط دارد. آمفتامین با فنیل، مواد کاهش دهنده وزن (دکساتریم)، ایزو، پروپیل، آمین دارای خصوصیاتی نزدیک به آدرنالین Adrenaline و اِفدرین است. 

 

علائم مسمومیت (مسمومیت وضعیتی است که نشانگان یک ماده روانگردان معین به دنبال آخرین مصرف آن پدید می آورد) : از جمله علائم مسمومیت با آمفتامین ها می توان به خونریزی مغزی در اثر افزایش شدید فشار خون، شوک ناشی از اُفت شدید فشار خون، دلیریوم، افزایش شدید درجه حرارت بدن، آرتیمی خون، تشنج، اغماء و مرگ اشاره کرد.

 

درمان مسمومیت ناشی از مصرف آمفتامین ها : کنترل فشار خون و درمان عوارض ناشی از افزایش یا کاهش شدید آن، جلوگیری از تشنجات، کنترل درجه حرارت بدن، تجویز داروهای آنتی سایکوتیک نظیر هالو پریدول به هنگام بروز علائم سایکوتیک یا رفتارهای خشونت آمیز.

 

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

اکستاسی  (Ecstasy)

 

 

اسامی عامیانه : Eccy ،Xtc  ، X Adam ، E-Diamonds ،MitsubishiI ، Lovers ،Clarity. این دارو بانام های اکستازی، اکستاسی، E  ،X  اکس هم معروف است. Mathylene – Dioxymethyl - Amphetamine

 

 شکل ظاهری : در حالت خام این ماده حالت پودر سفید رنگ و کریستالی دارد که بویی مانند کپک دارد. این ماده هر چه ناخالص تر باشد به رنگ قرمز یا قهوه ای نزدیکترمی شود. اما گونه هایی که در بازار یافت می شود معمولاً به صورت قرصهای خوراکی و جویدنی به اشکال و اندازه و رنگهای گوناگون، کپسول، مایع، مواد تدخینی و تزریقی است و معمولاً با نشاسته، پودر تالک، کافئین، آمـفیتـامین و اِفدرین ترکیب می گردد تا مصرف کننده بتواند آن را به سادگی مصرف کند.

 

نحوه استعمال : اکستاسی به صورت خوراکی، دود کردنی، استنشاق و تزریق مورد استفاده قرار می گیرد. در   گونه های اعتیاد پیشرفته به این ماده مشاهده می شود که، مصرف کننده آن را با آب مخلوط کرده محلول به دست آمده را تزریق می کند.

 

اثرات آنی : افزایش دمای بدن، فشار خون بالا و همچنین افزایش فزاینده توان بدنی از آثار آنی مصرف اکستاسی است. از دیگر اثرات آنی که برای مصرف کننده پیش می آید می توان به : «افزایش ضربان قلب، افزایش اعتماد به نفس، احساس تهوع، اضطراب، احـساس صمـیـمیت بـا دیـگران، سـائیدن دنـدانـها بـه یکدیگر، کاهش اشتهاء، تعـریـق، احــساس شدید لذت، گرمی و شادی» اشاره کرد.

 

خطرات : از جمله خطراتی که در پی مصرف اکستاسی برای مصرف کننده پیش می آید گرمازدگی است، به دلیل اینکه از اکستاسی بیشتر در کلوبهای شبانه استفاده می شود و در پـی فـعـالـیــتهای شدیدی مانند رقصیدن، گرمای بدن افزایش می یابد که این مسئله بسیار خطرناک اســت. فرد برای رفع تشنگی مـمـکن اسـت آب فـراوان بـنـوشد کـه ایـن خـود سبب رقیق شدن بیـش از حـد خــون و از مــیان رفتن تعادل سدیم خون شـده و سـبـب تـورم اعـضـای بـدن هـمـچـون مـغز و در نهایت مرگ فرد می شـود. دختران جوان به علت اثرات هورمونهای جنسی زنانه، در صورت مصرف اکستاسی در معرض خطر بیشتری برای ابتلاء به اُفت سدیم خون و به دنبال آن تشنج هستند( میزان بروز SIADH در ارتباط با استروژن خون افزایش می‌یابد). از لحاظ روانی این قرص باعث اعتیاد به آن هم می شود که بسیار خطرناک است. تا حدی که 300 میلیگرم از آن می تواند سبب مرگ یک دختر 15 ساله شود. بسیاری از کارشناسان معتقد هستند که این دارو اعتیاد آور است، اما میزان خطرات آن به حدی است که حتی اگر به فرض اعتیادآور هم نباشد، نباید آن را مصرف کرد. این خطرات عبارتند از : خطر اول «به دلیل شرایط نامساعد ساخت، اغلب قرص ها تا 40 درصد خالص هستند، بنابراین همواره ریسک وجود ناخالصی در آنها وجود دارد. به خصوص اینکه تولید کنندگان ممکن است برای معتاد کردن افراد ناخالصی هایی مانند : کوکائین، هروئین را به آن اضافه کنند. خطر دوم «مصرف کنندگان این قرص معتقدند که هر چه از مدت زمانی که قرص را مصرف می کنند می گذرد، برای گرفتن نتیجه مشابه باید میزان بیشتری مصرف کنند، بنابراین با گذشت زمان ، میزان مصرف آن بیشتر می شود و خطرات جانبی قرص نیز افزایش پیدا می کند». خطر سوم «تحقیقات نشان داده حدود 90 درصد از افرادی که مصرف می کردند برای از بین بردن دردها و بیماریهای بعدی به مواد مخدری چون هروئین روی آورده اند». خطر چهارم «این نظریه کاملاً غلط است که مصرف کننده می تواند اکستاسی را هر موقع که دلش می خواهد مصرف کند. 67 درصد از افرادی که این قرص را مصرف می کنند پس از مدتی مجبور می شوند طی برنامه منظمی آن را مصرف کنند».

 

استفاده پزشکی : در تاریخ پیدایش قرص اکستاسی آمده است که این قرص در سال 1913 در آلمان و به عنوان کم کننده اشتهاء مورد استفاده قرار گرفت اما به علت اثرات سوء آن به سرعت از رده مصرف دارویی خارج شد. در دهه 1970 این دارو به عنوان دارویی برای نارسائیهای روانی و بیماریهای روحی توسط برخی روانشناسان آمریکایی جهت تسهیل روان درمانی استفاده و تجویز می ‌شد، در حال حاضر این ماده هیچگونه استفاده پزشکی ندارد.

 

تحمل دارویی : مصرف اکستاسی با ایجاد پدیده تحمل همراه است. تحمل زمانی پیش می آید که فرد مجبور است برای به دست آوردن همان اثر مقدار بیشتری از ماده را مصرف نماید.

 

مدت اثر : پس از مصرف اکستاسی اثرات آن پس از 20 تا 90 دقیقه ظاهر می گردد و حدود 2 تا 3 ساعت در یک حد حفظ شده و سپس اُفت می کند و از 3 تا 24 ساعت باقی می ماند.

 

تأ ثیرات : این ماده احساس بسیار مثبتی در فرد ایجاد می‌ کند و حس نزدیکی به دیگران، از بین رفتن اضطراب و ایجاد آرامش فوق العاده را نیز به دنبال دارد. مواد دسته مت آمفتامین ضربان قلب را افزایش داده و فشار خون را بالا می برد، ضمن اینکه مردمک چشم گشاد شده و تنفس افزایش می یابد و ممکن است حمله قلبی اتفاق بیافتد.از نظر روانی مصرف اکستاسی در بسیاری از افراد اعتماد به نفس را افزایش داده و شخص راحت تر با دیگران ارتباط برقرار می کند، به طوری که معاشرتی شدن، بی پروایی در رفتار و گفتار، احساس محبوب بودن و مورد توجه قرار گرفتن، احساس قدرت و نیروی فوق العاده داشتن، بروز رفتارهای هیجانی و تشدید امیال جنسی از آثار روانی مصرف اکستاسی گزارش شده است.همچنین نیاز به غذا خوردن (اختلالات در خوردن (Eeating Nisorder) : علائم اصلی این ناهنجاری اختلال در نحوه خوردن است که شامل انورکسیانروزا  (Anorexia Nervosa) یا بی اشتهایی عصبی «کم شدن وزن، امتناع از خوردن» و بولیمیانروزا یا برداشتهایی عصبی (Bulimia Nervosa) ریزه خواری با تهوع یا بدون آن است.)، نوشیدن وخواب را در فرد مصرف کننده از بین می برد و به فرد تحمل شرکت در میهمانیهای 2 تا 3 روزِ را می ‌دهد. در برخی موارد ایجاد افسردگی بیش از حد به همراه کم آب شدن بدن می کند  Dehydration. از دیگر اثرات این دارو می ‌توان به تهوع،‌ توهم، تب و لرز، ‌تعریق، لرزش اندامها،‌ دردهای عضلانی و تاری دید اشاره نمود. مصرف قرص‌های اکستاسی باعث ایجاد افسردگی خفیف(ختلال افسردگی خفیف(Minor De Pressive Disorder) : اختلال افسردگی کوتاه مدت، عود کنندهRecurrent Brief Depressive Disorder و حالت اندوه قبل از عادت ماهیانه. اختلال افسردگی خفیف، شامل علائم ملایمی است مانند : نگرانی و توجه زیاد به علائم دستگاه خودکار عصبی «مانند لرزش و ضربان قلب». اختلال افسردگی کوتاه مدت عودکننده، شامل بازگشت مکرر حالت افسردگی است که هر بار کمتر از 2 هفته به طول می انجامد «معمولاً 2 تا 3 روز» و هر بار هم با بهبودی کامل همراه است. در حدود 70 درصد موارد، همراه با اعتیاد اختلالهای دیگر روانپزشکی نیز وجود دارد. شایع ترین تشخیصها عبارتند از: افسردگی اساسی، اختلال شخصیت ضد اجتماعی، فوبی، دیس تایمی، اختلال وسواسی- جبری، اختلال پانیک، مانیا، اسکیزوفرنی)، گیجی، اضطراب بیش از حد، بدبینی، جنون گذرا و اختلالات روانی می‌شود. اما افرادی که به دفعات این مواد را مصرف می کنند احساس سوزن سوزن شدن بدن، بیقراری، نا آرامی و اضطراب را توصیف می کنند. 

 

اثرات مثبت : افزایش شدید احساس خوب بودن در فرد، احساس تمایل برای ارتباط بر قرار کردن با دیگران و احساس تعلق و نزدیکی به دیگران، سرخوشی، دست و دلبازی، افزایش هوشیاری و درک موسیقی، افزایش حسهای بویایی و چشایی، احساس تجربیات و حالات روحی جدید در زندگی، احساس روشنایی، تمایل برای آغوش گرفتن و بوسیدن دیگران و به علت افزایش انرژی در افراد مصرف کنندگان تمایل برای فعالیت شدید و رقص های طولانی دارند.

 

اثرات منفی : کاهش اشتهاء، گشاد شدن مردمک های چشم(میدریاز)، «افراد مصرف کننده در محل‌های مصرف مانند پارتی‌ها با وجود کم بودن نور مجبور به استفاده از عینکهای آفتابی در شب هستند که علت آن تحریک‌پذیری با نور است»، حرکات غیرطبیعی چشم (نیستاگموس)، توهم بینایی (هالوسیناسیون)، افزایش ضربان قلب و فشار خون (تاکی‌کاردی و هیپرتانسیون)، تغییر در نظم حفظ دمای بدن، پارگی زبان در اثر فک زدنهای طولانی Trisma ، «در صورت بروز این حالت باید از آمپول دیازپام و یا قرصهای خوراکی آن استفاده کرد، افراد مصرف کننده برای جلوگیری از حالت قفل شدن فک مجبور به مصرف آدامس هستند و تا ساعتها پس از مصرف این حالت فک زدنهای غیر طبیعی موجود است»، لرزیدن، عصبی شدن، عدم تمایل برای استراحت کردن، تمایل شدید برای مصرف مجدد این ماده پس از اُفت تأثیر اولیه، اثرات شدید احساسی، اختلال خواب و کابوسهای شبانه، حملات ناگهانی و اضطراب، وحشت زدگی و حمله کردن Panic Attack، دیوانگی  Psychosis ، عدم تمرکز، فراموشی، اختلال در یادگیری Confusion ، افزایش دمای بدن و کاهش آب بدن، اختلال در مکانیسم نعوظ و نرسیدن به اوج لذت جنسی(ارگاسم)، کاهش سدیم خون در اثر مصرف زیاد مایعات (هیپوناترمی)، سرکوب شدید خونسازی مغز استخوان( آنمی آپلاستیک) ،خستگی و افسردگی شدید، صدمه به اعصاب مغزی، بزرگ شدن پستان در آقایان (ژنیکوماستی)، احتباس ادراری Retension ، تخریب عضلات مخطط  (رابدومیولیز) که در نتیجه افزایش دمای بدن رخ می دهد و می تواند به علت رسوب مواد حاصل از مصرف باشد.

 

مصرف بیش از اندازه : استفاده بیش از حد از این دارو موجب ‌فشار خون بالا، ‌بیهوشی، حملات اضطرابی، تشنج و تب و لرز شدید‌ می ‌شود، این حالت به دلیل احتمال اختلال در عملکرد قلب می ‌تواند مرگبار باشد.

 

ترک : مصرف این قرص‌ها سبب ایجاد بیماریهای قلبی، کلیوی و ریوی شده و قطع یکباره آن پس از استفاده طولانی مدت عوارضی همچون ایجاد اضطراب، حالت شک، تردید، پرخوابی، پرخوری، افسردگی شدید، ضعف حافظه و علائم شبیه سرماخوردگی و حتی انکار و اقدام به خودکشی را به همراه می‌آورد.

 

اکستاسی چیست ؟ اکستاسی برای اولین بار توسط پزشکی بانام آلسکاندر شولگین Alexander Shulgin در دهه 60 در یک کارخانه داروسازی بانام مرک Merck تهیه شد و برای برخی از درمانهای خاص بیماران روانی مورد استفاده قرار گرفت. اکستاسی یا داروی طراح ماده ای شیمیایی از متیلن دی اکسی مت آمفتامین Methylene  Dioxy  Methamphetamin است که به مواد مخدر کلوب شبانه Night  Dioxy معروف است و در میهمانی‌های ریو مصرف می ‌شود. اکستاسی یک داروی روانگردان مصنوعی با دو خاصیت تحریکی شبه آمفتامین و توهم‌ زای شبه L.S.D است. اکستاسی هم محرک است و هم توهم زا، با مصرف اکستاسی  انرژی افزایش می یابد و حس خوشی، درک اصوات و رنگها و احساسات شدیدتر می گردد به حالت ایجاد شده از آن  Rollingمی گـویند. این قرص ادراک شخص را از رنگها و اصوات به میزان زیادی افزایش می ‌دهد و در هنگام برقراری رابطه جنسی، درک حسی ناشی از لمس شدن و نوازش را بالا می ‌برد. مواد توهم ‌زا بر مغز اثر می ‌گذارند و تصاویر را در مغز افراد مخلوط می ‌کنند، آنها می ‌توانند تداعی ‌گر صحنه‌های غم ‌انگیز یا هراسناک زندگی گذشته فرد باشند. گاه شخص بدون آنکه آگاه باشد، این تصاویر را در ضمیر ناخودآگاه خود حفظ کرده است. این ماده روی مغز انسان اثر گذاشته قدرت تخیل انسان را تقویت می کند و باعث می شود انسان به صورت مجازی با حواس خود مواردی را درک کند که وجود خارجی ندارند. پریشانی، افسردگی، اضطراب، جنون و هذیان گویی و سایر اختلالات روانی از جمله نتایج مصرف این قرصهاست. در تایلند ترکیبات مت آمفتامین به شکلات افزوده می شود و بانام یابا Ya-Ba که در زبان تایلندی به معنی داروی جنون است به نوجوانان و جوانان فروخته می شود. در سطح خارجی این قرصها اغلب اشکال و حروفی دارند که به همراه رنگ و ترکیبات رنگی، شدت و مدت زمان تأثیر و نوع ماده مؤثر آن را برای مصرف کننده مشخص می کند، هر چند درستی این کدها قابل اطمینان نیست. قرص‌های اکستاسی دارای ناخالصی های فراوان و مواد خطرناکی همچون ترکیبات آمفتامین، L.S.D،‌ فنیل پروپانول آمین و ... است، این ناخالصیها باعث توهم زایی در مصرف کنندگان می‌شود. نوع دیگر این دارو سکستاسی است که مخلوطی از ویاگرا و اکستاسی است. این قرص ها شامل آوا مخصوص خانم ها و آدام مخصوص آقایان می باشد که اغلب سبب افزایش بسیار شدید تحرکات عصبی، قوای جنسی، مختل شدن قوای ادراک و . . . می شود. جوانان تحصیل کرده و مرفه مصرف کنندگان اصلی این داروها هستند. بزرگترین مشکل مصرف کنندگان اکستاسی پایان سرخوشی اولیه است. زیرا با از بین رفتن تأثیر دارو و نشئگی حاصل از سوء مصرف یا به اصطلاح "اکستاسی فیلم"، افسردگی شدید و عمیق بروز می کند. مواد روانگردان یا به اصطلاح رایج شده، شادی آور تأثیر مستقیم بر روی سلولهای مغز دارند. بدین صورت که باعث افزایش حجم سلولهای مغزی می‌شوند. سلولهای مغزی که هر کدام فایلی از اطلاعات گوناگون هستند، در اثر افزایش حجیم شده و به هم نزدیک و نزدیکتر می شود و با هم تماس پیدا می‌کنند، در نتیجه این رویداد، اطلاعات هرکدام از این سلولها با اطلاعات سلولهای دیگر ادغام شده و موجب بروز مشکل ادراکی برای شخص مصرف کننده می‌گردد.

 

میهمانی های ریو در دهه 80 میلادی بحران جدیدی در اروپا و امریکا به وجود آورد. مصرف اکستاسی در پارتیها و میهمانیهایی که به مدت زیاد به رقص و پایکوبی می پردازند، مانند : «دنسی و ریو» به شدت افزایش یافته است. کسانی که در این میهمانی ها شرکت می کردند هماهنگ لباس می پوشیدند تا خود را به صورت یک گروه درآورند. بزرگترین گروه اکس بازها لاین پت ها Lion Path هستند. اعضای این فرقه گمان می کردند که با خوردن قرصهای اکستاسی به روشنایی می رسند. همه شرکت‌کنندگان میهمانیهای ریو اکستاسی مصرف نمی ‌کنند ولی همه آنها شاهد مصرف این قرص‌ها خواهند بود. برای برگزاری اکس پارتی ها لامپهای مخصوصی وارد بازار شده است. لامپ های Strop Ligth که در اصل خاصیت میکروب زایی دارند و از این نوع لامپ ها که طول موج کمتری دارند برای ضدعفونی کردن اتاقهای بیمارستانها ولامپ هایی که طول موج کمتری دارند، برای پرورش قارچ استفاده می شود و آنهایی که طول موجشان بین این دو نوع است مخصوص پارتیها به خصوص اکس پارتیهاست که حالت انرژی زایی و توهم زایی را در افراد تسریع و تشدید می کند.

 

وابستگی جسمی و روانی : اکستاسی اعتیاد جسمی همانند سایر مواد مخدر ندارد، اما اعتیاد روحی شدیدی را برای افراد ایجاد می کند، به شکلی که این اعتیاد غیرقابل تغییر است و رهایی از آن غیرممکن و گاهی افراد را تا مرز جنون و خودکشی می کشاند.

 

عوارض ناشی از مصرف : شرایط بدنی هر شخصی متفاوت با دیگری است در نتیجه عوارضی که در بدن اشخاص مختلف در اثر مصرف این مواد ایجاد می‌گردد، متفاوت از عوارض شخص دیگر است. گیجی و اختلال حواس، اختلال در خواب (اختلالات در خواب  که عبارتند از :دیسمونیاها (Dyssomanias) که در آن مشکل خوابیدن دارد یعنی دیر به خواب می رود. Insomnia(Hypersomnia)  یا زیاد می خوابد. پاراسونیا (Parasomnia) مانند کابوس(Nightmare)، خوابگردی(Sleep Walking)، یا اختلال خوا ب وحشتناک که شخص هنگام بیدار شدن بهت زده، وحشت زده و بی حرکت و اغلب توأم با جیغی هراس آلود است. نارکولپسی (Narcolepsy)  یعنی حمله های به خواب رفتن در طی روز همراه با از دست دادن قدرت عضلات (Cataplexy) که معمولاً سه ماه به طول می انجامد. اختلالات تنفس (Breathing Related Slup Disorder) مانند خرناسه و وقفه موقت تنفسی. اختلال ریتم خواب  (Circardian Rhytm Sleep Disorder)  مانند : خواب آلودگی در روز و اختلال خواب پس از مسافرت های طولانی یا مکرر.)، اضطراب و تشویش، قفل شدن دندانها، تاری دید، بثورات پوستی شبیه آکنه، افزایش دمای بدن، آسیب مغزی، افسردگی، اعتیاد، بدگمانی، توهم، لرز و تعریق، آسیب کبدی و رفتار تهاجمی که با ادامه مصرف تشدید می‌شود. دیگر اثرات نامتعادل این قرص ها عبارتند از : کابوس های شبانه، حملات ناگهانی، تشنج، اضطراب، پارگی زبان در اثر فک زدنهای پی درپی، سرگیجه، تهوع، خشکی دهان، عدم تعادل، استفراغ، سردرد، ایجاد عوارض شدید وغیر قابل برگشت در سیستم عصبی و مغز و حافظه و قوه ادراک و . . . ، البته از اثرات مزمن مصرف آن می توان به آسیب شدید به کبد، بزرگ شدن سینه در مردان، سرکوبی فعالیت مراکز خون، خطر عوارض قلبی و. . . اشاره کرد. مصرف اکستاسی همراه با فعالیت شدید بدنی ممکن است عوارض جسمانی- روانی مانند : کم آبی شدید، استفراغ، ترس و واهمه شدید را در پی داشته باشد. افسردگی همراه با عوارض دیگری مانند : بیقراری، اضطراب، خستگی وکوفتگی عضلات، بی انگیزگی و بی تفاوتی شدید در زندگی روزمره فرد را تحت تأثیر قرار می دهد.

 

این عوارض معمولاً پس از حرکت های شدید و طولانی در محل گرم و پرجمعیت به ویژه محفل های شبانه و پارتیها بروز می کند که در موارد نادر منجر به سکته قلبی و یا مغزی نیز شده است. مصرف کنندگان گاه تا حد مرگ می رقصند تا جایی که آب بدنشان به شدت کاهش یافته و به دلیل مصرف مواد، سیستم گیرنده های درد در بدنشان مختل شده و شخص مشکلات ناشی از کم آبی شدید را احساس نمی کند.

 

مصرف کننده قرصهای روانگردان معروف به اکس به دلیل از دست دادن مایعات بدن به علت تعرق بیش از حد، دچار تشنگی شدید می شوند و معمولاً به سراغ مایعاتی از قبیل مشروبات الکلی که فاقد الکترولیت ها یا همان سدیم، پتاسیم، کلسیم و. . . هستند، می روند که با نوشیدن مایعات فاقد الکترولیت، حجم داخل عروقی شدیداً  بالا رفته و مایعات به سرعت جذب سلول های بدن از جمله مغز می شود و باعث تورم سلول های مغز به خصوص مراکز بسیار حساس هوشیاری و تعادل می شوند، همچنین مصرف هم زمان قرص‌های اکستاسی با الکل عوارض ناشی از دهیدراتاسیون و کاهش آب بدن تشدید می‌‌شود. با ادامه این روند ساقه مغز که مهمترین بخش مغز است، دچار له شدگی می گردد و گاهی می بینیم فرد دچار قفل شدگی حرکات چشم ها شده و فقط به یک نقطه خیره  می شود و یا به سرعت دچار کاهش سطح هوشیاری در مرکز مغز می گردد و البته عوارض خطرناک دیگری که نهایتاً به مرگ اشخاص منجر می شود را در پی دارد.

 

عوارض ناشی از مصرف اکستاسی بر روی مغز :

 

تحقیقات انجام شده با استفاده از تصویربرداری از مغز (Positron Emission Tomography)PET انسان نشان داده‌ است که MDMA در مغز به سلولهای عصبی که با واسطه شیمیایی سروتونین عمل می‌کنند آسیب می‌رساند. واسطه شیمیایی سروتونین نقش مهمی در تنظیم خلق، پرخاشگری، فعالیت جنسی، خواب و حساسیت به درد ایجاد می‌کند.

 

یکی از قسمت هایی که به طور خاص تحت تأثیر اکستاسی یا MDMA  قرارمی گیرد، لوب فروتنال سربرال کورتکس است. «یعنی بخشی در قسمت پیشین مغز که برای تفکر به کار گرفته می شود. مصرف اکستاسی بر تفکر تأثیر می گذارد».

 

قسمت دیگری که به شدت مورد حمله و آسیب اکستاسی قرار می گیرد هیپوکامپوس است. «یعنی قسمت عمیقی در مغز که به "حافظه" کمک می کند».

 

  1. مصرف اکستاسی موجب پراکنده شدن سروتونین می شود. سروتونین یکی از ناقلان شیمیایی مهم مغز بوده و باعث تعدیل و تنظیم خلق، فعالیتهای جنسی، خواب و حساسیت نسبت به درد می شود. بنابراین مصرف آن اختلالاتی را در موارد فوق به وجود می آورد.

     

  2. مصرف اکستاسی باعث از بین رفتن نرونهایی می شود که سروتونین را تولید می کنند و در نتیجه مصرف آن کاهش سروتونین مغز را باعث می شود. اکستاسی به طور غیر مستقیم باعث کاهش مقدار زیادی دوپامین می شود. دوپامین یکی از ناقلان شیمیایی مهم مغز است و آمادگی ابتلاء به پارکینسون را  زیاد می نماید.

     

  3. اکستاسی مغز را آلوده به سموم شیمیایی می کند و مرگ های نابهنگام را به دنبال دارد.

     

  4. مصرف اکستاسی ناهماهنگی حرکتی و لرزش شدید در اعضاء بدن و در نهایت چشم را ایجاد می کند.

     

  5. مصرف اکستاسی موجب پریشانی، افسردگی، اضطراب فراگیر، گمگشتگی، رفتارهای پرخاشگرانه، سوء ظن در طی دوران مصرف یا حتی هفته های پس از مصرف را شامل می شود.

     

  6. مصرف اکستاسی موجب گرفتگی عضلات، تهوع، تاری دید، حرکات شدید چشم، تغییرات شدید حرارتی در بدن می شود و همچنین باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون می گردد، به خصوص در افرادی که مشکلات قلب و عروقی دارند.

     

  7. مصرف اکستاسی باعث ظهور جوش هایی مثل آکنه در برخی افراد می گردد. لازم به ذکر است افرادی که چنین علامتی را از خود نشان می دهند آمادگی شدیدی برای ابتلاء به مشکلات کبدی دارند.

     

اشکال رایج دارویی : هر قرص خوراکی حاوی 80 تا 160 میلیگرم MDMA است. اُمگا، دلفین، لنگر، دکس، بیسکوئیت، صلیب سرخ، سان شاین، هیوندا، بمب ، سوپرمن، قرص عشق، مرسدس بنز، قرص شیطان666، رنو، متالیکا، میتسوبیشی، لیوایز، گشنیز، اطلس، فراری، و صدها نام دیگر، این مواد شیمیایی را "خوشنام" می کنند.

 

ترکیب شیمیایی : در ساخت اکستاسی موادی همچون استون، نیترواتان، کلورفورم و یا حتی فورمامید به عنوان مواد پایه به کار می روند. 3 , 4 Methylendioxy MethAmphetamineیا N, Alpha, DiMethyl 1,3 Benzodiazoxide 5 Ethamine  با فرمول C11H15N2O که بانامهای MDMA یا اکستاسی معروف است.

 

موارد منع مصرف : با توجه به اثرات اکستاسی در افزایش فشار خون و تعداد نبض و با توجه به اینکه گروهی از مردم پاسخ و واکنش بیشتری نسبت به این ماده نشان می‌دهند، افراد با سابقه فشار خون بالا، مشکلات قلبی «اختلالات ضربان قلب و . . . » یا افراد با سابقه سکته قلبی نباید از این ماده استفاده کنند. همچنین افراد با سابقه مشکل کبدی و کلیوی نیز منع مصرف قطعی دارند. کسانی که از داروهای ضد افسردگی هم استفاده می‌کنند به هیچ‌ وجه نباید از اکستاسی استفاده نمایند.

 

علائم مسمومیت : علائم مسمومیت با اکستاسی مربوط به بالا رفتن بیش از حد غلظت دارو در خون به شکل افزایش شدید ضربان قلب، فشارخون، خستگی، گرفتگی عضلانی یا حملات حاد ترس Panic Attack می‌باشد.

 

علائم مشخص مسمومیت عبارتند از : گشاد شدن مردمک چشم، آشفتگی، بی‌قراری، تهییج، توهم، بی‌اختیاری، طپش قلب، پرفشاری خون، افسردگی و مرگ در اثر نارسایی قلبی یا گرمازدگی شدید و ناراحتیهای تنفسی.

 

درمان مسمومیت : در صورت بروز علائم فوق شخص باید فعالیت را کنار گذاشته و مایعات به میزان کافی مصرف کند. در صورت بروز علائمی مانند : تشنج، کاهش سطح هوشیاری و . . . باید هر چه سریعتر به مراکز درمانی مراجعه شود.

 

 

دکس، رقیب اکس :

 

 

به تازگی مصرف نوع جدیدی از داروهای روانگردان، که متأسفانه به راحتی قابل تهیه است، رواج پیدا کرده است. دکس یا همان دکسترومتورفان، دارویی ضد سرفه است و مصرف زیاد آن باعث سرخوشی، خنده، جدا شدن از بدن، رؤیاپردازی و توهم، حس قدرت و افزایش علاقه به دیگران می شود. دکس دارویی است که در هر داروخانه ای وجود داشته و با تمارض به سرفه در اختیار هر کسی قرار داده می شود. مصرف کنندگان آنها اکثراً نوجوانان و جوانان هستند. مهمترین اثرات جانبی این دارو گشاد شدن مردمک چشم، توهم در بینایی و شنوایی، ضعف قوای جنسی، گیجی و سردرگمی، حساس شدن پوست، راه رفتن روبات مانند، عدم تعادل، کاهش چابکی، سرگیجه، خارش بدن، جوش زدن و ظهور لکه های قرمز روی پوست، تب، افزایش ضربان قلب، احساس انزوا و افسردگی است. مصرف دکس همراه با الکل یا داروهای دیگری مانند استامینوفن بسیار خطرناک است. مصرف مداوم این دارو سبب آسیب کبد، کلیه و لوزالمعده، اختلال در تکلم، کاهش قدرت کنترل عضلات، کاهش وزن، اختلال حافظه، بروز رفتارهای تهاجمی و ضد اجتماعی و شیدایی شده و ممکن است باعث وابستگی روانی شود. مصرف این دارو به عنوان روانگردان با نام های اختصاری«DXM  و DM» در بسیاری از کشورهای جهان به ویژه در امریکا، رواج دارد. در برخی از فروشگاههای زنجیره ای وال مارت در ایالات متحده امریکا فروش این دارو به افراد زیر 18 سال ممنوع است. در برخی از کشورها هم چون یونان، فروش این دارو تنها با نسخه پزشک امکان پذیر است.

 

 

قرص برنج، رقیب جدید اکس و دکس :

 

 

امروزه قرص برنج هم به اندازه قرص اکستاسی معروف و به همان اندازه  خطرناک می باشد. قرص برنج ترکیبی از فسفیدهاست «فسفید آلومینیوم» که برای دفع حشرات، جونده کش، بندپایان آسیب رسان به برنج، دفع آفات غلات انبار شده و جلوگیری از کپک زدگی استفاده می شود. خوردن یا استنشاق آن می تواند عوارض شدید و حتی کشنده ای در برداشته باشد. قرص برنج که جهت جلوگیری از آفت زدگی برنج انبار شده مصرف می گردد. در تماس این ماده با رطوبت یا اسید گاز خطرناک فسفین آزاد می گردد که علت اصلی توکسیسیتی این ماده است.

 

در بزرگسالان خوردن این مواد از علل اصلی خودکشی است. مکانیزم احتمالی اثر این مواد بلوک سیتوکروم اکسیداز و مهار فسفریلاسیون اکسیداتیو و در نتیجه مرگ سلولی است. فسفیدها باعث تحریک شدید دستگاه گوارش، اختلالات قلبی- عروقی، هیپوتانسیون، شوک، آریتمی، نارسایی قلبی، ادم ریوی، اسیدوز متابولیک، آسیب کبدی و کلیوی، ترومبوسیتوپنی و نهایتاً مرگ حتی تا 72 ساعت پس از مصرف می گردد.

 

در ابتدا (10-5 دقیقه) پس از مصرف علائم گوارشی ظاهر می گردد و سپس دوره‌ای ظاهراً بی علامت و سپس سایر علائم ظاهر می گردد. این قرص به هیچ وجه تأثیر سرخوشی یا شادی آور ندارد. حتی مصرف نصف قرص برنج کافی است تا یک انسان 60 تا 70 کیلوگرمی را به حالت کما و مرگ بکشاند، لذا چنانچه حتی به فرض محال این قرص از خواص روانگردان برخوردار باشد پیش از آشکار شدن توهم، شخص به کما رفته و نهایتاً از بین می رود. 

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

کوکائین (Cocaine)

 

 

اسامی عامیانه : Stardust Flake ،Happy ، Dust Nose Candy  ،Base، Blow ،Toot ،Whith ، Snow Rock  ،Charlie،Coke   مخفف کلمه کوکایین.

 

شکل ظاهری : کوکائین پودر سفید نرم شفاف کریستالی با طعمی تلخ است که از برگهای خشک شده گیاه کوکا به دست می آید و اغلب با پودر تالک یا ملین ها و شکر مخلوط می شود. با پختن کوکائین همراه با جوش شیرین ماده مخدر دیگری بانام کراک Crack حاصل می گــردد. کراک بسیار اعتیاد آور بوده و به شکل قرصهایی آبنباتی شکل ، حبه های سفید و یا قهوه ای رنگی می باشـد. معمولاً با نشاسته، شکر، ویتامین C، پودر شیر و پودر تالک ترکیب می گردد.

 

نحوه استعمال : این ماده معمولاً از طریق خوراکی، استنشاق از راه بیـنـی، تزریق و دود کـردن تـوسط پیپ و گاهی هم به طریق پاشیدن روی دستگاه تناسلی مصرف می گردد. جویدن برگها، به کار بردن در غشاء مخاطی دهان و بیس فری Base Free  به سرعت سطح خونی را افزایش می دهد.

 

از آنجا که کوکائین به صورت پودر می باشد، به منظور افزایش تأثیر بیشتر با کشیدن از راه بینی مورد استفاده قرار می گیرد و به سرعت از طریق غشای بینی جذب بدن می گردد. دود معمولی آن برای انفیه و استنشاق 30 تا 100 میلیگرم است و 10 تا 25 میلیگرم آن برای تزریق استفاده می گردد. تزریق وریدی کوکائین دردناک بوده و اثر آن بسیار زودگذر است و به طور متوسط روزانه 1 تا 5 گرم آن مصرف می‌شود. مصرف کوکائین از طریق انفیه :  مقدار معینی را روی کاغذ ریخته، کاغذ را نزدیک بینی گرفته استشمام می کنند. مصرف بدین گونه به فوریت به فرد حالت افوریا دست می دهد. مصرف مداوم کوکائین به صورت انفیه نتایج زیانبار و وابستگی شدید روانی را  به دنبال دارد پس از مصرف استنشاقی کوکائین با مقادیر کم ابتدا حالت تهوع، اضطراب و خوشحالی به فرد دست خواهد داد که با احساس راحتی و آرامش، افزایش فعالیت و قدرت خلاقیت، پرحرفی و عدم ‌تعادل  همراه است و پس از یک ساعت احساسات مختلف مانند : بدبینی و نفرت جایگزین آن خواهد شد. مصرف به طریق دود کردن اثری بسیار سریع دارد و در فرد یک حالت سرخوشی زیاد و هیجان ایجاد می کند که مدت آن بسیار کوتاه است.

 

مصرف کننده، کراک را چه به طریق استنشاق یا پاشیدن روی توتون و ماری جوآنا و چه از راه کشیدن با پیپ استعمال کند، دیگر نمی تواند از مصرف آن خودداری کند و باید پی در پی آن را استعمال نماید. اصولاً فردی که کراک مصرف می کند، دیگر بر خود تسلط ندارد و گویا خود را گم کرده است.

 

اثرات آنی : اثرات کوتاه مدت و آنی کوکائین مشابه آمفتامین است، ولی با مدت زمان کوتاهتر، فرد احساس افزایش انرژی، چابکی و سرخوشی زیاد می کند. مصرف کوتاه مدت کوکائین سبب مهار جذب مجدد دوپامین  می گردد که میزان تمرکز و زمان انتقال دوپامین را افزایش می دهد و مصرف طولانی این ماده سطح خونی دوپامین- سیترونین و نوراپی نفرین را در مغز کاهش می دهد.. از آنجایی که یک محرک می باشد، سبب ایجاد احسـاس نیـرومنـدی و هـوشـیـاری می گـردد، افزایش انرژی و افزایش هوشیاری حسی «جنسی، شنیداری، بصری»، کاهش اشتهاء، کاهش نیاز به خواب، افزایش اعتماد به نفس، هذیانات، افزایش ضربان قلب، فرد حراف و یا کم حرف می شود، سریع و چابک، از مـیـان رفتـن تـمرکـز، افزایش میل جنسی، تنفـس کـم عـمـق و نامـنـظـم، رفـتـار خشونت آمیز، رعشه و تشنج که اثرش بسیار زود ایجاد می گـردد «10 ثـانـیـه پـس از اسـتـعـمـال» و ترشح دوپامین در مغز از جمله اثرات آنی مصرف کوکائین است. « نکته : اثرات به مقدار و میزان استفاده عادتی بستگی دارد».

 

خطرات : کوکائین با تنگ کردن دیواره رگهای خونی و بالا بردن ضربان قلب می تواند ایجاد علائم قلبی از جمله : ضربان قلب نامنظم، آنژین و سکته خفیف نماید. استنشاق آن از راه بینی سبب آسیب به پره مــیانی بینی شده و در آن ایجاد حفره می نماید. کوکائین آنقدر خطرناک است که با اولین مصرف می تواند به مغز و قلب آسیب جدی برساند و سبب سکته قلبی گـردد. مصرف کوکائین می تواند مشکلات جدی قلبی، عروقی و نورولوژیک را به وجود آورد و سبب بروز مشکلات بطنی شدید مانند درد در ناحیه سینه و مشکلات تنفسی شود و در دراز مـدت نـیـز سـبـب پارانوئید، توهم، خشونت و کاهش وزن گردد. ناخالصی های کوکائین اغلب موجب حساسیت و آلرژی شدید می شود که معمولاً با آب ریزش بینی و بیخوابی شدید همراه است.

 

استفاده پزشکی : کوکائین به عنوان یک داروی بیحس کننده اثر، قدرت زیادی دارد و از این رو در بیحسیهای موقتی و موضعی از جمله دندان پزشکی به طور وسیعی مورد استفاده قرار می گیرد. گذشته از خاصیت بیحس کنندگی کوکائین، اثر تشدیدی و تهییجی بسیاری بر دستگاه سلسله اعصاب مرکزی دارد و سبب می شود فرد احساس سرخوشی کاذب نسبت به محرکهای محیطی داشته باشد. کلرهیدرات کوکائین دارای اثر بی‌حس کننده موضعی است و از این خاصیت آن برای تسکین درد و بیحس کردن موضع برای عمل جراحی استفاده می‌شود.

 

تحمل دارویی : تحمل کوتاه مدت به کوکائین با مصرف مکرر آن طی یک یا چند جلسه منفرد به سرعت بروز  می کند و بعد از ماهها استفاده ممکن است تحمل دراز مدت نیز شکل بگیرد، هر چند این امر کمتر و بی ثبات تر پیش می آید.

 

مدت اثر : آثار مصرف کوکائین بلافاصله بعد از مصرف ظاهر شده و 30 تا 60 دقیقه بعد رفع می گردد. کوکائین حـتی بـا یکـبـار مـصرف وابستگی ایجاد می کند.

 

 تأثیرات : از جمله تأثیرات کوکائین پس از مصرف می توان به تحریک سیستم اتونوم «تاکی کاردی، اتساع مردمک چشم»، تهوع و استفراغ، علائم روانی «سرخوشی یا بی تفاوتی، اضطرب و عصبانیت»، هذیانهای پارانوئید، توهم شنیداری و بینایی و لامسه «به صورت احساس خزیدن حشرات زیر پوست»، کاهش تمرکز، اسپاسم عضله، افزایش ضربان قلب و نبض و تنفس و درجه حرارت بدن، فشار خون بالا، گشادگی مردمک چشم، تعرق شدید، تحریک و هیجان، بیقراری، لرزش به خصوص در دستها، اختلال در هضم و دستگاه گوارش، گیجی، درد پا و کمر، فشار در قفسه سینه، تیرگی بینایی، تب و لرز، از دست دادن وزن بدن، یبوست، بیخوابی، ضعف جنسی، دپرسیون تنفسی، کم خونی، رنگ پریدگی، اختلالات در هضم و دستگاه گوارشی، سردرد، پریدن عضلات و سفتی آنها، آب ریزش دائمی بینی، ایجاد زخم آماس و جوشهای پوستی به خصوص اطراف مخاط گوش و بینی، زخم مخاط بینی «در مصرف به صورت انفیه»، اضطراب، هذیانهای سوء ظنی، گیجی، اختلالات در درک زمان و مکان، رفتار تهاجمی، تحریک پذیری شدید، افسردگی، پرخاشگری، تمایل به خود کشی، کاهش اشتهاء و گاهی اشتهای کاذب، مشکلات بطنی که پس از گذشت یک ساعت از مصرف کوکائین به وجود می آید شامل : «درد، حالت تهوع، استفراغ و اسهال خونی» می شود و سرانجام می توان به ناراحتی جدی روانی بانام سایکوز و در نهایت تشنج و مرگ اشاره کرد. 

 

مصرف بیش از اندازه : مقادیر زیاد یا استفاده مکرر از هروئین می تواند حالتی شبیه به شیدایی با قضاوت آسیب دیده، صحبت کردن بی ربط و بی وقفه، بیش فعال و پارانویا ایجاد کند، که ممکن است به خشونت یا سانحه بیانجامد و تهوع، سردرد، عرق سرد و تنفس سریع، نامنظم و سطحی به وجود آورد.

 

مصرف زیاد کوکائین می تواند قضاوت را مختل نموده و در فرد حالت بزرگ منشی، بیقراری روانی، حرکتی و تهاجمی به وجود آورد. سرخوشی ناشی از مصرف کوکائین به سرعت تبدیل به غمگینی می شود که این مسئله نیاز به مصرف کوکائین را افزایش می دهد و فرد را به سمت مصرف وسواس گونه هدایت می کند. در صورتیکه مقدار مصرفی کوکائین زیاد باشد مراحل ذیل بروز خواهد کرد : مرحله خوشحالی شدید در حدود یک ساعت، مرحله کنفوزیون همراه با توهمات مختلف مانند توهمات بینایی، توهمات شنوایی و توهمات لمسی، مرحله خواب که زمان آن در افراد مختلف متفاوت است.

 

ترک ‌: کوکائین سبب اعتیاد فیزیولوژیایی مانند آنچه در الکل، آرامبخشها و افیون ها وجود دارد نمی شود.  بنابراین، ترک معمولاً به ناراحتی جسمانی حاد منجر نمی شود.مصرف کوکائین فشار خون را افزایش می دهد و مصرف نکردن آن پس از اعتیاد، باعث کاهش شدید ضربان قلب و فشار خون شده و مشکل تنفسی نیز ایجاد می نماید. علائم و عوارض ترک کوکائین می تواند از چند روز تا 10 هفته ادامه یابد که عبارتند از : افسردگی، تمایل به مصرف مجدد، فقدان لذت و کاهش انرژی. مرحله خاموشی از 3 تا 12 ماه پس از آخرین مصرف بوده که پرخطرترین دوره برای بازگشت بیماری می باشد. علائم ترک کوکائین نسبت به ترک مواد افیونی خفیفتر است و در حالت قطع ماده نیز افسردگی شدید حادث می شود.

 

کوکائین چیست؟ کوکائین از گیاه کوکا Erythroxyloh  Coca به دست می آید. خانواده کوکا Erythroxylum دارای تانن و کوکائین است، کوکائین آلکالوئید اصلی برگ کوکا است. کوکا بوته‌ای است از جنس آریتروکسیلوم، که دارای برگهای ساده و همیشه سبز است. برگ کوکا دارای دو نوع تانن است و از مدتها پیش در آمریکای جنوبی که مرکز اصلی رویش آن است و بیشتر در نواحی بولیوی و پرو به طور وحشی و خودرو می روئید. بومیان امریکای جنوبی از برگهای مزبور گلوله‌های گرد و کوچکی بانام کوکادا درست می‌کردند که مصرف آن گرسنگی و خستگی را از بین می‌برد.

 

کوکائین به عنوان ماده مؤثر در سالهای 1860- 1859 میلادی از برگ کوکا مجزا و استحصال شد و جهت بیحسی موضعی و ترک مصرف مورفین از آن استفاده می‌شد، ولی بعدها خواص اعتیادآور آن شناخته شد. کوکائین اثر بیحس کننده موضعی و مخدر است. دارای خاصیت سمپاتومیمتیک «مقلد سمپاتیک» بوده و مانند مهارکننده‌های منوامین اکسید از مانع دگرداسیون کاتکول ‌آمینها عمل می کند. این ماده با افزایش فشار سطحی غشاء سلولی مانع از عبور یون‌های سدیم و پتاسیم شده و مقدار سمی آن 4/1 تا 2 گرم است. کوکائین محلول در چربی است و سریعاً از خون گذشته و نسوج دارای چربی زیاد نظیرCNS  وارد می‌شود. 10 % از آن به شکل اولیه دفع شده و بقیه در کبد متابولیزه می‌شود.کوکائین تندسازی است که باعث افزایش ضربان قلب، فشار خون و حرارت بدن می گردد و اشتهاء را کاهش   می دهد. کوکائین بدن را در حالت فوریت قرار می دهد که بسیار به هجوم آدرنالین در موقعیت فشار روانی شبیه است، این اثر با ترشح مقادیر زیادی از دوپامین در مغز به وجود می آید.

 

کوکائین بر سه قسمت مغز تأثیر می گذارد : قشر مخ، که حافظه و استدلال را تحت کنترل دارد؛ هیپوتالاموس، که اشتهاء، حرارت بدن، خواب و هیجانهایی مانند : ترس و خشم را منتقل می کند؛ و مخچه که فعالیتهای حرکتی مانند راه رفتن و تعادل را تنظیم می کند. افرادی که به طور منظم از این دارو استفاده می کنند غالباً برای راحت خوابیدن از الکل، مواد مخدر و سایر داروهای خواب آور نیز استفاده می کنند. کوکائین دارای سه خاصیت اصلی است : «بیحس‌کننده‌ ی موضعی،  محرک دستگاه سمپاتیک مرکزی با تحریک نواحی حسی- حرکتی مغز و مقلد سمپاتیک». کوکائین در تماس با اسید نیتریک و محلول الکلیک پتاس بوی تند نعناع متصاعد خواهد کرد. قاچاقچیان کوکائین توانستند پس از مدتها آزمایش و صرف هزینه های هنگفت از ترکیب کوکائین با سدیم هیدروکلراید و چند ماده دیگر، ماده ای تولید کنند که شبیه کوکائین بود، اما بسیار قویتر از آن و نیز بسیار کشنده تر و تشخیص آن در خون بسیار مشکل می باشد؛ این ماده مخدر جدید کراک Crack- Rack نام گرفت.

 

کراک شکلی از کوکائین است که از یک صخره بلورین به وجود می آید و در اواخر تابستان و اوایل پاییز سال 1985 میلادی به بازار شهر نیویورک عرضه شد. کراک خطرناکترین ماده اعتیاد آوری است که تا کنون به بازار آمده و به حدی وابستگی ایجاد می کند که یکبار مصرف آن، فرد را وابسته می کند. نام این ماده از کراکلینگ که به معنی ترق و تروق است گرفته شده، زیرا هنگامی که می سوزد صدای ترق و تروق می دهد. از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، محرک سیستم اعصاب مرکزی است، ضربان قلب و فشار خون را افزایش داده و رگهای خونی را منقبض می کند. کراک بسیار گران قیمت است و به آن مخدر اشراف نیز می گویند.

 

این ماده به فردی که آن را استفاده کند، انرژی چند برابری می دهد و او را قادر به انجام کارهای خارق العاده ای می نماید. اثر کراک بعد از 10 دقیقه به اوج خود می رسد و تا 24 ساعت باقی می ماند. کراک به سرعت لایه های چرب مغز را طی کرده و فعالیت های بدن را از حالت طبیعی خارج می سازد و حرارت بدن شخص را بالا برده و وی را هیجان زده می نماید به طوری که شخص پرحرف شده و تمایل به غذا نشان نمی دهد و هشیاری وی کم و ضربان قلبش زیاد می شود و همه اینها در کمتر از 10 دقیقه ایجاد می شود.

 

فرد معتاد به کراک اگر از ایدز و سایر بیماریهای مقاربتی نمیرد، در صورت چند روز مصرف نکردن این ماده مخدر مرگ را تجربه می نماید، زیرا قدرت اعتیاد به کراک به حدی بالاست که اگر فرد معتاد آن را مصرف نکند دچار اضطراب، ترس، پارانوئید جنون و افسردگی شدید شده و فشار خون و ضربان قلبش آنچنان کاهش می یابد. احتمال مرگ معتادان به ماده مخدر مرگ آور کراک، 14 برابر بیش از سایر معتادان به مخدرهای دیگر است.

 

وابستگی جسمی و روانی : هرچند کوکائین از نظر فیزیولوژیک اعتیادآور نیست، اما از لحاظ روانی شخص را به دنبال خود می‌کشاند. تحمل و ایجاد وابستگی در کوکائینیسم مشابه آمفتامین است و وابستگی شدید روانی ایجاد می کند که این وابستگی در عصاره کوکائین یعنی کراک شدیدتر است. وابستگی روانی به کوکائین ممکن است پس از یکبار مصرف به وجود آید. اعتیاد به کوکائین بیشتر روحی- روانی است و اثر جسمی اعتیاد به آن کمتر می باشد. با مصرف کوکائین به تدریج فرد دچار اختلالات شخصیتی و روانی شده و ممکن است علائم روانی نیز در فرد پیدا شود و نهایتاً در عرض 5 تا 10 سال تخریب روانی شدید بروز خواهد کرد.

 

اشکال رایج دارویی : کوکا و مشتقات آن شامل : برگ کوکا،کوکائین برف، کراک و . . . می باشد.

 

عوارض ناشی از مصرف : احتقان، زخم مخاط بینی، سوراخ شدن تیغه میانی بینی، سردرد شبیه به میگرن، عوارض قلبی «انفارکتوس میوکارد، آرتیمی قلبی»، خونریزی در اثر پارگی آئورت، خونریزی مغزی و حوادث عروق مغز، ایسکمی گذرا، سکته مغزی، افزایش تب، تشنج، بی اشتهائی و کاهش وزن، شوک قلبی و در نهایت مرگ مصرف کننده از عوارض ناشی از مصرف این ماده مخدر است. جدی ترین اثر سوء این ماده عارضه روانی ناشی از مصرف کوکائین «سیکوز کوکائین» است که موجب یک حالت  پارانویایی توأم با حالات توهم آمیز و افکار هذیانی می گردد.

 

اشکال رایج داروئی : اشکال شیمیایی کوکائین نمک هیدروکلراید که فرم پودری کوکائین است و در آب حل می شود، از طریق تزریق وریدی مورد استفاده قرار می گیرد. فرم آزاد آن خالص نیست و از طریق کشیدن مورد استفاده قرار می گیرد.

 

ترکیب شیمیایی : کوکائین ترکیب بنزومتیل اکگونین است که از خانواده اتروپین بوده و یک واسطه پلاسمایی به شمار می آید و سبب مهار هدایت عصبی و تحریک سیستم عصبی مرکزی می‌شود.

 

 موارد منع مصرف : افرادی که بیماری فشار خون و رگهای آسیب دیده دارند ممکن است در نتیجه استفاده از کوکائین دچار سکته شوند، معمولاً در پی تشنجات ناشی از فلج مراکز مغز که تنفس را کنترل می کنند و متعاقب آن ایست قلبی عارض می شود، مرگ پیش می آید. یکی از علل شایع مرگ در اثر مصرف، تزریق وریدی "اسپید بال" یعنی ترکیبی از هروئین و کوکائین است.

 

علائم مسمومیت : در مسمومیت حاد با کوکائین، فرد مصرف کننده دچار بیقراری و تشویش، هیجان، شوریدگی فکر و اختلال تنفسی می گردد و ضربان تنفس و فشار خون فرد افزایش می یابد.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

داروهای نامرئی  Neglected Invisible Drugs یا فراموش شده، که اصطلاحاً در مورد الکل، توتون و قهوه به کار برده می شود، در واقع به سه گروه از موادی اطلاق می گردد که به طور گسترده ای مورد مصرف عموم قرار می گیرند، ولی اکثریت قریب به اتفاق مصرف کنندگان نمی دانند و یا غفلت می کنند که این مواد جزء داروها و مواد اعتیاد آور هستند.

 

این مواد شامل : الکل اتانول یا الکل اتیلیک Ethylic Alcohol ، توتون و دخانیات (نیکوتین) Necotine ، قهوه (کافئین) Caffeine می شود.

 

 

کافئین (Coffee-Caffeine)

 

 

 

اسامی عامیانه : Coffee‚Caffeine

 

شکل ظاهری : کافئین معمولاً به صورت پودر قهوه ای رنگ دیده می شود. کافئین خالص، به شکل پودرسفید تلخ مزه است.

 

نحوه استعمال : کافئین به صورت خوراکی مصرف می شود و در انواع شکلات، نوشابه های غیرالکلی و داروها موجود می باشد. کافئین همچنین در چای، پوست کاکائو و فرآورده های شکلاتی و کاکائویی و در جوزکولا که در تهیه نوشابه های کولادار به کار می رود موجود است و گاهی هم به شکل قرص یافت می شود. 

 

اثرات آنی : مصرف کافئین سبب می شود که خواب کوتاه تر و عمق آن کمتر شود. کافئین شما را هشیارترمی کند، اما تطابق و تمرکز شما همچنان مختل باقی می ماند. برخی افراد حتی با مقادیر بسیار کم، این اثرات را تجربه می کنند، به نظر نمی رسد که فرد سالم با مصرف مقدار متوسط کافئین در روز با اثرات طولانی مدت آن رو به رو شود.

 

خطرات : مصرف مقادیر متوسط کافئین تا 300 میلیگرم در روز «برای مثال به طور متوسط سه تا چهار فنجان قهوه» به ندرت برای فرد بالغ سالم مشکلی ایجاد می کند. به طور معمول، اگر بیش از شش تا هشت فنجان قهوه در روز مصرف شود و یا دوز دریافتی روزانه از فرآورده های گوناگون حاوی کافئین بیش از 600 میلیگرم باشد، ممکن است فرد در به خواب رفتن با مشکل روبه رو شود، احساس اضطراب، بیقراری و افسردگی کند و به زخم معده دچار شود. مصرف خوراکی بیش از ۵۰۰۰ میلیگرم کافئین، یعنی معادل ۴۰ فنجان قهوه غلیظ در زمان بسیار کوتاه، می تواند منجر به مرگ یک فرد بالغ شود.

 

استفاده پزشکی : از کافئین در مصارف پزشکی هم بهره برده اند. انواع گوناگونی از داروهایی که با نسخه و یا بدون نسخه پزشک به فروش می رسند، مانند داروهای ضد سرفه، سرماخوردگی و ضد درد حاوی کافئین هستند.

 

تحمل داروئی : مصرف کافئین همراه با تحمل داروئی است و فرد مصرف کننده محصولات کافئین به مرور زمان بر میزان مصرف این ماده می افزایند و آن را در اشکال مختلف و به دفعات مکرر مصرف می نماید.

 

مدت اثر : اگر به شکل نوشیدنی کافئین را مصرف می کنید، اثرات کافئین طی پنج دقیقه آغاز شده و در مدت نیم ساعت به اوج خود می رسد. متابولیسم نیمی از کافئین دریافتی، چهار ساعت به طول می انجامد و با مصرف روزانه آن تجمع اتفاق نمی افتد.

 

تأثیرات : کافئین مغز را تحریک کرده، خلق را بالابرده و خستگی را برطرف می کند. همچنین عملکرد را در سطح کارهای ساده فکری و کارهای فیزیکی که نیاز به بردباری و تحمل دارد، بهبود می بخشد، اما در مورد حرکات ظریف چنین نیست. کافئین می تواند سبب لرزش دست شده، انجام کارهای ظریف را با اشکال روبه رو کند. مصرف دوزهای بالاتر می تواند دلهره و بیقراری شدید، لرزش دست و تپش بسیار سریع و نامنظم قلب را به همراه داشته باشد. مقادیر کمتر کافئین بر روی کودکان بیشتر تأثیر می کند، چرا که ابعاد بدنشان کوچکتر است.استعمال دوزهای بالای کافئین در افرادی که عادت به مصرف کافئین ندارند، می تواند افزایش سرعت ضربان قلب، تشنج و حتی روان آشفتگی(دلیریوم) را سبب شود.

 

مصرف دوزهای بالاتر در برخی افراد حتی مقدار اندک ۲۵۰ میلیگرم، معادل سه فنجان قهوه در روز می تواند بیقراری، عصبیت، بیخوابی، برافروختگی چهره، افزایش ادرار، پرش عضلانی، آشوب معده و اضطراب را سبب شود. مصرف کافئین با افزایش ضربان قلب همراه بوده و می تواند سطح کلسترول خون را بالا ببرد. کافئین همچنین می تواند در سلول های بدن و چگونگی تولید مثل آنها تغییراتی ایجاد کند.

 

مصرف بیش از اندازه : زیاده روی در مصرف کافئین سردرد، ناراحتی معده، عصبیت و دلهره را سبب می شود و فرد توانایی به خواب رفتن را از دست می دهد.

 

ترک : قطع کافئین خستگی، افسردگی، اضطراب را در پی دارد. قطع ناگهانی مصرف فرآورده های حاوی کافئین می تواند باعث احساس عصبیت و خستگی شود و فرد مصرف کننده دچار سردرد بشود. این علائم معمولاً ۱۸ تا ۲۴ ساعت پس از دریافت آخرین دوز کافئین شروع شده و به تدریج در طول یک هفته از بین می روند.

 

 کافئین چیست؟ کافئین در ابتدا در سال ۱۸۱۹ از قهوه به دست آمد. هر دو لغت Caffeine و Coffee از کلمه عربی قهوه مشتق شده اند. ریشه این لغات نشان می دهد که قهوه ای که از قرن ششم در شمال شرقی آفریقا، درخت آن کاشته می شده است، از راه سرزمین های عربی و ترکیه به اروپا رفته است. در قرن هفدهم، قهوه به تدریج در میان مردم اروپا رواج پیدا کرد. در قرن هجدهم کاشت قهوه در اندونزی و هند غربی، آغاز شد و تا قرن بیستم، قهوه تبدیل به پرفروش ترین محصول کره زمین گشت. کافئین یک ماده محرک است که سیستم عصبی مرکزی را تحریک می کند و یکی از پرطرفدارترین و پر مصرف ترین داروی محرک و روانگردان در سراسر دنیا است. مقدار کافئین موجود در فرآورده هایی که دارای کافئین هستند عبارتند از : «یک فنجان قهوه صاف شده دم کرده : ۱۰۰ میلیگرم»، «یک فنجان قهوه فوری : ۶۵ میلیگرم»، «یک فنجان قهوه بدون کافئین : در حدود یک میلیگرم»، «یک فنجان چای : ۳۰ میلیگرم»، «نوشیدنی غیرالکلی حاوی کافئین (۲۸۰ میلی لیتر) : ۳۵ میلیگرم (برخی نوشابه های غیرالکلی موجود در بازار دو برابر این میزان را دارا هستند)»، «یک تخته شکلات (۵۰ گرمی) : ۲۰ میلیگرم» و «یک فنجان کاکائوی داغ : ۵۰ میلیگرم».

 

وابستگی جسمی و روانی : مصرف منظم کافئین می تواند وابستگی فیزیکی را به این ماده سبب شود.

 

عوارض ناشی از مصرف : مصرف کافئین سبب می شود که خواب کوتاه تر و عمق آن کمتر شود. کافئین شما را هشیارتر می کند، اما تطابق و تمرکز شما همچنان مختل باقی می ماند.

 

اشکال رایج داروئی : کافئین، که به خودی خود تحریک کننده  (Central  Nervous  System) CNS است، در نوشیدنیهای روزمره شامل : چای، قهوه، پوست کاکائو، فرآورده های شکلاتی و کاکائویی و جوزکولا که در تهیه نوشابه های کولادار به کار  می رود و به صورت افزودنی در نوشابه های ملایم و گاهی هم به صورت قرص یافت می شود.

 

موارد منع مصرف : مصرف طولانی مدت قهوه و سایر اشکال کافئین می تواند با کاهش دانسیته استخوانی در خانمها همراه بوده و خطر پوکی استخوان را بالا ببرد. 

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

ال . اس . دی(L.S.D)

 

 

اسامی عامیانه : Acid ،Tabs،Blotter .

 

شکل ظاهری : ال. اس. دی به اشکال مختلف مانند : قرصهای نقره ای و خاکستری رنگ و قرصهای ریزی بانام میکروداتس Microdots ، داتس Dots ، پودر سفید رنگ، کپسول، ژلاتین و مایع صاف و روشن یافت می شود. همچنین به صورت کاغذهای مربعی شکل کوچکی یافت می شود که روی آنـهـا طرح و نـقـوش مختلفی است «کاغذ خشک کن». ال.اس.دی خالص گرد بی بـو و تقریباً  بی رنگی است که از یک نوع قارچ استخراج  می گردد.

 

نحوه استعمال : ال. اس. دی معمولاً همراه با الکل و یا آبمیوه خورده می ‌شود. استنشاق، دود کردن، تزریق «از طریق تزریق وریدی به سرعت جذب خون   می گردد»، خوراکی «در این روش معمولاً گرد یا مایع را روی حبه قند می ریزند و می خورند» از دیگر راههای استعمال ال. اس. دی است.

 

اثرات آنی : ال. اس. دی توهم زایی قوی است و در صورت مصرف آن حالت پرواز Trip ظـرف مدت یک ساعت ظـــاهر می گردد و 8 تا 12 ساعت اثر آن باقی می مـاند، این در حالی است که فـرد قـادر بـه خـاتمه دادن به این حالت نمی بـاشـد. شایع ترین اثرات ذهنی آن عبارت است از : ادغام حواس در یکدیگر «رنگها شنیده می گردد و صداها دیده می شود»، کاهش اشتهاء، گرگرفتگی، پارانوئید، لرز، تپش قلب، سردرگمی و تنفس سریع سرخوشی، انتقالات سریع از خلقی به خلق دیگر و آگاهی تغییر یافته نسبت به رنگ، اندازه و شکل محرکها. ادراک زمان آنقدر تغییر می کند که ممکن است دقایق ساعت به نظر برسد، حس های عجیب و ناشناخته فراوان را فرد مصرف کننده تجربه می نماید، از جمله احساسات جدایی و از هم گسیختگی بعضی از قسمتهای بدن و اینکه برای فرد رنــگها روشنتر، اصوات جدیدتر و حرکات و زمان کندتر و یا تندتر می گـردد.

 

خطرات : یک حالت پرواز و یا نشئگی حاصل از مصرف ال.اس.دی می تواند خوشایند بـاشد، اما یک حالت بد بسیار وحشت آور خواهد بود. مسـئـله دیـگر حـالتـی اسـت که مجدداً بدون استعمال ال.اس.دی برای فرد بارها و بارها تکرار می شود که فلش بک نامــیده می شود. همچنین افسردگی، روانپریشی، جنـون، تشـنـج، مـرگ، خود کشی از عواقب مصرف ال. اس. دی به شمار می رود.

 

استفاه پزشکی : در دهه 1950 این دارو بانام Delgsid توسط برخی روانپزشکان برای درمان احساسات سرکوب شده مورد استفاده قرار می گرفت. سازمان سیا CIA نیز آزمایشات خود را در مورد این دارو بر روی انسان به صورت مخفیانه جهت بازپرسی از متهمان انجام داد، تا اینکه در سال 1966 استفاده از این ماده در آمریکا به دلیل پیامدهای بهداشتی و درمانی که در پی داشت ممنوع اعلام شد، درحال حاضر این دارو هیچ گونه استفاده پزشکی ندارد.

 

تحمل دارویی : تحمل دارویی نسبت به ال. اس. دی خیلی سریع و پس از 3 تا 4 روز مصرف مستمر پدید می آید. این نکته‌ حائز اهمیت است که به مرور زمان و با استفاده مکرر از ال. اس. دی این ماده در بدن ایجاد مقاومت دارویی می ‌کند و لذا برای ایجاد احساس اولیه از دوزهای بالاتری می بایست استفاده کرد.

 

مدت اثر : اثرات ال. اس. دی با 50 میکروگرم «هر میکروگرم یک میلیونیک گرم است» ایجاد می شود و 2 ساعت پس از مصرف ظاهر می گردد و معمولاً 8 تا 14 ساعت دوام دارد. تأثیرات روانی 60- 30 دقیقه پس از مصرف ماده شروع می‌شود و حدوداً  12 ساعت باقی می ‌ماند، اوج این تأثیرات حدوداً  5 ساعت پس از مصرف می ‌باشد.

 

تأثیرات : اثرات آگونیستی Agnositi و آنتاگونیستی Antagonisti در سطح گیرنده‌های سروتونینی از خود نشان می ‌دهد، همچنین موجب افزایش فعالیت در غشاء مغزی و قسمتهای جلوی مغزی می شود. پس از مصرف فرد دچار توهمات زیاد می گردد. تجربیات ناخوشایند شایع به طور غیرقابل کنترلی به تیرگی شعور، واکنش های تجزیه ای و یا تیک حاد(اختلال اضطرابی با علائم تنگی نفس و یا خفگی، لرزش، تعریق و . . .  ) منجر می شود، سبب اختلال حواس می شود و فرد بوی مخصوصی را حس می نماید، جسم خود را در حال تجزیه شدن می پندارد، بی اختیار و بی اراده خنده و یا گریه های متناوب سر می دهد، نسبت به نور حساسیت شدید نشان می دهد و رنگها را الوانتر از قبل می بیند. گاهی دست و پاهای خود را ساعتها بی حرکت و به یک حالت نگه می دارد و یا به یک نقطه خیره می شود.

 

همچنین تغییرات رفتاری یا روانی آن شامل : «اضطراب، واکنش پانیک، ترس از دیوانگی، افسردگی، افکار پارانوئید، اختلال قضاوت، رفتارهای خودآزارانه و حتی خودکشی»، اختلال ادراکی آن شامل : «مسخ شخصیت و واقعیت، توهم، خطای حسی، حس آمیزی به صورت در آمیختن ادراکات شنیدن رنگها و دیدن صداها»، تحریک سیستم اتونوم آن شامل : «لرزش، تعریق، تاکی کاردی، اختلال تعادل» در فرد دیده می شود.

 

مصرف بیش از اندازه : مصرف بیش از اندازه ال. اس. دی سبب میدریاز, افزایش فشار خون خفیف، تپش قلب (تاکی کاردی) و ندرتاً افزایش دمای بدن(هیپرترمی‌) می شود و از نظر رفتاری استعمال کننده ممکن است درونگرا و یا مضطرب شود.

 

ترک : اضطراب، واکنش پانیک، ترس از دیوانگی، افسردگی، افکار پارانوئید، اختلال قضاوت، رفتارهای خود آزارانه و حتی خودکشی پس از قطع یا ترک مصرف ال. اس. دی به وجود می آید.

 

ال . اس . دی چیست ؟ ال. اس. دی اولین بار در سال 1938 توسط شیمیدان سوئیسی بانام دکتر ‌هافمن ساخته شد، اما خواص آن در سال 1943 زمانیکه به صورت اتفاقی توسط دکتر‌ هافمن مصرف شد مشخص گردید. این ماده در دهه 1960 شهرت خاصی پیدا نمود. اجزاء شگفت انگیزی در نوعی از قارچ ها می توانند موجب ایجاد سرخوشی و لذت شوند. ال. اس. دی از نوعی قارچ تهیه می شود که محلول در آب بوده، بی رنگ و  بی بو است. قارچ های روانگردان مانند گونه های Psilocybe و Amanatia mussaria روی سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارند. تیکل آناستوس در دانشگاه ری کین در استرالیا، قارچ سیلوسایدین را که در نواحی اطراف استرالیا یافت می شود، مورد مطالعه قرار داد. وی نمونه های قارچ را در متانول قرار داد تا مواد الکلی استخراج کند. سپس به کمک کروم این مواد را از یکدیگر جدا کرد و به آنها پتاسیم و پرمنگنات افزود. ویژگی های توهم زایی گونه های Psilocybe و Panaeolus  به علت وجود مواد سیلوسین و سیلوسیبین می باشد. این قارچ مواد سیلوسین به وجود می آورد. اجزاء تأثیرگذار در روان که در این نوع از قارچ موجود است حدود دو و یا سه برابر حساستر از موادی است که در حال حاضر رایج هستند. اگر قارچی مواد توهم زا داشته باشد، سیلوسین موجود در آن و برخورد این عناصر در آن باعث آزاد شدن نوری از سطح آن خواهد شد. این قارچ شگفت انگیز نسبتاً مقدار زیادی سیلوسایبین و همچنین مقداری «سیلوسین» دارد که پس از مصرف توسط افراد، موجب ایجاد توهم در آنها می شود. سیلوسایبین، در فعل و انفعالات شیمیایی بدن تبدیل به سیلوسین می شود.

 

ال. اس. دی یا 5 – HT  هیدروسکی ترینوفان که معمولاً با علامت اختصاری LSD شناخته می شود، لیزرژیک اسید دی‌اتیل‌آمید می باشد که مخفف Lysergic  Acid  Diethylamid است و نخستین دارویی است که در گروه توهم زاها قرار می گیرد. ال. اس. دی سبب ایجاد اختلال در خلق و خوی فرد می‌شود، شناخت زمان و مکان را مختل، فرد را دچار خوشی بی‌جا، خودستایی، احساس سبکی و بی‌وزنی، هذیان و افسردگی می‌کند و ممکن است مصرف کننده را به خودکشی و آدم‌کشی بکشاند. با مصرف ال.اس.دی به فرد مصرف کننده توهم های بینایی و شنوایی دست می‌دهد و اشباح خیالی جای خاصی در ذهن فرد مصرف کننده باز می‌کنند.

 

وابستگی جسمی و روانی  : استفاده از ال.اس. دی سبب ایجاد وابستگی جسمی و روانی می شود.

 

عوارض ناشی از مصرف :  از جمله عوارض ناشی از مصرف ال. اس. دی می توان به : (اختلالات روانی شدید و دیرپا «اضطراب و سایکوز»، فلش بک، علائم پارانویای «احساس تعقیب شدن، پائیده شدن یا در معرض گزند و آسیب بودن» وضعی شبیه به آنچه در اسکیزوفرنی یافته می شود، هیجانات در سلسله اعصاب مرکزی، تغییرات حالت خوشی بیش از اندازه «افوریا»، اختلال در درک حواس خصوصاً حس بصری، حساسیت بیش از حد در مورد صداها و افسردگی شدیدی که گاهی منجر به خودکشی می شود، اشاره کرد. ال.اس.دی سبب تغییرات فیزیولوژیکی مانند : افزایش و نوسان فشار خون، افزایش ضربان قلب، افزایش قندخون، خواب آلودگی، اتساع مردمک چشم، کاهش حرارت بدن توأم با حالات لرز و احساس سرما، دل آشوبی، گیجی، سردرد و تکانهای غیرارادی و خفیف دستها می گردد.

 

علائم مسمومیت : این علائم عبارتند از : «پرخاشگری (مانیاک)، تهاجم، رفتار غیرعاقلانه، تشنج، حساسیت شنوایی، سستی، ناهماهنگی حرکتی، تعریق، تب، نارسایی کلیه، کاهش بزاق دهان، بهت زدگی با چشمهای باز، اختلال  هذیانی- خلقی، اختلال در حواس پنج گانه، ترس و جنون».

 

 

فن سیکلیدین (PSP)

 

 

اسامی عامیانه :  AngelDust،Hogcrestal ،Zoot  ،.Phencyclidine

 

شکل ظاهری : فن سیکلیدین یک داروی ترکیبی است. به صورت پودر کریستالی به رنگهای مختلف، مایع، کپسول و قرص دیده می شود.     

 

نحوه استعمال : پی. سی. پی به صورت تزریقی، خوراکی، استنشاقی و تدخینی «به صورت سیگار دست پیچ یا پیپ» مصرف می گردد.

 

اثرا ت آنی : از جمله اثرات آنی که در اثر مصرف در فرد به وجود می آید می توان به تغییرات رفتاری- روانی مانند : «سرخوشی و احساس خوشایند غوطه وری، بیقراری، حالت تهاجم، اختلال قضاوت، کاهش واکنش به تحریکات دردناک، دیس آرتری، آتاکسی، نیستاگموس، افزایش فشار خون، بلند شدن صداها» اشاره کرد.

 

خطرات : مصرف فن سیکلیدین تعریق را افزایش می دهد و ممکن است فرد در حین اینکه بدنش کم آب می شود دچار تهوع و استفراغ نیز شود، همچنین حالت افسردگی شدید یا روانپریشی در فرد بروز می کند.

 

استفاده پزشکی : از پی. سی. پی در مصارف پزشکی استفاده نمی شود.

 

تحمل دارویی : مصرف فن سیکلیدین با ایجاد پدیده تحمل همراه است.

 

مدت اثر : آثار مصرف فن سیکلیدین 5 دقیقه پس از مصرف ظاهر شده و در مدت 30 دقیقه به حداکثر خود می رسد.

 

تأثیرات : از جمله تأثیراتی که فن سیکلیدین ایجاد می کند می توان به : خوشی، ریلکس شدن، بی وزنی، عدم تمرکز، اضطراب، افسردگی، برافراشتگی خلق، تاکی کاردی، نیستاگموس، انقباض مردمک چشم، پرتنشی، کرختی، فقدان هماهنگی، تکلم دشوار «دیس آرتیریا» اشاره کرد.

 

فن سیکلیدین چیست؟ فن سیکلیدین ماده ای صناعی است و با نامهای کریستال، گرد فرشته و صلح نیز خوانده می شود. پی. سی. پی تحت عنوان بیحس کننده تجزیه ای طبقه بندی می شود و سبب توهم    می گردد و در فرد احساس تجزیه یا جدایی از محیط ایجاد می کند.

 

وابستگی جسمی و روانی : تدریجاً نسبت به آثار پی. سی. پی تحمل به وجود می آید، اما وابستگی فیزیکی به طور کلی ایجاد نمی شود، وابستگی روانی آن شایع تر است.

 

عوارض ناشی از مصرف : سفتی عضلانی، کاهش واکنش به تحریکات دردناک، دیس آرتری، آتاکسی، نیستاگموس، افزایش فشار خون از جمله عوارض جسمانی ناشی از مصرف فن سیکلیدین است.

 

علائم مسمومیت : در صورت ایجاد مسمومیت در فرد مصرف کننده علائم سایکوتیک، اختلالات شدید رفتاری، افزایش شدید درجه حرارت بدن، تهییج و حرکات تکراری، سفتی و پرشهای عضلانی، تشنج، کاهش سطح هوشیاری، ایست تنفسی و اغماء ظاهر می گردد.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

ماری جوآنا (Mary Jane)

 

 

اسامی عامیانه : Bhang،Blast، .Jiv Weed،Grass،Pot،Chronic،Joint،Blunt،Herb،Ganga،Hemp،Bash،

 

 شکل ظاهری : ماری جوآنا ماده ای مایل به سبز با قوامی سفت است شبیه به جـعــفـری خشک شده و در رنگهای سبـز،قهوه ای و یا خاکستری دیده می شود.

 

نحوه استعمال : ماری جوآنا به صورت کشیدنی در پیپ یا سیگارهای دست پیچ تدخین و خوردن مورد استفاده قرار می گیرد.

 

اثرات آنی : فردی که ماری جوآنا مصرف کرده است، گیج به نظر می رسد و در راه رفتن مشکل دارد. چشمانی پرخون و قرمز دارد و قادر نیست وقایعی را که اتفاق افتاده است به خاطر بیاورد. وقتی اثرات اولیه بهبود یابد، برای چند ساعت بسیار خواب‌آلود می ‌شود. پس از مصرف ماری جوآنا گذشت زمان حس نمی گردد، تمرکز، حافظه و یادگیری کاهش می یـابد. افـزایـش فـشار خـون و ضـربـان قـلـب، خشکی دهان، قرمزی چشمها، خواب آلودگی، پارانوئید، آسیب به ریه ها، سرفه، برونشیت و خنده های مکرر از جمله اثرات حشیش می باشد.

 

خطرات : ماری جوآنا را مدخل ورود به دنیای مواد اعتیادآور قوی معرفی کرده اند. تحریف ادراک حسی، اختلال درک زمان و مکان، افزایش حساسیت به صدا، افزایش تلقین پذیری، احساس قدرت بیش از حد، شوریدگی یا اغتشاش فکری، تیرگی هوشیاری، گیجی، نگرانی، ترس، سرگردانی و توهمات از خطرات عمده مصرف این ماده است. معمولاً در کسانی که ماری جوآنا می ‌کشند عوارض تنفسی شبیه به مصرف‌کنندگان سیگار ایجاد می ‌شود که شامل سرفه و خس خس سینه است. آنها بیشتر از افراد دیگر مستعد عفونت‌های ریوی و سرما‌خوردگی هستند. تحقیقات نشان داده است کشیدن 5 عدد حاوی ماری جوآنا در هفته اثرات سرطان ‌زایی برابر با کشیدن یک پاکت سیگار در روز دارد.

 

استفاده پزشکی : ماری جوآنا برای درمان آب سیاه چشم و اختلالات چشمی که ممکن است ایجاد کوری بکند مفید است. همچنین به کنترل تهوع و استفراغ همراه با شیمی درمانی سرطان نیز کمک می کند و در درمان آسم و انواع خاصی از صرع نیز مفید می باشد.

 

مدت اثر : اثر ماری جوآنا به صورت کشیدنی 2 تا 4 ساعت و در موارد مصرف خوردنی 5  تا 12 ساعت طول  می کشد. فرد مصرف کننده آن تمایل به پر حرفی و خنده های بیش از حد دارد و این آثار تا چندین ساعت پایدار است.

 

تأثیرات : از جمله تأثیراتی که ماری جوآنا ایجاد می کند می توان به : «افزایش ضربان نبض، عروق ملتحمه کنترسیون کاذب، احساس قدرت، خواب عمیق» اشاره کرد. ماری جوآنا همچنین سبب تغییر ضربان قلب، تغییراتی در ششها و گردش خون می شود که مشابه اثرات ناشی از فشار روانی است.

 

از اثرات کوتاه ‌مدت می توان به : «مختل شدن حافظه و یادگیری، مختل شدن ادراک مانند : «حس لامسه، زمان، مکان، تشخیص صدا، ایجاد اختلال در فکر کردن و حل مسائل، از بین رفتن هماهنگی بدن، افزایش تعداد ضربات قلب و اضطراب» اشاره کرد. این اثرات مخصوصاً وقتی بیشتر می ‌شود که بدون اطلاع مصرف کننده مواد دیگری را با ماری جوآنا مخلوط کرده‌اند. از اثرات طولانی مدت می توان به : «ابتلاء به انواع سرطان و به وجود آوردن مشکلاتی در سیستم تنفسی و ایمنی بدن» اشاره کرد.

 

مصرف بیش از اندازه : استفاده از مقادیر زیاد ماری جوآنا اثراتی روی اعمال مغز می ‌گذارد. استفاده زیاد یا روزانه از ماری جوآنا بر قسمتهایی از مغز که کنترل حافظه، توجه و یادگیری را بر عهده دارند اثر می ‌گذارد. در میان افرادی که مصرفشان خیلی زیاد است میزان اختلالات عصبی و شخصیتی بیش از افراد عادی است.

 

ترک : ترک ماری جوآنا سبب ایجاد حالت تهوع، بیقراری، بیخوابی، بی ‌اشتهائی در فرد می شود. سندروم ترک Withdrawal Syndrome در کسانی دیده می شود که پس از مصرف درازمدت مقادیر زیاد؛ اقدام به قطع ناگهانی مصرف می کنند. این علائم چند ساعت پس از آخرین مصرف شروع می شود؛ و در عرض 8 ساعت به اوج خود می رسد و تا چند روز باقی می ماند. این علائم عبارتند از : تحریک پذیری، بیقراری و اضطراب، اختلال خواب و بی اشتهائی، تعریق، لرزش، تهوع و استفراغ، دردهای عضلانی و افزایش درجه حرارت بدن.

 

ماری جوآنا چیست؟ این ماده شیمیایی را یک اسرائیلی بانام رافائل مکولام Rafaël  Mechoulam در سال 1964 ساخت و آن را ماری جوآنا نامید. واژه ماری جوآنا یک واژه مکزیکی است که ابتدا به توتون ارزان قیمت اطلاق می شد و تنها در پایان قرن نوزدهم این واژه درباره کتان هندی رایج گردید. ماری جوآنا یا ∆ - 1 - تترائید روکانابیول Tetrahydro cannabinol که معمولاً با علامت اختصاری THC شناخته می شود موجب اغتشاش و تباهی روان انسان می گردد.گیاه شاهدانه هندی (شاهدانه گیاهی است که در اکثر نقاط جهان می‌روید و بسته به محل رویش دارای تفاوتهایی می‌باشد. شاهدانه، به ‌ویژه شاهدانه هندی دارای یک ماده رزینی با‌نام کانابیس یا حشیش است که درکشورهای غربی و آمریکا ماری‌جوآنا نامیده می‌شود. حشیش بوی قوی و طعم تند و خاصیت سکرآور دارد.) که بوته ای شبیه به گزنه است. ماری جوآنا بیشتر از قسمتهای فوقانی برگهای خشک نشده، ساقه شاهدانه، غنچه ها، گل و تخمکهای شکفته شده بوته «جنس ماده که بریده و خشک شده» تهیه می شود و در رنگ های سبز مایل به خاکستری و قهوه ای وجود دارد. ماری جوآنا به خاطر الیاف، روغن و ماده روانگردان آن مورد استفاده قرار می گیرد، به حافظه کوتاه مدت آسیب زده و یادگیری را کند می کند که آسیب 4 تا 8 ساعت پس از احساس مسمومیت در حد شدید است. ماری جوآنا در عین حال که موجب حالت سرخوشی و کیف در مصرف کننده می شود، غالباً هوشیاری و خود آگاهی مصرف کننده به هم می خورد و دچار تحریف ادراکات، عدم هماهنگی و توازن، گیجی، افزایش ضربان قلب و تنفس می گردد.در بعضی افراد بعد از کشیدن ماری جوآنا هیچ احساسی به وجود نمی ‌آید، بعضی افراد ممکن است احساس آرامش یا تهییج بکنند. گاهی اوقات استفاده از ماری جوآنا باعث ایجاد احساس تشنگی یا گرسنگی کاذب می ‌شود. ماری جوآنا ممکن است در بعضی ‌ها اثرات بدی به وجود آورد. شاید ناگهان ایجاد احساس اضطراب یا افکار بدبینانه بکند، مخصوصاً اگر قدرت یا دوز ماری جوآنای مورد استفاده زیاد باشد.

 

وابستگی جسمی و روانی : ماری جوآنا وابستگی روانی نسبتاً خفیفی به دنبال می آورد و وابستگی جسمی چندانی به دنبال ندارد.

 

عوارض ناشی از مصرف : مصرف کنندگان ماری جوآنا در پاسخ به صدا و علائم مختلف تأخیر دارند. استفاده از ماری جوآنا تخمین فاصله را مشکل می ‌کند و واکنش به علائم و صداها را کند می ‌نماید. همچنین سبب ایجاد اشکال در هوشیاری، قدرت تمرکز، هماهنگی اعضای مختلف بدن و توانایی واکنش سریع می ‌شود. این اثرات می ‌تواند برای مدتی بیشتر از 24 ساعت پس از کشیدن ماری جوآنا باقی بماند. ماری جوآنا باعث مختل شدن حافظه، قضاوت و ادراک می ‌شود.

 

اشکال رایج دارویی : چرس، گانجا، بنگ، علف، گراس، جوینت، مری جین ، روغن حشیش و حشیش سایر موادی هستند که از گیاه شاهدانه به دست می آیند.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

حشیش  (Cannabis)

 

 

اسامی عامیانه : Grass ،Hash ،Dope ،Blow ،Draw Hashish, bang,Joint , Pot , Smoke.

 

شکل ظاهری : به صورت تکه های جامد، از رزین گیاه شاهدانه می باشد، قـهـوه ای و یــا مشکی است. ماده ای است به رنگ سبز تیره و گاهی قهوه ای مایل به سبز شبیه به حنا که از گل, برگ و یا ساقه گیاهی بانام شاهدانه هندی یا کانابیس که در مناطق گرمسیر و قاره ای می روید به دست می آید.

 

نحوه استعمال : بـه صورت دود کردن «همراه با سیگار برگ، چپق و یا قلیان»، پختن آن و مصرف به همراه غذا،  با چای نیز دم می کنند. به صورت سیگار نیز تدخین می‌ شود که به آن "سیگاری" می گویند. حشیش را می‌توان از راه خوراکی یا استنشاقی مصرف نمود. پس از مصرف خوراکی 90 % ماده‌ مؤثر آن جذب شده، و در عرض 2 تا 3 ساعت در پلاسما به حداکثر می‌رسد و پس از 5 ساعت رو به کاهش می‌گذارد. در صورت مصرف استنشاقی 50 درصد ماده مؤثر جذب و وارد خون شده و مقدار آن در پلاسما بعد از 10 دقیقه به حداکثر رسیده و پس از یک ساعت رو به کاهش می‌گذارد و بعد از 24 ساعت 10% تا 20 % ماده استنشاقی به صورت تثبیت شده در ریه باقی می‌ماند. در صورت استفاده وریدی نیمه عمر کوتاه حدود 30 دقیقه دارد. در صورت استنشاق کمتر از 3 میلیگرم حشیش علائم خاصی بروز نخواهد کرد. مقادیر بین 5 تا 20 میلیگرم باعث خوشحالی و نشاط شده و مقادیر بالای 20 میلیگرم سبب بروز حالات شبه توهمی می‌شود.

 

اثرات آنی : از جمله اثرات آنی می توان گفت که حواس شنوایی و بینایی «به خصوص رنگها؛ درک قویتر صدا و موسیقی» قویتر می گردنـد، افزایش اشتهاء، فرد حراف و یا منزوی می گردد، واکنش به محرکها کند می شود، دقیقه ها طولانی شده و زمان دیر می گذرد، اجسام عادی عجیب به نظر می رسند، همچنین می توان به تغییرات رفتاری یا روانی، سرخوشی و خنده خود به خود، اختلال توجه و تمرکز و حافظه و قضاوت، اضطراب و افسردگی، علائم سایکوتیک مثل توهم و هذیان، قرمز شدن چشمها، عدم تعادل حرکتی و افزایش ضربان قلب اشاره کرد. معمولاً فرد پس از مصرف حشیش احساس آرامش و راحتی می کند، قوه درک و احساس او افزایش می یابد، رنگها به نظرش شفاف و روشنتر می آیند، در ادراکات حسی به خصوص بینایی و شنوایی تحریف به وجود می آید، اشتهاء افزایش می یابد «مخصوصاً در مورد غذاهای شیرین».

 

اثرات کوتاه مدت دیگر مصرف حشیش عبارتند از : «خواب آلودگی، قرمز شدن چشمها، افزایش ضربان قلب، خشکی دهان و گلو، گشادی مردمک چشم، مختل شدن قوه حافظه و تمرکز فکری به طور موقت، اختلال در درک زمان و مکان، اضطراب، افسردگی، هیجان، تحریک پذیری، تند مزاجی، بیقراری، پرحرفی، خنده های بی دلیل، احساس طرد شدگی، ترس و وحشت، اختلال در هماهنگی و تعادل در راه رفتن، احتمالاً اوهام که اغلب توأم با حالت پارانویایی به خصوص در مصرف مقدار زیاد آن همراه است».

 

خطرات : بیماری هایی مانند : «برونشیت، آسم، رینوفارنژیت و سینوزیت» در افراد وابسته به حشیش دیده می شود. همچنین به علت کشیدن حشیش زبان کوچک که در انتهای دهان قرار دارد متورم شده و فرد را دچار اختلال تنفسی می نماید که این حالت 12 تا 24 ساعت پس از مصرف ادامه دارد.

 

از خطرات کوتاه مدت می توان به : «احسـاس سـردرگـمـی، اضــطراب، احساس ترس، بد گـمـانـی، تـوانـایـی یادگیری کاهش می یابد و هماهنگی حرکات مختل می شود» اشاره کرد و از خطرات بلند مدت می توان به : «پارانوئید، اسکیزوفرنی، جنون، روانپریشی، افسردگی و اضطــراب، استعمال آن همراه با سیگار سبب آسیب جدی به ریه ها می گردد» اشاره کرد.

 

استفاده پزشکی : در شرق از حشیش برای بیهوش کردن افراد استفاده می شود. حشیش در درمان بی اشتهائی افراد مبتلاء به ایدز، تهوع شدید ناشی از درمان با داروهای شیمی درمانی و درمان میگرن و به عنوان مسکن و ماده رفع بیخوابی که ایجاد آرامش می کند مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین مشتقات آن برای درمان برخی از بیماریها از جمله : «آسم و صرع» مورد استفاده قرار می گیرد، در حال حاضر بیشتر در درمان حالت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی تراپی در درمان سرطان، استفاده می شود.

 

تحمل دارویی : در مورد حشیش پدیده تحمل وجود دارد و گاه پدیده تحمل معکوس نیز دیده می‌شود، یعنی در مصرف ‌کنندگان مزمن حشیش مقادیر بسیار کم نیز موجب بروز علائم می‌شوند.

 

مدت اثر : آثار حشیش بستگی به قدرت و نوع ماده مصرفی، روش و مقدار مصرف، موقعیت و انتظارات فرد مصرف کننده دارد و حدود 30 دقیقه پس از مصرف علائم به اوج خود می‌ رسد. در صورت تدخین، آثار آن فوراً ظاهر شده و 3 تا 4 ساعت باقی می ماند و اگر به صورت خوراکی مصرف شود، آثار آن دیرتر ظاهر می گردد و ممکن است تا 24 ساعت باقی بماند. برخی اثرات حرکتی و شناختی 5 تا 12 ساعت طول می‌ کشد.

 

تأثیرات : تخریب و تضعیف سیستم اعصاب مرکزی و بروز آثار و علائم روحی و روانی در فرد معتاد، کاهش فشار داخل چشم، پرخونی ملتحمه چشم، انواع بیماریهای قلبی، ضعف سلولهای گامت جنسی، خشکی دهان، سرطان ریه، از بین رفتن ژنهای ناقل وراثت، کاهش گلبولهای سفید خون، اختلال در حواس 5 گانه، افسردگی شدید، اظطراب، بیقراری، خواب آلودگی، نارسایی حاد کلیه، انزواطلبی، سوء ظن، فراموشی، اختلال در درک مسافت، سرخوشی و خنده خود به خودی، درک قویتر رنگ- صدا و موسیقی، احساس کند شدن گذر زمان، اختلال حافظه و قضاوت، علائم سایکوتیک مثل توهم و هذیان، عدم تعادل حرکتی، افزایش ضربان قلب از جمله اثراتی است که مصرف حشیش در بدن ایجاد می نماید. اثرات بسته به وضعیت جسمی و سلامت فرد از جمله وزن، اندازه، خلق و خوی فرد، درجه تحمل و . . . فرق می کند.

 

مصرف بیش از اندازه : مصرف زیاد حشیش سبب تنگی مجار ی تنفسی به مدت 6 تا 8 ساعت می شود. حشیش می تواند خطر ابتلاء به سرطان را افزایش دهد و سبب اختلال در ایمنی سلولی گردد. مصرف بیش از اندازه و مکرر حشیش سبب فراموشی، کند ذهنی و کودنی شخص مصرف کننده می شود. مصرف بیش از حد حشیش سبب علائم جسمانی و حالت توهمی می‌شود که با تجویز دیازپام رفع خواهد شد. علائم بالینی ناشی از مصرف حشیش بستگی زیادی به شخصیت، افکار وضعیت روانی افراد دارد.

 

ترک : ترک حشیش گاهی سبب ایجاد حالت تهوع در فرد می شود. نشانه‌ های ناشی از ترک در معتادین محدود به افزایش تحریک ‌پذیری، بیقراری، بیخوابی، بی ‌اشتهائی و تهوع خفیف است و همه این نشانه‌ ها هنگامی بروز می‌ کنند که شخص به طور ناگهانی مصرف مقادیر زیاد حشیش را قطع کند. سندروم ترک حشیش در کسانی دیده می شود که پس از مصرف درازمدت مقادیر زیاد؛ اقدام به قطع ناگهانی مصرف می کنند. این علائم چند ساعت پس از آخرین مصرف شروع می شود و در عرض 8 ساعت به اوج خود می رسد و تا 3 روز باقی می ماند. این علائم عبارتند از : تحریک پذیری، بیقراری و اضطراب، اختلال خواب و بی اشتهائی، تعریق و لرزش، تهوع و استفراغ، دردهای عضلانی، افزایش درجه حرارت بدن، نشانه‌ های ناشی از ترک در معتادین محدود به افزایش تحریک ‌پذیری، بیقراری، بیخوابی، بی ‌اشتهائی و تهوع خفیف است و همه این نشانه‌ ها هنگامی بروز می‌ کنند که شخص به طور ناگهانی مصرف مقادیر زیاد حشیش را قطع کند. سندروم محرومیت در صورت قطع مصرف حشیش به صورت اختلالات رفتاری اضطراب، بی‌اشتهائی، بیخوابی بروز می‌کند. حشیش در متابولیسم اسیدهای ‌نوکلئیک تداخل ایجاد کرده و در متابولیسم گلبول قرمز و لیزوزوم ‌ها  و فونوکسیون غدد جنسی و سلول‌های سرطانی تأثیر می‌گذارد.

 

حشیش چیست ؟ حشیش یا به زبان عامیانه بنگ منشأ اصلی اش از کشور مکزیک است، معمولاً از سرگل، زرین خالص گیاه، جوانه و نهال گیاه شاهدانه به دست می آید. برای تهیه حشیش صمغ حرارت دیده آن را با تنباکوی سیگار مخلوط و مصرف می کنند و دود آن را عمیقاً به شش و ریه خود می فرستند که اصطلاحاً به آن Goint و Stick می گویند. تمام اجزاء این گیاه خاصیت روانگردان دارد که از بین آنها Δ - 9- تتراهیدروکانابینول Tetrahydro cannabinol از همه فراوانتر است. از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، تضعیف کننده یا محرک سیستم اعصاب مرکزی است. حشیش صمغ چسبناک از بوته کانابیس  canabis sativa است که معمولاً به صورت تکه های جامد مکعبی شکل فروخته می شود. در ساختمان ترکیبی اش به صورت انواع مختلف از خشک و سخت گرفته تا نرم و شکننده دیده می شود و به صورت خشت پخته می شود. این ماده رایج‌ترین ماده غیرقانونی مورد مصرف در جهان است. قویترین انواع حشیش از سرشاخه‌های گلدار گیاه شاهدانه یا از ترشح رزینی قهوه‌ای رنگ مایل به سیاه که برگه‌ های آن hash  یا hashish نامیده می ‌شود به دست می ‌آید. استعمال طولانی حشیش به لاغری، رنگ پریدگی، ضعف و اختلالات روانی می‌انجامد. چند دقیقه پس از تدخین یا یکی دو ساعت پس از خوردن حشیش مرحله تحریکی آغاز می‌شود که طی آن فرد احساس خوشی و انبساط خاطر می‌کند. تحت تأثیر حشیش کنترل رفتار مختل می‌شود و پرحرفی، قهقهه و حس پرواز در بیمار پیش می‌آید. ادراک فرد از زمان و مکان مختل می‌شود و اختلال‌های حسی نیز پیش می‌آید. شخص دچار توهم و تصورات واهی می‌شود، محیط خود را غیر از آنچه که هست می‌بیند.

 

 THCمخفف Tetra  Hydro  Cannabinol یکی از عناصر فعال شاهدانه است و اثرات شیمیایی آن شباهتهایی به L.S.D. دارد، ترکیب حلال در حشیش است و به طور خالص، یک ترکیب شیمیایی است. تحقیقات نشان می دهد که اثرات سوء مصرف حشیش به خصوص در بین جوانان و بزرگسالان حتمی است. از جمله از دست دادن انگیزه و علایق، آسیب به حافظه و تمرکز فکر، عدم قابلیت رانندگی، کاهش قوای دفاعی بدن در برابر عفونتها و بیماریها، گیجی و سردرگمی، فقدان انرژی و . . . در اثر استفاده مرتب و مداوم حشیش پیش  می آید. همچنین خطر ابتلاء به برونشیت مزمن، سرطان ریه و بیماریهای دستگاه تنفسی در مصرف کنندگان منظم حشیش بیش از دیگر گروههاست. کشیدن سیگار ماری جوآنا وحشیش آسیب شدیدی به دستگاه تنفسی می زند، زیرا تار موجود در آن، دو برابر قویتر از تار موجود در سیگار معمولی است. همچنین عوامل ایجاد کننده سرطان در تار موجود در حشیش خیلی بیشتر از سیگارهای معمولی است.

 

حشیش اثرات تضعیف کننده دارد و باعث تخریب سلولهای عصبی می گردد. فرد معتاد معمولاً تصاویری را می بیند و آدم هایی را در ذهن می پروراند که وجود خارجی ندارند، تمایل به خندیدن و پرگویی دارد، اختلال تفکر، هیجان و تلقین پذیری در شخص مصرف کننده ایجاد می شود. از دیگر اثرات مخرب این دارو بر روی فرد این است که حافظه بسیار نزدیک فرد را مختل می کند و سبب سستی ارتباط او با دیگران می گردد.   

 

 وابستگی جسمی و روانی : مصرف حشیش وابستگی جسمی ایجاد نمی کند و تنها وابستگی روانی این ماده قابل ملاحظه است، بنابراین وابستگی به حشیش، روانی و غیر جسمی است و فرد مصرف کننده احساس ولع شدید برای مصرف (Crraving) دارد.

 

عوارض ناشی از مصرف : مصرف حشیش باعث به هم خوردن شعور فرد می شود و پس کشیدن آن سوءمصرف پیش می آید. از جمله عوارض پس از مصرف حشیش گرایش به سوی مواد خطرناکتر است. «مصرف کنندگان هروئین- تریاک و کوکائین غالباً اعتیاد خود را با حشیش آغاز کرده اند».از دیگر عوارض ناشی از مصرف می توان به : (التهاب و انسداد مزمن مجاری تنفسی، عفونت های ریوی و سرطان ریه، کاهش تعداد فعالیت اسپرم ها در مردان، اختلال در سیکل قاعدگی و ایجاد سیکل های بدون تخمک گذاری در زنان، کاهش وزن، آتروفی مغزی و تشنج، اختلالات روانی شدید و پایدار مانند سایکوزودلیریوم، سندروم بی انگیزگی «مصرف طولانی حشیش سبب بی انگیزگی، نا امیدی،  بی تفاوتی و بی مسئولیتی در قبال امور جاری زندگی فردمی شود» اشاره کرد.

 

عوارض کوتاه ناشی از مصرف : اختلالات حافظه و یادگیری، اختلال در حواس بینایی، شنوایی و لامسه، اختلال در درک زمان و مکان، اختلال در قدرت تجزیه و تحلیل مغز، اختلال تعادل و مهارتها، اختلال خواب و فعالیت جنسی که از چند روز تا چند هفته پس از مصرف از بین می ‌رود.

 

عوارض بلند مدت ناشی از مصرف : آتروفی «تحلیل بافت مغزی»، تشنج، آسیب ژنتیکی که فرزندان فرد را مبتلاء به ناهنجاری های مادرزادی می ‌کنند، اختلال فعالیت ایمنی بدن، تغییر غلظت هورمون های جنسی مردانه و زنانه، اختلالات اضطرابی، توهم، هذیان، دیوانگی، در افراد با زمینه قبلی احتمال رخداد آنها بیشتراست.

 

اشکال رایج دارویی : حشیش به دو شکل عمده وجود دارد :

 

  1. شیره حشیش که از ساقه گیاه شاهدانه به دست می‌آید، قویتر و گران قیمت تر است و در غرب بیشتر مصرف می‌شود.

     

  2. روغن حشیش، روغن غلیظ سبزه تیره یا قهوه ای مایل به قرمز است که از تصفیه حشیش با یک ماده محلل ارگانیک به دست می آید و معمولاً آن را به توتون داخل سیگار مالیده و به صورت دود کردنی مصرف می کنند.

     

مخلوط برگها و گلها ماده مؤثر حشیش برعکس سایر  مواد مخدر دارای مولکول ازت است. مقدار این ماده در برگها 10 % و در شیره حشیش 40 % است و حاصل تقطیر غلیظ شده آن به 70 % می‌رسد.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوامرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

الکل  ((Alcohol

 

 

اسامی عامیانه : Booze  ، Sauce ،Juice  

 

شکل ظاهری : الکل خالص مایعی شفاف است. معمولاً الکل دارای 96 تا 97 درصد الکل خالص است، به این معنی که در 100% حجم آن، 97% حجم الکل و 3% حجم آب و دیگر ناخالصی ها وجود دارد.

 

نحوه استعمال : خوراکی.

 

اثرات آنی : از جمله اثرات آنی مصرف الکل می توان به پرحرفی یا کم حرفی، بی ربط حرف زدن، معاشرتی شدن یا گوشه گیری، پرخاشگری، رفتارهای نامناسب جنسی، تغییرات خلقی، اختلال در قضاوت و برداشته شدن مهارها، ناتوانی در انجام حرکات دقیق و ظریف، تلوتلو خوردن به هنگام راه رفتن، اشکال در به خاطر سپاری وقایع، حرف زدن مستانه، نیستاگموس و اختلال در حافظه اشاره کرد.

 

خطرات : الکل اثرات منتشر شونده ای روی دستگاه معده روده ای، کبد، جریان خون، دستگاه عصبی و مغز، قلب، ماهیچه ها و دستگاه غدد درون ریز بدن دارد. برخی از خطرات اولیه الکل شامل : «بیماری های قلبی، بیماری های کبدی، آماس شکم؛ سوء مصرف الکل که با افزایش شدید خطر مرگ همراه است». خطر ابتلاء به بیماری های متوالی با میزان الکل مصرفی افزایش می یابد : کاهش کنترل ماهیچه های چشم، هیپوگلیسمی «کم شدن سطح گلوکز خون»، گاستریتس «التهاب مزمن شکم»، ابتلاء به عفونت، بی نظمی قلبی «تغییر در تعداد یا قدرت ضربان قلب»، کم خونی «کمبود گلبول های قرمز خون»، نورتسیس «التهاب عصبی»، پانکریتیس «التهاب پانکرایتس» و افزایش فشار خون.

 

استفاده پزشکی : الکل در پزشکی مصارف زیادی دارد ولی به علت سوء استفاده در مصرف آن، مشکلاتی را ایجاد می کند. الکل ممکن است بعضی اثرات سودمند نیز داشته باشد. مصرف متعادل الکل «یک گیلاس یا دوگیلاس در روز» ممکن است احتمال حمله قلبی را کاهش دهد. الکل فشار روانشناختی را کاهش می دهد و اجازه شکل گیری موادی را می دهد که از انسداد رگهای قلبی جلوگیری می کنند، همچنین پلاکتهایی را که امکان انسداد رگهای قلب را میسر می سازند از بین می برد. مصرف الکل در دردهای بسیار شدید مانند دردهای سرطانی یا تخفیف اسپاسم های شدید عضلانی مؤثر است. همچنین به صورت بخار در ماسکهای اکسیژن برای افرادی که دچار برخی ناراحتی های آسم، ریوی و اختلالات تنفسی هستند، استفاده می شود. همچنین الکل همراه با مورفین در اعمال جراحی قلب باز و نیز در ضد عفونی و پانسمان جراحات مختلف پوست به کار می رود. مصرف الکل بین 5 تا 30 گرم الکل خالص می تواند با افزایش سطح لیپوپروتئین ها «کلسترول سودمند» به پاک شدن سرخرگهای ذخایر چربی کمک کند و خطر سکته قلبی را تا حدی کاهش دهد.

 

تحمل داروئی : مصرف الکل با ایجاد پدیده تحمل همراه است.

 

مدت اثر : آثار مصرف الکل 30 تا 90 دقیقه پس از مصرف ظاهر می شوند. پس از 8 تا 12 ساعت که از مصرف آن بگذرد، سردرد، تهوع، لرزش و استفراغ ایجاد می شود.

 

 تأثیرات : از جمله اثرات الکل افزایش خواب و گشاد شدن عروق است و به عنوان منبع انرژی زا استفاده می شود. مصرف این ماده می تواند موجب احساس خوشبختی، آرامش، مستی یا بیهوشی، اختلال در ادراک و قوای عقلانی، کاستن موقتی اضطراب، ترس و غم، کاستن تسلط کرتکس مغز بر رفتار، ضعیف شدن رفتارهای اخلاقی و احساس مسئولیت شود.اثر اصلی و عمده کوتاه مدت الکل بر سیستم اعصاب مرکزی است و به عنوان خواب آور یا بیحس کننده عمل  می کند. علاوه بر آن، اثراتی در هوشیاری فرد و اعمال و وظایف دستگاه مغز و اعصاب دارد. مصرف نوشابه های الکلی در ابتدا موجب نوعی آرامش و رها شدن از قیودات و سرخوشی زیاد می گردد، ولی پس از مدتی اثرات واقعی آن از جمله ناهماهنگی در حرکات عضلات «آتاکسی»، اختلال در قضاوت، آسیب اعمال حرکتی و مهارتی، کندی واکنش و فعالیت دماغی و فکری، تشدید حالت تهاجمی و پرخاشگری، سوزش قلب، دوتا دیدن اشیاء و افراد، گیجی، گرگرفتگی، کرختی و بی حسی اعضای بدن و افزایش ادرار می باشد.به طور کلی این اثرات چنانچه همراه با مصرف آرام بخشها و دیگر داروهای تضعیف کننده باشد، تشدید می گردد. مصرف منظم و مستمر حداقل 4 بار نوشابه های الکلی در روز ممکن است در بلند مدت و به تدریج موجب آسیب کبد و مغز و قلب، سایروز کبدی، پانکریت و اختلالات کیسه صفرا، ناراحتی های گوارشی، زخم معده و اثنی عشر، گاستریت و برخی از سرطانها در دستگاه هاضمه و دیگر اعضای بدن گردد. نقشهای دستگاه عصبی از جمله نارسائیهای اعمال هوشی، حرکتی و بی ثباتی هیجانی، کاهش ادراک حسی و سرانجام از دست دادن حافظه و فراموشی. شایع ترین اختلال سیستم عصبی در الکلیسم مزمن، آسیب قرنیه و اعصاب چشم است. تیرگی بینایی در بیشتر افراد معتاد به الکل دیده می شود. الکل، رگهای کرونری قلب را کاهش می دهد. این ماده در مردان موجب ضعف قوای جنسی می گردد و قدرت باروری آنان را کاهش می دهد.

 

اثرات بلند مدت : مصرف طولانی الکل شرایط سخت تری به وجود می آورد که برخی از آنها ممکن است علاج ناپذیر باشند : سندروم کورساکف «کمبود ویتامینB»، آسیب مغزی، کاردیو میوپانی «بی نظمی ماهیچه قلب»، سرطان زبان، دهان، پانکراس، مری، کبد، هیپولارنیکس «بخشی از حلق که حنجره را در بر می گیرد»، کاهش گلبول های سفید خون، تضعیف سیستم ایمنی، آسیب کبدی و سیروز، کمبود ویتامین ها و مواد معدنی، کاهش سطح هورمون ها که منجر به ناهنجاری جنسی می شود، سندروم الکل کشنده «آسیب جدی به کودکان و نوزادان مادران الکلی». الکلیسم مزمن ممکن است سبب چند اختلال عمده در بدن و رفتار انسان شود. این اختلالات شامل: «آسیب غدد داخلی به ویژه تیروئید و تخمدان، قلب و عروق، فشار خون، خونریزی زیر جلدی که غالباً باعث سرخ شدن- تورم صورت و بینی می شود، کوچک شدن و تحریک پذیری جدار معده، لرزش زیاد، بیماری کبد و اختلال در دستگاه اعصاب می شود. مهمترین علائم و نشانگان پسیکوتیک حاصل از استعمال دراز مدت الکل عبارتند از : حمله الکلی(دلیریوم ترمنس) Delirium Tremens ، توهمات الکلی Alcoholic Hallucinations ، نشانگان ورنیک Wernickes Syndrome ، نشانگان کورساکف Korsakoffs Syndrome  و زوال مزمن الکلی Chronic Alcoholic Deterioration.

 

مصرف بیش از اندازه : مصرف زیاد الکل ممکن است موجب فلج شدن فعالیتهای مغزی و دستگاه تنفسی و در نتیجه مرگ می گردد. مصرف زیاد آن همراه با داروهای ضد افسردگی از جمله باربیتوریکها اغلب ممکن است، موجب مرگ فرد گردد. آسیب به مغز و ضایعات نسوج مغز، ناراحتیهای قلبی از جمله آریتمی و تاکیکاردی از عوارض سوء مصرف الکل است. افزایش دز مصرفی موجب جویده جویده حرف زدن، کاهش کنترل عواطف و گیجی خواهد شد و مصرف بیش از حد می تواند به خفیف شدن تنفس، کما و مرگ منجر شود. مصرف مشروبات الکلی گاهی باعث بروز عصبانیت و پرخاشگری می شود. دلیریوم حاد ناشی از دوزهای بالای الکل و شامل تغییر شدید در هوشیاری و توجه به آن دی. تی. اس Delirium  Tremens نیز می گویند.

 

ترک : چنانچه فردی پس از مصرف طولانی و زیاد الکل ناگهان آن را قطع کند و یا مقدار مصرف آن را کاهش دهد دچار علائم ترک می گردد. علائم در ترک معمولی 24 ساعت پس از آخرین مصرف بروز نموده و در 2 تا 3 روز بعد به آخرین شدت خود می رسند و پس از یک تا دو هفته از بین می روند. تشنج علائم 48 ساعت پس از ترک است و اگر شخص در این مرحله مورد مراقبت قرار نگیرد، ممکن است سندروم ترک پیشرفت کند و روانپریشی الکلی یا DTS بروز نماید که شامل : «آشفتگی مفرط، گیجی، اختلالات حسی، بیقراری و آشفتگیهای شدید قلبی و عروقی» می شود. جلوگیری از DTS  مستلزم استفاده از آرام بخش هایی مانند والیوم است. ولی اگر از DTS شروع شود «روانپریشی الکلی» دیگر هیچ داروی شناخته شده ای قادر به درمان آن نیست و اگر درمان نشود می تواند کشنده باشد. علائم ترک عبارتند از : تعریق، افزایش ضربان قلب، لرزش شدید دستها، بیخوابی، تهوع و استفراغ، توهمات شنوایی وبینایی «شنیدن صداها و دیدن چیزهایی که وجود ندارد»، هیجانات شدید، تشنج، اضطراب و بیقراری، تحریک سیستم اتونوم «تعریق و تاکی کاردی»، اختلالات درکی «خطاهای حسی و توهمات گذرای بینایی، لامسه و شنوایی» و دلیریوم «دلیریوم ترمنس در عرض 72 ساعت تا یک هفته پس از قطع مصرف که می تواند منجر به مرگ بیمار شود».

 

الکل چیست ؟ الکل یکی از شایعترین مواد مورد سوء مصرف در دنیاست. الکل اتانول از دیر زمانی شناخته شده و در طبیعت تقریباً در همه جا یافت می شود. در بسیاری از انواع تخمیرها همیشه مقداری از این الکل به وجود می آید و مقدار کمی از آن نیز در آبهای طبیعی و معدنی یافت می شود. الکل اتانول یکی از داروهای اعتیاد آور محسوب می شود که به عنوان ماده آرام بخش برای خواص نشاط آور آن مصرف می شود. افزایش مقدار مصرفی آن به منظور ایجاد اثر مطلوب، ممکن است موجب ایجاد تحمل و وابستگی فیزیکی گردد. برای تهیه الکل از   شیوه های تخمیر مواد نشاسته ای و قندی، یا از شیوه های سنتز و مصنوعی استفاده می کنند. الکل می تواند از تقطیر یا تخمیر میوه ها، سبزیجات یا غلات ساخته شود و در حالت خالص بی رنگ و تلخ است. وقتی الکل تولید شده با فرایند تخمیر «تخمیرذرت، سمنوی جو، غلات، ملاس، سیب زمینی» به 15% رسید، تقطیر صورت می گیرد و چون الکل نقطه جوش پائینی دارد، زودتر بخار شده و بخار سرد شده چندین بار تقطیر می شود تا الکل خالص به دست آید. (25 تا 50 درصد الکل. این گروه از الکل ها ویسکی «اسکاتلندی و کنتاکی»، براندی، رم «عرق نیشکر»، جین، ودکا می باشند. «بوربون» طبق قانون از حداقل 51% ذرت به دست می آید و رنگ و طعم خود را از بشکه های سیاه رنگی که حداقل دو سال در آن ها نگه داری می شود، به دست می آورد.نسخه تنسی آن نتیجه صاف کردن آرام در طول چندین روز به وسیله زغال چوب افراست. ویسکی اسکاچ به مدت سه سال در بشکه هایی که غالباً از کنتاکی وارد می شوند، کهنه می گردد. اثرات الکل همچون سایر مواد مخدر به شرایط و انتظارات شخص بستگی دارد و لذا اثرات آن در یک مراسم تشیع جنازه با مراسم عروسی متفاوت است.به طور کلی اثر الکل بستگی به میزان نوشیدن، اندازه، وزن بدن، وضعیت سلامت جسمی و روحی فرد مصرف کننده، تجربیات فرد از جمله درجه تحمل و وابستگی، خلق و خوی و درجه خلوص نوشیدنی محتوی الکل دارد. الکل گیرنده های اختصاصی در سیستم عصبی مرکزی ندارد و فعالیت آن از طریق مداخله در سیستم های غشاء نورونی است. الکل از طریق روده کوچک جذب می شود اما ابتدا روی بخش کنترل مغز اثر گذاشته و سبب      می شود که مصرف کنندگان الکل زیاد حرف بزنند، اعتماد به نفس زیادی پیدا  می کنند و ممکن است رفتار احمقانه داشته باشند. الکل برخلاف سایر مواد مخدر کالری تولید می کند و تقریباً تمام الکل ها به صورت سوخت می سوزند. آزمایشات بریتالیزر میزان الکل خون را از طریق آزمایش بازدم تعیین می کنند. در اغلب موارد BAL «سطح الکل خون» مساوی 10 به منزله ی استاندارد مستی است و برای رانندگان تجاری BAL  برابر 4 می تواند منجر به محکومیت سراسری DUI شود. وقتی BAL به 10 تا 12 برسد، هماهنگی و تعادل، بنیایی و زمان واکنش به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد و توانایی قضاوت صحیح هم کم می شود. اگر BAL به 30 تا 40 برسد، شخص بیهوش شده و ممکن است براثر توقف تنفس به مرگ دچار شود. 

 

علائم کاهش سطح الکل خون عبارتند از : سر درد، اضطراب، انقباض غیر ارادی عضلات، لرزش دست ها، ضعف، بیخوابی، تهوع، افزایش فعالیت قلب و فشار خون، کاهش فشار خون، تب، هذیان، روانپریشی و خطای بینایی. از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، الکل تضعیف کننده سیستم مرکزی اعصاب است که جزء آرام بخشها و سستی زاها طبقه بندی می شود. از نامهای خیابانی الکل می توانBooze  (مشروب خواری، میگساری) Sauce (سوس، ترشی).Juice  (عصاره، شربت) را ذکر کرد.

 

وابستگی جسمی و روانی : مصرف کنندگان مزمن یا افراد معتاد به آن ممکن است به مقدار ثابت مشروب بنوشند بدون اینکه مست شوند، در این صورت احتمال دارد که یک نوع وابستگی جسمی و روانی در آنان به الکل به وجود آید که قطع مصرف آن، نشانه های ترک را به صورت تحریک پذیری زیاد، تشنج، دلیریوم ترمنس، حالات بیقراری یا عصبانیت، بیخوابی، بی اشتهائی، تعریق و استفراغ ظاهر می سازد. الکل به عنوان داروی اعتیاد آور، قدرت ایجاد وابستگی جسمی و روانی را دارد، وابستگی یا اعتیاد به الکل Alcoholism  نامیده می شود.

 

عوارض ناشی از مصرف : اختلال خواب، بیماریهای معده، مری، کبد، لوزالمعده، کبدچرب، سوء تغذیه به ویژه کمبود ویتامینهای گروهB، سیروز و نارسایی کبدی، افزایش فشار خون، خطر سکته و انفارکتوسهای قلبی و مغزی، ضعف عضلانی، ناتوانی جنسی و تأخیر در انزال، افزایش خطر سرطانهای سر و گردن و دستگاه گوارش، ابتلاء به فراموشی «برای جلوگیری از ایجاد فراموشی ناشی از مصرف طولانی الکل، هر فردی الکلی باید روزانه 100 میلیگرم تیامین"ویتامین B1 " دریافت کند»، التهاب مری- اکلریدری و زخم معده، واریس مری و خونریزیهای شدید، پانکراتیت- نارسایی و سرطان پانکراس، توهمات شنوایی پایدار، آنسفالوپاتی«سندروم ورنیکه»، فراموشی پایدار «سندروم کورساکوف» و دمانس از جمله عوارض ناشی از مصرف مداوم الکل است.

 

اشکال رایج داروئی : سه گروه اصلی از نوشیدنی های الکلی عبارتند از :

 

آبجو : از تخمیر سمنوی جو یا دیگر غلات حاصل می شود و معمولاً 5%  الکل خالص دارد. برخی آبجوها می توانند 8 %  الکل داشته باشند مانند : «نوشابه مالت»

 

شراب : از تخمیر آب انگور و گاهی میوه های دیگر به دست می آید و حاوی 6% تا 14% الکل خالص است.

 

شراب رقیق شده : «مخلوطی از شراب و آب میوه» حدود 4% تا 8% الکل خالص دارد.

 

شراب های غنی شده : شراب های غنی شده آنهایی هستند که الکل به آنها افزوده شده است. شراب سفید و پورت، نمونه هایی از شراب های غنی شده و با کیفیت بالا هستند.

 

علائم مسمومیت : اختلال شدید در هماهنگی حرکات و کنترل هیجانات، کاهش سطح هوشیاری، اغماء و مرگ در اثر ضعف تنفس و یا آسپیراسیون مواد استفراغی.

 

درمان مسمومیت : حمایت تنفسی مکانیکی در I. C. U ، توجه به تعادل اسید- باز، برقراری تعادل الکترولیتها و توجه به حرارت بدن.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

سرکوبگرها ، مسکنها (Sedative  Hypnotic)و خواب آورها(Tranquilizers Deprressant)  

 

 

اسامی عامیانه : شناخته شده ترین داروهای آرامبخش و مسکن ها عبارتند از :

 

گروه بنزودیازپین‌ها مانند : ترانگویلزرها، اکسازپام، فلورازپام، اگزازپام، لورازپام، روهینپول «فلونیترازپام» (روهیپنول یا فلونیترازپام بانام های خیابانی «روفیس»، «R2»، «ورفنول»، «روج»، «روپ» و «روچیس» معروف است.)، کلونازپام، والیوم «دیازپام» Diazepam ، گلوتیتمید«دوریدن»  Doridene، نوبارن Nubarene ، اکوانیل Equanill ، لیبریوم Librium ، استلیبیوم «کلردیازپوکساید»، ایکونیل، میلتون «میروباماتن»، نمبوتال، تورازین، فلورینال، غبوتال، سکونال، تونیال، کلرال Chloral ، ویرونال Veronal ، بلادون Belladone ، گاما هیدروکسی بوتیریک اسید «GHB» (Gamma Hydroxybutyrate جزء‌ طبیعی از متابولیسم پستانداران می‌باشد و به طور طبیعی در سلولهای بدن انسان وجود دارد. GHB یک نوروترانسمیتر بوده و در بدن به عنوان پیش ساز بکار گرفته می‌شود. GHBبر خلاف خطرات مشخصی که دارد در درمان فارکولپسی «آشفتگی شدید در خواب» بسیار مفید است و زایرم (Xyrem) که نوعی GHB می باشد در ایالات متحده برای مصارف دارویی قانونی است.)، کتامین (Ketamin از کتامین به صورت دارویی بیهوش کننده جهت حیوانات و انسان استفاده می ‌شود.)، گامابوتیرولاکتون (GBL به عنوان یک حلال صنعتی تولید و با نام شیمیایی 3H به فروش می رسد.)، روهیپنول، کلرال هیدرات Chloral Hydrate ، متاکوآلون «ماندراکس» (Methaqualone از جمله اسامی عامیانه متاکوآلون می توان به کوآلود(Quaalude) و Sopor و Ludes اشاره کرد. روش مصرف متاکوآلون به صورت خوراکی است و به سرعت از دستگاه گزارش جذب می‌گردد. دوز خوراکی 100- 75 میلی گرم روزانه است. این دارو در طی سالهای 1960 تا 1970 به عنوان داروی ضد اضطراب و همچنین برای درمان اختلالات خواب استفاده شد. متاکوآلون به وسیله یک محقق هندی بانام M.L.Gujiral در سال 1955 در طی یک برنامه تحقیقاتی ضدمالاریا کشف شد. اقلام دارویی اولیه آن به شکل کپسول‌های خواب آور تحت نامهای تجارتی Renoval و  Melsed  و ترکیب با یک آنتی هیستامین بانام Mandrax به فروش می‌رسید و در سال 1972 این دارو ششمین داروی منتخب آرامبخش آمریکا شناخته شد. نام Quaalude از عبارت quiet interlude به همراه یک “aa” اضافه شده توسط کارخانه سازنده گرفته شده است. متاکوآلون به دلیل کاهش اعمال حرکتی به وال بنگر Wall banger مشهور است.)، دی فنیل هیدرامین Diphenylhydramine، اُکسی کنیتین (Oxycontin مسکن درد می باشد که ماده فعال آن اکسیکدون. به صورت مایع و قرص می باشد)، گلوتتماید Doriden  Glotethmide ، والرین Valerian ، داروهای هیپنوتیک و داروهای نارکوتیک.

 

داروی مسکن Sedative Drugs مانند : سیکلازوکین Cyclazocine، بنزومورفان Benzomorphan ، استامینوفن کدئین، اکسپکتورانت کدئین، استامینوفن، بروفن، هیدرومرفین، اکسیکدون، اُتورفین، دیپرونورفین، پتیدین، دارون «پروپوکسی فن»، سیترات فنتانیل و مپروبامات.

 

 گروه باربیتوراتها (باربیتورات ها عموماً در فروش خیابانی به «باربها» یا «داونرها» معروف هستند و بسیاری از آن ها با رنگی که مشخصه ی آنهاست نام گذاری می شوند مثل : آبیها یا آسمان آبی «آمیتال»، پوست های زرد «نمبیوتال»، شیاطین سرخ «سکونال»، رنگین کمان یا سرخابیها «توینال».)، مانند : فنوباربیتال Phenobarbital ، آمیلوباربیتال Amylobarbital ، توینال «سکوباربیتال»، کوینال باربیتال Quinalbarbital ، تیوپنتال Thiopental ، باتوباربیتال Butobarbital ، پنوت باربیتال Pentobarbital ، اموباربیتال، قرص های دی فنوکسیلات، قرص های ببپریدین «آرتان»، آسپرین، لومینال، بلرکال، اپتالیدون، آمیتال «آمورباربیتال»، میتی پریلون، پلاسیدین، ایبوپروفن، داروهای آنتی هیستامینی «دیفن هیدرامین و هیدروکسی زین».

 

داروهای ضد افسردگی مانند : فنلزین، ترانیل سیپرومین، پروزاک، فنلزین، ترانیل سیپرومین، زولوفت Zoloft ، داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای «کلونیدین- آمی تریپتیلین»، کلوندین (تهوع، استفراغ، اسهال کرامپ ها و تعریق ناشی از ترک اوپیوئیدها را از بین می برد ولی تأثیر ناچیزی در کاهش دردهای عضلانی، بیخوابی و ولع مصرف دارد. موارد منع مصرف کلونیدین شامل : اختلالات حاد یا مزمن قلبی- کلیوی- متابولیک و کاهش فشار خون متوسط یا شدید می باشد.) یک داروی ضدفشار خون است.

 

شکل ظاهری : آرامبخش و مسکن ها به صورت گرد سفید رنگ، قرص، مایع و کپسول می باشند.

 

نحوه استعمال : خوردن، تزریق کردن. 

 

اثرات آنی : جویده جویده حرف زدن، گیجی، رفار مستانه بدون داشتن بوی الکل.

 

خطرات : بر اساس تحقیقات به عمل آمده زنانی که به طور مداوم از داروهای مسکن خصوصاً استامینوفن و بروفن استفاده می ‌کنند، دو برابر افراد معمولی در خطر ابتلاء به فشار خون بالا هستند. داروهای مسکن اعـتــیادآورند و سبب کاهش انرژی، کاهش حافظه، افسردگی و بیخوابی می شوند.

 

استفاده پزشکی : آرامبخشها، مسکن ها و خواب آورها تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی اند و به طور معمول برای ناراحتی های خفیف روانی از جمله عصبانیت، اضطراب، بیخوابی، ضدتشنج، ضد صرع مورد استفاده در موارد بیهوشی و برای شل کردن عضلات به کار می روند. فلونیتر ازپام (از دسته بنزودیازپین‌ها Schedule IV و ماده مخدر خاص میهمانیهاست که بیشتر از طرف مکزیک به آمریکا قاچاق می‌شود این ماده در مشروب فروشی،‌ کلوپهای شبانه و. . . مورد سوء استعمال قرار می‌گیرد. داروهای سد کننده سیستم عصبی خودکار «آتنول یا آلفاα» آدرنرژیک ممکن است اثرات درمانی بنزودیازپین ها را افزایش دهد)در بیش از 70 کشور به فروش می‌رسد و برای درمان کوتاه مدت بیخوابی استفاده می‌شود.

 

مدت اثر : مدت اثر مسکن ها، خواب آورها و آرامبخشها حدوداً 20- 15 ساعت پس از استفاده از راه دهانی شروع شده و 47 ساعت ادامه دارد. البته اثرات خفیف آن تا 12 ساعت پس از استفاده باقی می‌ماند.

 

تأثیرات : آرامبخشها اثر گذاری روی انتقال سیناپسی انجام می دهند. مانع ترشح انتقال دهنده های عصبی تحریکی می شوند و هم باعث ترشح مواد انتقال دهنده منع کننده می گردند. از اضطراب و بیخوابی کاسته و دامنه وسیعی از کارکردهای بدنی را تحت تأثیر قرار می دهند. این آثار عبارتند از : تغییرات رفتاری یا روانی «سرخوشی مختصر، رفتار نامناسب جنسی، پرخاشگری، اختلالات درکی، اختلال در قضاوت»، گیجی و رخوت، خواب آلودگی، شل شدن عضلات و به هم خوردن تعادل.

 

مصرف بیش از اندازه : اثرات مصرف زیاد مسکن ها و سرکوبگرها عبارتند از : تنفس خفیف، مرطوب شدن پوست، گشاد شدن مردمک چشم، نبض ضعیف، ایجاد مسمومیت شدید، بیهوشی(کما) و سرانجام منجر به مرگ می شود.

 

ترک : ترک داروهای مسکن و خواب‌آور دارای علائمی است که این علائم معمولاً روز بعد از قطع دارو شروع شده، در طول یک هفته فروکش می ‌کند. علائم ترک این داروها عبارتند از : افسردگی، اضطراب، بیقراری، اختلال خواب، بی ‌اشتهائی، تهوع، انقباض ناگهانی عضلات، لرز، ضعف، گیجی، کج بینی، هذیانهای شدید، کاهش فشارخون، افزایش درجه حرارت بدن، تشنج و حتی اغماء و مرگ است. این علائم بخصوص در قطع ناگهانی باربیتوراتها پدید می ‌آیند .فردی که به مصرف داروهای مسکن و خواب‌آور معتاد باشد در صورت قطع دارو و یا کم کردن دوز مصرف آن دچار علائم ترک می شود. البته شدت و نوع این علائم بسته به نوع دارو متفاوت است.

 

آرام بخشها، مسکنها و خواب آورها چگونه موادی هستند؟ برخی از داروهایی که برای درمان بیماری ها تجویز می گردند در صورت مصرف نابجا می توانند اعتیاد آور باشند. داروهای مسکن و خوا ب آور داروهایی هستند که ایجاد آرامش، رخوت و خواب آلودگی می کنند. از نظر طبقه بندی جزء آرام بخشها به حساب می آیند.

 

آرام بخشها تضعیف کننده سیستم مرکزی اعصاب و جزء آن دسته از داروهایی هستند که مانند مسکن ها و   خواب آورها مصرف کننده با مصرف کم آنان ایجاد حالت آرامش می نماید. مسکن ها شامل آن گروه داروها است که موجب کندی فعالیت سلسله اعصاب مرکزی می گردد و بر شعور و حس هوشیاری فرد اثر می گذارد. این گروه داروها معمولاً به عنوان مسکن برای برطرف کردن درد یا ایجاد خواب و آرامش، از بین بردن کششها و اضطراب و عصبانیت مورد استفاده قرار می گیرد. این مواد در اثر مصرف مداوم و منظم ایجاد وابستگی می نمایند. شاخص ترین دسته از این گروه را باربیتوریکها تشکیل  می دهند. حدوداً 2500 ماده ی مشتق از اسید باربتوریک وجود داشته که نام های تجاری بسیاری دارند. اما فقط 20 نوع از آنها مورد استفاده عموم قرار می گیرند. دوزهای پائین «5 میلیگرم یا کمتر» ممکن است اضطراب یا فشارهای روانی را کاهش دهند. دوزهای بیشتر «100 تا 200 میلیگرم» در حالت آرامش موجب خواب رفتن می شوند. دوز مصرف و زمان استفاده ای که ممکن است منجر به اعتیاد شود با توجه به نوع دارو متفاوت است. کارشناسان یکی از دلایل افزایش این نوع اعتیاد را در دسترس بودن انواع مسکن‌ها می ‌دانند.

 

وابستگی جسمی و روانی : خواب آورها وابستگی شدید روانی و فیزیکی به نسبت افزایش میزان مصرف تولید می کنند.

 

عوارض ناشی از مصرف : مصرف داروهای مسکن و خواب‌آور دارای آثار و عوارض مخربی است که معمولاً تا چند ساعت باقی می ‌ماند. همچنین باعث تغییرات رفتاری یا روانی همچون افسردگی، سردرد، ناراحتی گوارشی، آسیب کبدی و اختلال حافظه، اُفت فشارخون، ‌اختلال حواس، اختلالات بینایی، گمگشتگی و ناراحتی دستگاه گوارش و احتباس ادرار، خشکی دهان، کهیر، سرگیجه، اسهال، لرزش اندامها، احساس سرما و فراموشی می شوند.

 

علائم مسمومیت : علائم مسمومیت با مسکن ها و خواب آورها عبارتند از : گیجی و آتاکسی، اُفت علائم حیاتی، اضطراب، بیخوابی، لرزش دستها، دلیریوم، تشنجات ضعیف شده رفلکس ها، اغماء و ایست قلبی.

 

درمان مسمومیت : درمان مسمومیت با مسکن ها و خواب آورها عبارت است از : تخلیه معده، تجویز ذغال فعال   Ctivated  chavcoal، کنترل دقیق علائم حیاتی، ایجاد استفراغ در بیماران هوشیار، بازکردن یک راه وریدی و گذاشتن لوله تراشه و در صورت لزوم تنفس مکانیکی«در بیماران در حال اغماء» و بستری نمودن بیمار در«I. C. U» .

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ٩:٥٩ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

مواد سستی ‏زا  و کیف آور موادی هستند که مصرف آنها بر روی سلسله اعصاب مصرف‏ کننده اثر گذاشته و در نتیجه فعالیت فکری و بدنی او را سست نماید. این مواد به دو دسته تقسیم می‏شوند : طبیعی، مانند : استحصالات گیاه خشخاش، تریاک، شیره تریاک و مورفین. مصنوعی، مانند : هروئین، متادون، نرمتادون، پاپاورین و پتیدین.

 

 

 مورفین(Morphine)

 

 

 

اسامی عامیانه :  Morphine

 

شکل ظاهری : مورفین به صورت پودری کریستالی به رنگهای سفید، کرم و گاهی به رنگ قرمز آجری یا قهوه ای روشن دیده  می شود. مورفین تلخ مزه و بی بو است و در اشکال قرص، کپسول، پودر یا محلول قابل تزریق عرضه می شود.

 

نحوه استعمال : هروئین از طریق خوراکی، کشیدن از راه مجاری تنفسی و به صورت تزریق زیر جلدی، داخل عضلانی و داخل وریدی مورد استفاده قرار می گیرد. «طریقه تزریقی آن معمول تر است»

 

اثرات آنی : از جمله اثرات آن می توان به آرام کننده و خواب آور، بیحس کننده و تسکین دهنده درد، تغییر خلق، خواب آلودگی ، تیرگی شعور، یبوست و کند شدن فعالیت مراکز تنفسی مغز اشاره کرد.

 

خطرات : خواص مسموم کننده مورفین به قدری زیاد است که مصرف 200 میلیگرم آن از راه تزریق معادل مصرف 2 تا 3 گرم تریاک است و گاهی نیز منجر به مرگ مصرف کننده می شود.

 

استفاده پزشکی : در گذشته مورفین برای تسکین دردهای حاد و شدید و موقت ناشی از عمل جراحی، شکسته بندی، سوختگی و مراحل نهایی بیماریهای غیر قابل درمان به کار می رفت. مورفین به صورت امروزی برای از بین بردن درد از قرن نوزدهم میلادی سابقه دارد و از حیث طبقه بندی فارماکولوژی، تضعیف کننده سیستم مرکزی اعصاب می باشد و به صورت آمپولهای 10 و 20 میلیگرمی مورد مصرف پزشکی قرار می گیرد.

 

تحمل دارویی : پس از مدتی مصرف، عادت یا تحمل دارویی پدیدار می گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفی خود را افزایش می دهد.

 

مدت اثر : آثار مصرف مورفین تا 8 ساعت پس از مصرف باقی می ماند.

 

تأثیرات : مورفین عوارض مؤثری بر دستگاه عصبی، قشر مغز، نخاع و کلیه ها دارد. از جمله اثرات آن خشک شدن پوست، تنگ شدن مردمک چشم (میوزیس)، لاغری، یبوست، ورم معده و اختلالات روانی است.

 

مصرف بیش از اندازه : مقادیر زیاد آن ممکن است به مرگ ناشی از توقف تنفس بینجامد.

 

ترک : واکنش ترک دارو می تواند شدید باشد و با تعریق، دردهای عضلانی، استفراغ و تهوع، اسهال و سایر علائمی که ممکن است تا 2 یا 3 روز  طول بکشد ظاهر شوند.

 

 مورفین چیست؟ در سال 180میلادی اولین آلکالوئید تریاک که شناخته شد مورفین نام گرفت و از کلمه مورفئوس (Morpheuse) خدای رؤیای یونان باستان گرفته شده بود. از سال 1850میلادی که سرنگهای تزریقی زیرجلدی به بازار آمد، استفاده از آن گسترش بیشتری پیدا کرد و به عنوان ضددردی کاملاً معتبر مورد تحسین قرار گرفت. مورفین یا از تریاک استخراج می شود و یا مستقیماً از ساقه خشخاش به دست می آید. شروع مصرف مورفین را متخصصان به ماه عسل تعبیر می کنند. زیرا مورفین تمام احساسها را تغییر می دهد و به تجربه های ادارکی، خلقی، حسی و اساساً ارتباطات شخص با دنیای خارج، ظاهر دلنشینی می بخشد. این لذت در ابتدا در مورد احساسات داخلی نامشخص، بسیار شدید است.

 

وابستگی جسمی و روانی : مصرف مورفین سبب ایجاد وابستگی جسمی و روانی می شود.

 

عوارض ناشی از مصرف : اعتیاد به مشتقات تریاک خصوصاً مورفین به طور خاص، موجب زوال سریع فیزیکی ، روانی و اجتماعی می گردد و افرادی که قدرت ذهنی خود را حفظ کرده اند، رنج فراوان می کشند. زیرا دیگر از ماه عسل خبری نیست، بلکه فقط لحظات پراضطراب و سختی وجود دارد.

 

 

کدئین(Codeine) 

 

 

اسامی عامیانه : Codeine.

 

شکل ظاهری : کدئین ماده سفید رنگی است که به صورت قرص های خالص یا به صورت ترکیب با استامینیوفن، آسپیرین یا شربت های ضدسرفه مورد استفاده معتادان قرار می گیرد.

 

نحوه استعمال : خوردن، تزریق.

 

اثرات آنی : نشاط آوری، کند شدن تنفس، چرت زدن، تهوع، گشاد شدن مردمک چشم.

 

استفاده پزشکی : کدئین از جمله داروهایی است که در مصارف پزشکی کاربرد بسیاری دارد.

 

تحمل دارویی : مصرف کدئین همراه با ایجاد تحمل دارویی است.

 

مدت اثر : مدت اثر کدئین بین 3 تا 6 ساعت می باشد.

 

تأثیرات : از جمله اثرات کدئین می توان به : تغییرات رفتاری یا روانی «ابتدا سرخوشی و سپس بی تفاوتی، کج خلقی و پرخاشگری، بیقراری یا کندی و اختلالات قضاوت»، تهوع و استفراغ، یبوست مزمن، تیره شدن رنگ پوست، کاهش میل جنسی و اختلال نعوظ در مردان، کاهش وزن و سوء تغذیه، پائین آمدن سطح سلامتی به علت بی توجهی به وضعیت بهداشتی و مراقبتهای فردی، تغییر ساعات بیداری و خواب، خواب آلودگی و چرت زدن در طول روز، افسردگی، کاهش احساس درد، احساس گرما و گرگرفتن، خارش بینی، سنگینی دست و پا، رخوت گیجی، خشکی دهان، کاهش فشار خون، انقباض مردمک چشم، انقباض عضلات صاف حالب و مجاری صفراوی و ضعیف شدن تنفس اشاره کرد.

 

مصرف بیش از اندازه : مصرف بیش از حد آن سبب لزج شدن پوست، تشنج، کما و مرگ می شود. مصرف مکرر و بدون دلیل و یا با بهانه های بی مورد قرصهای آسپیرین کدئینه نشانه ای از اعتیاد به مواد می باشد.

 

ترک : علائم ترک در کسانی به وجود می آید که 1 تا 2 هفته به طور مستمر از کدئین استفاده کرده باشند. این علائم 6 تا 8 ساعت پس از آخرین مصرف ظاهر می شوند و معمولاً روز دوم یا سوم به اوج شدت می رسند و   7 تا 11 روز بعد از ترک فروکش می کنند که عبارتند از : پرآب شدن چشم ها، آبریزش بینی، خمیازه، کاهش اشتهاء، تندخویی، لرز، سراسیمگی، انقباض ماهیچه ای، سرد شدن و شیرینی دهان، بیقراری، تحریک پذیری، افسردگی، بیخوابی، کرامپ عضلانی و درد استخوانی، آبریزش بینی، دل پیچه، اسهال، سکسکه، عطسه و خمیازه، بی نظمی درجه حرارت بدن «تب، هیپوترمی»، تمایل شدید به مصرف مجدد (Craving)، عصبانیت و پرخاشگری.

 

کدئین چیست؟ کدئین یکی از مشتقات تریاک با توانی کمتر از مورفین است. کدئین، نام تجاری کدیال از انواع آلکالوئیدهای خشخاش است, دارای خاصیت ضددرد ضعیف و اثر ضدسرفه قوی است و در ترکیب شربتهای ضد سرفه از آن استفاده می شود. کدئین، پس از مورفین، از آلکالوئیدهای مهم تریاک محسوب می‌شود و اثر تخدیر کننده ندارد و از نظر طبقه بندی جزء دسته نارکوتیک ها قرار دارد. برخی از مخدرها مانند کدئین ارزش استفاده پزشکی و درمانی دارند، ولی مصرف بی رویه و نا به جای آنها بدون تجویز پزشک، خطراتی را به دنبال دارد. به علت اینکه مصرف این گونه مواد مشکلات جدی فردی واجتماعی را موجب می گردد، این داروها تحت کنترل شدید قانونی می باشند.

 

وابستگی جسمی و روانی : مصرف کدئین سبب ایجاد وابستگی جسمی و روانی می شود.

 

اشکال رایج دارویی : تیلنول دبلیوکدئین، فیورینال دبلیو کدئین،APAPW کدئین، استامینوفن کدئین، آسپرین کدئین و شربتهای ضدسرفه و خلط آور حاوی کدئین.

 

عوارض ناشی از مصرف : از جمله عوارض ناشی از مصرف می توان به : کاهش تعداد ضربان قلب، ضعف شدید تنفس، انقباض شدید مردمک چشم، اختلال توجه و حافظه، دلیریوم، کاهش درجه حرارت بدن، اغماء و اُفت فشار خون اشاره کرد.

یکشنبه ۱٥ بهمن ۱۳۸٥ | ٩:٤٤ ‎ق.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

هروئین (HEROIN)

 

 

طبقه بندی : نارکوتیک

 

اسامی عامیانه :Horse،Smack،Bigh، Junk Blachtar،Cabaloo،Dragon،GearSkag،Brown. دی استیل مورفین، هورس، اسماک.

 

شکل ظاهری : هروئین از خشخاش به دست می آید و شکل تغییر یافته مورفین است. هـروئـیـن مـعمولاً با مواد دیگری مانند نشاسته، پودر شکر، پودر تالک، پودر شیر، آرد و گچ و ترکیب  می گردد. هروئین یکی از مشتقات نیمه مصنوعی مورفین است، پودر کریستالی سفید رنگی است که طعم بسیار بدی دارد و اشکال بسیار ناخالص آن قهوه ای رنگ می باشد.هروئین را در تکه های پلاستیکی به شکل مخروطی بسته بندی می کنند و سر آن را با آتش می بندند، در این حالت آب در آن نفوذ نمی کند.وزن بسته های هروئین 5 سانتی گرم، ربعی(¼گرم)، 5/2 و 5 گرمی است.

 

نحوه استعمال : دود کردن، تزریق و استنشاق «هروئین زمانی که گرم می گردد می سوزد و ایجاد دود می کند، به استنشاق دود آن Chasing the Dragon  می گویند». هروئین معمولاً درون رگ تزریق می شود، اما برخی مصرف کنندگان آن را زیر پوست تزریق می کنند. هروئین تزریق شده احساس لذت عموم و سریع و شدید را تولید می کند.

 

 اثرات آنی : خـوشـی زیاد، کاهش درد، تـهوع، خـارش شـدیـد، چـرت زدن، کـنـد شـدن تـنـفس، خـواب آلـودگـی، نشئـگی، ریـلـکس شـدن. مسـکن درد بسیار قوی و احساس سنگینی. به دنبال مصرف هروئین و ایجاد راش  Rashشخص بر طرف شده و احساس بی کفایتی جای خود را به احساس آرامش می دهد.

 

خطرات : هروئین با موادی همچون گچ، آرد، تالک و غیره ترکیب می گردد و استعمال تزریقی آن سبب ایجاد حساسیت در بدن، صـــدمه به قلب و عروق خونی، عفونت، سوء تغذیه و آسیب به کبد و کلیه می شود.  

 

استفاده پزشکی : در حدود سال 1890 یک دانشمند آلمانی بانام درسر با همکاری چند دانشمند دریافتند این مشتق دی استیل است و آن را برای معالجه اشخاص مبتلا به سل و سایر بیماریهای تنفسی و همچنین برای ترک اعتیاد به مورفین پیشنهاد کردند. هروئین که نام شیمیایی آن "دی استیل ـ مورفین" است، در سال 1900 به عنوان وسیله‌ای برای درمان مؤثر اعتیاد به مورفین ارائه شد.

 

تحمل دارویی : مصرف هروئین همراه با ایجاد تحمل دارویی است.

 

مدت اثر : هروئین اعتیاد شدید فیزیکی را در کمتر از 21 روز در 97 درصد اشخاصی که آن را مصرف می کنند، به وجود می آورد. اثر هروئنی از طریق تزریق داخل سیاهرگ با سرعت بیشتری از سایر روشها ظاهر می شود و به طور متوسط اثر آن 4 تا 6 ساعت در بدن باقی می ماند.

 

تأثیرات : هروئین روی دستگاه عصبی، قشر مخ و نخاع اثر می گذارد و سبب احساس خواب آلودگی، کاهش رفلکس ها، پائین آمدن ضربان قلب، کاهش میزان تنفسی، تقلیل اشتهاء، انقباض مردمک چشم و رشته های عضلانی ماهیچه ای صاف، یبوست، تهوع و استفراغ، اخلال در عملکرد مراکز تنفسی مغز، سرخ شدن صورت و بم شدن صدا می گردد.

 

مصرف بیش از اندازه : با مصرف چند بار هروئین دستگاه عصبی چنان دگرگون می شود که مصرف کننده برای رسیدن به حالتی که در اولین بار مصرف به او دست داده است مقدار بیشتری از آن را طلب می کند و این نیازمندی هر 4 تا 6 ساعت افزایش می یابد. در این حالت معتاد به قدری وابسته به هروئین می شود که اگر به آن دست نیابد دچار عوارض ترک و محرومیت می شود.

 

ترک : علائم سندرم محرومیت 6 تا 8 ساعت پس از آخرین تزریق مواد مخدر به صورت خمیازه کشیدن، ریزش اشک، ریزش آب‌‌بینی و تعریق شروع شده و پس از 12 تا 14 ساعت به صورت خواب ناآرام و ناراحت ادامه    می یابد و بعد از 48 تا 72 ساعت تهوع، استفراغ، دردهای استخوانی و عضلانی، افزایش تحریک پذیری مغز و ترشح آدرنالین و افزایش فعالیت دوپامین در مغز (کلوتیدین برای کم کار نمودن نرون ها و کاهش علائم ترک استفاده می شود (داروی ضد فشار خون))، کرامپ شکمی، اسهال و دهیدراتاسیون نیز به آن اضافه می‌شوند و ممکن است دچار اختلال هوشیاری یا کنفوزیون شود .این علائم در عرض 3 تا 6 روز به تدریج کاهش یافته و در عرض چند ماه بهبودی کامل حاصل می‌شود.

 

هروئین چیست ؟ هروئین در سال 1847 توسط یک دانشمند انگلیسی بانام c.r.wright در بیمارستان سنت مری کشف شد که با جوشاندن مورفین در اسید اسیتیک به دست آمد. این دانشمند این ماده را تترا استیل مورفین نامید. در سال 1874 درسر آلمانی برای معالجه اعتیاد مشتقی صناعی از آن بانام Diacetylmorphine  یا هروئین را ساخت ولی مشاهده شد که اعتیاد به این ماده بسیار شدیدتر و خطرناک تر از خود مورفین است. کارخانه بایر آلمان دست به تهیه تجارتی آن زد و به آن نام هروئین داد. ترکیبات فنتانیلی غالباً با نام سفید چینی chinawhite نام خیابانی بهترین هروئین آسیای جنوب شرقی به معتادان ناشی فروخته می شود. معتادانی که تفاوت بین آن ها را می دانند، ممکن است واقعاً فنتانیل را ترجیح دهند زیرا معمولاً ارزان تر است، آسان تر به دست می آید و نسبت به هروئین آلودگی کمتری دارد. هروئین ماده مخدری قوی است، که آخرین پله نردبان اعتیاد را در مصرف مواد مخدر به خود اختصاص داده است.

 

وابستگی جسمی و روانی : مصرف دارویی  Drug  Dependence به هروئین وابستگی شدید جسمی و روانی به صورت زیاد ایجاد می‌کند. هروئین اعتیاد شدید فیزیکی را در کمتر از 21 روز در 97 درصد اشخاصی که آن را مورد مصرف قرار داده بوده اند، به وجود آورد. وابستگی فیزیکی بسیار زیاد است و مصرف کننده هروئین می بایست حداقل هر 8 تا 12 ساعت یکبار از این ماده مصرف کند تا از بروز علائم کمبود یا ترک جلوگیری نماید.

 

 

 

 

 

شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥ | ٧:٥۱ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

حلالها و مواد فرار (مواد استنشاقی)

 

 

 

اسامی عامیانه : Inhalants Whppetsaerosols،Sniff، Poppers Nitritesbullet،Bolt،Rush،Snapper.

 

شکل ظاهری : حلال ها و مواد فرار و استنشاقی در اشکال گوناگون و در دسترس افراد قرار دارند و شامل : انواع حلال ها، چسبها، بنزین، تینرهای نقاشی و رنگ، گازوئیل، جوهر مرکب، اسپری مـو، اسپری رنگ، اسپری شوینده، مایع سوخت «گاز» فندک، فریون، نیترو اکسیدها، اتر،مایع خشک شویی، استون، شیشه شور، واکس کفش، غلط گیرها، مواد پاک کننده و . . .  می شوند.

 

نحوه استعمال : برای استعمال برخی از این مواد مصرف کننده ابتدا یک دستمال یا تکه ای پارچه را به آن آغشته نموده، سپس آن را در مقابل دهان یا بینی گرفته استنشاق می نماید. برخی دیگر از این مواد مستقیماً از ظرف مربوطه استنشاق می شوند. همچنین با استنشاق مستقیم فـرآورده و یا ریــختن این گونه مواد درون کیسه های پلاستیکی و استنشاق آن می توان از آن استفاده کرد. پس از استنشاق، احساس نشاط آوری به وجود می آید که با بی خیالی و شعف توصیف می شود و اثرات استنشاق اولیه پس از چند دقیقه از بین می رود.

 

اثرات آنی : پس از مصرف این مواد فرد دچار نشئگی, سردرد, تهوع, پرخاشگری , اختلال تکلم و افزایش تعداد ضربانهای قلب می شود. مصرف این مواد در کوتاه مدت سبب تهوع، سرفه شدید، لکه اطراف دهان، خفگی و در دراز مدت سبب سردرد، خونریزی بینی، کاهش حس بویایی، کـاهـش رسیدن اکـسیـژن به مغز و آسیب به مغز، آسیب به کلیه ها، کبد و سیستم عصبی و ششها می گردد.

 

خطرات : اگر مصرف کننده با قوطی پلاستیکی آن را از طریق بینی و دهان استنشاق کند، مرگ ناشی از خفگی ممکن است پیش آید. استنشاق و تنفس مداوم فرارها و چسب موجب آسیب به کبد و کلیه، پریدگی رنگ پوست، احساس ضعف و بی حالی، عدم توانایی تفکر صحیح، لرزش، عطش زیاد، کاهش وزن، تحریک پذیری، افکار پارانوئیدی، حالات تهاجمی و دشمنی، اغماء و مرگ در اثر مصرف مقادیر زیاد می گردد. مصرف بلند مدت   افشانه ها و مایعات شوینده می تواند به کلیه ها، کبد و مغز آسیب برساند، قوه ی ادراکی و هماهنگی آسیب می بیند و می تواند به بیهوشی منجر شود. دزهای بالا ممکن است موجب استفراغ، فلج و کما گردد و فرو بردن سر در کیسه ی پلاستیکی ممکن است موجب خفگی و مرگ شود. مصرف بلند مدت بنزین سرب دار ممکن است موجب سرطان خون و انواع دیگر از سرطان ها شود و اثرات فیزیکی استشمام بنزین هم می تواند شامل بی اشتهائی، حمله مغزی و سندروم استشمام ناگهانی «اشکال قلب Esudden Sniffing Syndrom » گردد.

 

استفاده پزشکی : اثر بیحس کنندگی اتر برای اولین بار توسط لانگ C – V – lang  در پزشکی مورد استفاده قرار گرفت، اما در حال حاضر از مواد استنشاقی استفاده پزشکی نمی شود.

 

تحمل دارویی : نسبت به آثار این مواد تحمل دارویی ایجاد می شود.

 

مدت اثر : مواد استنشاقی به سرعت از ریه ها جذب شده و به مغز می رسند. اثرات آنها چند دقیقه پس از مصرف ظاهر شده و بسته به نوع و مقدار ماده مصرفی 30 دقیقه تا چند ساعت باقی می ماند. برخی مصرف کنندگان با تجربه با افزایش دز و گذاشتن ماده مخدر در کسیه پلاستیکی و استشمام مستمر اثرات را به بیش از 12 ساعت افزایش می دهند.

 

تأثیرات : معمولاً پس از مصرف این مواد، به فرد احساس سرخوشی، سبک حالی، بی باکی و بی پروایی دست  می دهد و خیالها روشن و واضح می شوند. تنفس، ضربان قلب و دیگر اعمال بدن به کندی می گراید. خواب آور، مسکن، ضد درد، مستی، گیجی، سردرگمی، تغییرات رفتاری یا روانی «سرخوشی و احساس خوشایند غوطه وری، خطاهای حسی و توهم شنوایی و بینایی، اختلال قضاوت، رفتارهای پرخاشگرایانه و تکانه ای»، تهوع و استفراغ، بثورات پوستی اطراف دهان و بینی، بوی غیر معمول تنفس، تحریک گلو و بینی، اختلال در تکلم، ضعف رفلکسها و آتاکسی، استوپور، اغماء و مرگ در اثر مصرف مقادیر زیادحاصل می شود.

 

مصرف بیش از حد : در مصرف طولانی و بیش از حد مواد استنشاقی، میزان سرب خون را بالا می برد. اغماء و مرگ در اثر مصرف مقادیر زیاد دیده می شود.

 

ترک : علائم ترک مواد استنشاقی خفیفتر است. احساس سرما، لرزش بدن، توهمات، سردرد، دردهای شکمی، گرفتگی و اسپاسم عضلانی از جمله این علائم هستند. 

 

حلالها و مواد فرار (مواد استنشاقی) چه موادی هستند ؟ دسته ای دیگر از مواد اعتیاد آور حلال ها یا مواد فرار و استنشاقی اند، که ممکن است کمتر جلب توجه نمایند، موادی هستند که فرد با استنشاق آنـها حـالت سرخوشی و نشئــگی دست می دهد این مواد تضعف کننده سیستم اعصاب مرکزی هستند.

 

اینهالنت ها «مواد استنشاقی»؛ هیدروکربن های حلال و فراری که از نفت و گاز طبیعی به دست می آیند. «نیتریت آمیل و اکسید نیتروس دو استثناء عمده هستند» و عبارتند از :

 

  1. حلال های فرار مانند : چسب، تینر، مایع شوینده، استن و بنزین.

     

  2. افشانه ها مانند : اسپری مو، رنگ افشانه، لایه نچسب ماهیتابه و بوبرها.

     

  3. هوشبرها مانند : اکسید نیتروس «گاز خنده آور که به صورت کرم فشرده محرک مورد استفاده قرار می گیرد» و اتر.

     

  4. نیترات های فرار مانند : نیترات آمیل که یک داروی تجویزی برای درمان آنژین «گلو درد همراه با تنگی نفس» است و نیترات بوتیل که برای بوزدایی منازل به کار می رود.

     

تولوئن «متیل بنزن» جزء مشترک اغلب حلال هاست و بیشترین پتانسیل سوء مصرف را دارد. نیترات های فرار در میان منحرفان جنسی نیز شایع است، زیرا باعث شل شدن ماهیچه های اسفنگتر «حلقوی» می شود. آن ها به افزاینده ی اوج لذت جنسی «ارگاسم» هم معروف هستند.بخارهای متصاعد شده از حلال ها و افشانه ها از طریق شش ها به طور مستقیم وارد جریان خون شده و بلافاصله به مغز و کبد می رسد. اغلب هیدروکربن های فرار، در چربی محلولند و بنابراین سریعاً جذب دستگاه عصبی مرکزی می شوند. اثرات بلافصل اینهالنت ها بسیار شبیه اثرات الکل است و شامل : «گیجی، احساس ناراحتی کمتر و ناهماهنگی» است. اثر بیحس کنندگی اتر برای اولین بار توسط لانگ در پزشکی مورد استفاده قرار گرفت. سپس المس Holmes پیشنهاد کرد که حالت بیحسی و خواب سنگین ناشی از مصرف زیادی اتر را بیهوشی بنامند.

 

اتر از مهمترین این مواد است که مورد استفاده جوانان قرار می گیرد، همانند الکل تغییراتی را در سطح آگاهی تولید می کند. زیاد شدن اشتهاء یکی از خصوصیات مستی اتری است. در ابتدای مستی اتری حالت تحریک شدگی ذهنی از نوع احساس شادی تولید می گردد. در این حالت شخص احساس می کند که ایده هایش فراوان و دارای قدرت تعقل زیاد، منطقی نوین و عجیب و غیرقابل نفی شده، که در نهایت نوعی شادی روانی به او می بخشد. زمان کند می شود و قدرت ارزیابی فرد دچار اختلال می شود. مصرف اتر تولید بیخوابی، سرگیجه، سوء هاضمه و اختلالات رفتاری می کند و در مصرف دراز مدت اتریسم مزمن که همیشه با خشونت همراه است ایجاد می شود. اتر تولید وابستگی فیزیکی نمی کند، اما وابستگی روانی آن مسلم و قطعی است. در اتریسم توهمات بیشتر از نوع بینایی است. مواد فرار پس از استنشاق از طریق ششها وارد عروق می شوند و سپس به دیگر اندامهای بدن به خصوص مغز و کبد می رسند.

 

وابستگی جسمی و روانی : وابستگی به اینهالنت ها زیاد است اما افزایش مقاومت بسیار کم است و پس از قطع نیز علائم ترک به ندرت بروز می کند. مصرف دائمی و مکرر موجب تحمل و نیاز فرد به افزایش مصرف برای ایجاد اثر مطلوب می گردد و می تواند وابستگی روانی و جسمی ایجاد کند.

 

عوارض ناشی از مصرف : مواد استنشاقی باعث از بین رفتن سلولهای مغزی و عوارضی همچون کاهش ضریب هوشی، صرع لوب، تمپورال، اتروفی مغزی می شود. همچنین سبب کاهش بهره هوشی و آسیبهای جدی به کبد و کلیه و عضلات و ریه ، آسیب جنینی در زنان باردار، التهاب و خونریزی گوارشی، عوارض قلبی و ریوی «در سینه و اسپاسم برونش» می شود. اما از آنجایی که این مواد مستقیم اثر بر مغز دارد احتمال کم خونی و سکته مغزی بسیار زیاد است.

شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥ | ٧:٤٩ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

چگونگی تأثیر مواد شیمیایی بر دستگاه عصبی

 

 

مواد روانگردان به شکلهای گوناگون بر دستگاه عصبی اثر می گذارند و به گونه خاصی عمل می کنند؛ یعنی، از طریق تغییر اثر انتقال دهنده های عصبی در مغز. مواد می توانند به دو روش اساسی اثر انتقال دهنده های عصبی را تغییر دهند : یا اثر آنها را افزایش می دهند و یا بازداری می کنند. موادی که تأثیر یک انتقال دهنده عصبی معینی را ایجاد می کنند و در انجام چنین کاری، کارایی انتقال سیناپسی را افزایش می دهند، آگونیست Agonist و موادی که تأثیر انتقال دهنده های خاصی را بازداری می کنند، آنتاگونیست  Antagonist نامیده می شوند. مواد آگونیست و آنتاگونیست با تغییر در تولید و ساخت انتقال دهنده های عصبی، تغییر در میزان ذخیره یا آزادسازی انتقال دهنده ها در یاخته های عصبی، تغییر در تکثیر انتقال دهنده های عصبی بر گیرنده های نورون دریافت کننده، و یا با ممانعت از غیر فعال شدن انتقال دهنده های عصبی در سیناپس، بر روی یکی از چهار مرحله مهم انتقال عصبی اثر می گذارند.

 

نحوه عمل آگونیستها و آنتاگونیستها : در فعال سازی طبیعی، انتقال دهنده عصبی به خوبی در محل گیرنده قرار می گیرد و یاخته عصبی دریافت کننده را تحریک می کند. اگر شکل مولکولی ماده مصرف شده کاملاً شبیه یک انتقال دهنده عصبی طبیعی باشد، ماده مورد نظر، همان پیام انتقال دهنده عصبی را ایجاد می کند. این فرآیند، عمل یک ماده آگونیست را نشان می دهد. برخی از مواد روانگردان از ملکول خاصی برخوردارند که از لحاظ شکل به ملکول یک انتقال دهنده عصبی شباهت دارند و به همین دلیل تا اندازه ای در محل گیرنده یاخته جای می گیرند، ولی نمی توانند باعث شوند که یاخته گیرنده پیامی را دریافت کند و در نتیجه یاخته، شلیک نخواهد کرد. این فرآیند، عمل یک ماده آنتاگونیست را نشان می دهد. داروهای روانگردان با ایجاد تغییر در عمل انتقال دهنده های عصبی، اثر خود را بر جای می گذارند.

 

نورون «یاخته عصبی» : سیستم اعصاب مرکزی شامل 2 بخش است : مغز و نخاع. مغز و سایر ساختارهای دستگاه عصبی در اصل، از مجموعه ای از نورونها  Neurons تشکیل یافته اند. نورونها، یاخته هایی هستند که اطلاعات را به سراسر بدن و مغز انتقال می دهند. تمام رفتارها، از جمله اعمال، افکار و احساسها، در نتیجه فعالیت نورونی شکل می گیرند. هر گونه حرکت، اندیشه و طپش قلب نهایتاً، به آن چه در سطح نورون رخ می دهد، بستگی دارد. هر نورون، با هزاران ارتباطی که با سایر نورونها جهت دریافت و ارسال پیامها دارد، یک دستگاه پردازش اطلاعات کوچک محسوب  می شود. این سلول های عصبی با استفاده از پیامهای الکتریکی یا شیمیایی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. مناطق معینی از مغز اعمال و وظایف ویژه ای را هدایت می کنند. عملکرد برخی از این مناطق مانند قشر حسی حرکتی و قشر بینایی است. مسیری که نورونها طی می کنند ممکن است کوتاه یا طولانی باشد. به عنوان مثال به مسیر پاداش نگاه کنید. این مسیر از ناحیه تگمنتال بطنی شروع می شود سپس سلول های عصبی به هسته اکومبنس و پس از آن به قشر پره فرونتال می روند. این مسیر هنگامی فعال می گردد که شخص به خاطر انجام یک رفتار خاص تقویت مثبت یا پاداش دریافت کرده باشد. این پدیده به هنگام مصرف یک ماده اعتیادآور توسط شخص نیز روی می دهد. در مغز انسان حدود 100 بیلیون نورون وجود دارد.

 

اکثر نورونها از سه قسمت اصلی تشکیل شده اند : دندریتها، جسم یاخته ای و آکسون. معمولاً اطلاعات حاصل از یاخته های دیگر، از راه دندریتها وارد نورون می شوند، سپس از جسم یاخته ای عبور می کنند و سرانجام از طریق آکسون به یاخته های دیگر انتقال می یابند.دندریتها Dendrites  ساختارهایی شاخه مانند دارند و از طریق همین شاخه ها اطلاعات را از سایر نورونها دریافت می کنند. هر نورون ممکن است صدها و یا هزاران دندریت داشته باشد. دندریتها اطلاعات شیمیایی را از سایر سلولهای عصبی دریافت کرده و آنها را تبدیل به علائم الکتریکی می کند و به جسم سلولی منتقل می کند. اگر جسم سلولی علائم الکتریکی محرک را به حد کافی دریافت نماید، یک تکانه الکتریکی «پتانسیل فعالیت» قوی تولید می شود، سپس این تکانه الکتریکی در طول آکسون به سمت پایانه عصبی حرکت می کند. در پایانه عصبی مواد شیمیایی ویژه ای بانام ناقل عصبی توسط سلول عصبی در پاسخ به دریافت علامت الکتریکی آزاد می شوند. پایانه عصبی باعث ایجاد ارتباط با دندریت سلول عصبی مجاور می شوند تا از آنجا اطلاعات به صورت پیامهای شیمیایی عبور کنند. اگر چه ارتباط سیناپسی یک پایانه عصبی با یک دندریت متداول ترین نوع سیناپس است، اما سایر انواع سیناپس ها نیز وجود دارد. جسم یاخته ای یا سوما Soma چندین وظیفه بر عهده دارد : اطلاعات الکتریکی دریافتی از دندریتها را یکپارچه و مواد غذایی مورد نیاز یاخته را جذب می کند و از آنجا که هسته در آن جای دارد، اکثر ملکولهای پروتئینی مورد نیاز برای کارکرد طبیعی یاخته را فراهم می نماید. آکسون Axon ساختار لوله مانند و بلند دارد که برای انتقال اطلاعات عصبی تخصص یافته است. آکسون در انتهای خود شاخه شاخه می شود و آکسونهای فرعی ظریفی می سازد که در انتهای هر یک برآمدگیهای کوچکی بانام پایانه وجود دارد. پایانه عصبی در واقع با سلول عصبی که آن را تحریک می کند تماس ندارد، بلکه بین پایانه و جسم سلولی یا دندریت سلول عصبی گیرنده فاصله کوتاهی است که این پیوندگاه را سیناپس و فاصله یا شده را فاصله سیناپسی Synaptic  Gap می گویند. آکسون تغییرات الکتریکی غشای خود بسیار حساس است. اگر این تحریک الکتریکی به اندازه کافی صورت گیرد، در پیوندگاه بین جسم یاخته ای و آکسون، یک پتانسییل عمل Action  Potential «تکانه الکتروشیمیایی» ایجاد می شود. این پتانسیل عمل به سوی انتهای طول آکسون یعنی، محلی که دکمه های پایانی آکسون Axon  Terminal  Buttons قرار دارند، جریان می یابد. این دکمه های پایانی، آکسون را با نورونهای دیگر و یا با بافت عضلانی پیوند می دهند. بافت عضلانی به نوبه خود، با مواد شیمیایی مترشحه از دکمه های پایانی فعال می شوند. نورونها به کمک یک فرایند الکتروشیمیایی نسبتاً پیچیده که منجر به پتانسیل عمل می گردد، فعال می شوند. هنگامی که یک تکانه الکتریکی به پایانه سلول عصبی می رسد، کیسه های حاوی یک ناقل عصبی مانند دوپامین را تحریک می کند تا به سمت غشاء پایانه حرکتی کنند. این کیسه ها با غشاء پایانه ترکیب می شوند تا محتویات خود را آزاد سازند. در این هنگام در درون شکاف سیناپسی «فضای بین دو سلول عصبی» دوپامین می تواند به پروتئین های ویژه ای بانام گیرنده دوپامین که بر روی غشاء سلول عصبی مجاور قرار دارند، متصل شود. اشغال گیرنده ها توسط ناقل های عصبی می تواند سبب فعالیت های مختلف در سلول، فعالیت یا بازداری آنزیم ها Inhibition و ورود یا خروج یون های خاصی گردد. دوپامین در پایانه عصبی ترکیب شده و در کیسه های کوچک «وزیکول» جای می گیرد. ویزیکول ها به غشاء پایانه متصل شده و دوپامین را آزاد می سازند، سپس مولکول های دوپامین به یک گیرنده دوپامین می پیوندند، پس از آنکه دوپامین به گیرنده متصل شد، از آن جدا شده و توسط پمپ های جذبی که بر روی پایانه قرار دارند از فضای سیناپسی پاک سازی می شود. این فرآیند بسیار با اهمیت است زیرا کنترل  می کند تا در هر نوبت انتقال عصبی، دوپامین بیش از حد در شکاف سیناپسی باقی نماند. در فرآیند انتقال عصبی سلول های مجاور نیز حضور دارند و یک ماده مرکب دیگر بانام میانجی عصبی را آزاد می سازند.     میانجی های عصبی به تقویت یا منع انتقال عصبی که توسط ناقل های عصبی نظیر دوپامین کنترل می شود، کمک می کنند. در مورد دوپامین یک عصب اندروفین است. اندروفین ها به گیرنده های افیونی که بر روی سلول پس سیناپسی یا در برخی موارد در پایانه سایر سلول های عصبی قرار گرفته اند، متصل می شوند. اندروفین ها به جای آن که به وسیله پمپ های جذبی پاکسازی شوند، توسط آنزیم ها نابود می شوند. هنگامی که تکانه ها به پایان سلول می رسند ناقل های عصبی آزاد شده به گیرنده های اختصاصی خود متصل می شوند و تکانه های عصبی جدیدی در انتهای سلول تولید می شود. این جریان مختصر انتقال عصبی می تواند نحوه انتقال اطلاعات را از یک سلول عصبی به سلول عصبی دیگر توضیح دهد. سروتونین در کیسه های کوچکی در درون یک سلول عصبی ذخیره می شود. هنگامی که تکانه های الکتریکی به پایانه آکسون می رسند باعث آزاد شدن سروتونین از کیسه های کوچک به درون فضای سیناپسی می شوند. هنگامی که سروتونین به گیرنده های سروتونینی متصل شد، با تغییر در خاصیت الکتریکی سلول عصبی، گیرنده معمولاً باعث کاهش در میزان پرتاب آن می شود. سروتونین در فضای سیناپسی فقط برای مدت زمان محدودی حضور دارد و در صورتی که به گیرنده های سروتونینی متصل نشود، توسط پروتئین خاصی بانام ناقل سیناپسی پاک سازی می شود. ناقل های سروتونینی پروتئین هایی هستند که بر روی پایانه های سلول عصبی سروتونین قرار دارند و می توانند سروتونین را از فضای سیناپسی به سلول عصبی بازگردانند تا در آنجا توسط آنزیم ها متابولیزه شود.

 

پیکهای دستگاه درون ریز : دستگاه عصبی و دستگاه درون ریز در هماهنگی نزدیک با یکدیگر، رفتار ما را هدایت کرده و کارکرد طبیعی این غدد تحت فرمان پیامهای واصله از مغز، هورمونهایی را در خون ترشح می کنند که از طریق جریان خون به تمامی بدن انتقال می یابند. کارکرد اصلی بسیاری از غدد درون ریز از جمله هیپوفیز، تیروئید، آدرنال و پانکراس، حفظ تعادل حیاتی  Homeostasisیعنی برقراری کارکرد طبیعی فرآیندهای بدنی است. آنها این کار را با اثبات نگاهداشتن مواد شیمیایی در بافتهای بدن و خون انجام می دهند.

 

هیپوتالاموس Hypothalamus ، ساختار مغزی کوچکی است که در بالای غده هیپوفیز قرار دارد. این ساختار رابط اصلی دستگاه درون ریز و دستگاه عصبی. غده هیپوفیز، برای فعال سازی سایر غدد درون ریز، هورمونهایی را ترشح می کند و به همین دلیل، به آن غده رهبر می گویند؛ اما در اصل غده رهبر واقعی، هیپوتالاموس است؛ چرا که این غده بخشی از مغز است که غده هیپوفیز را از طریق گذرگاههای مستقیم عصبی و یا با ترشح هورمونهایی که با جریان خون به هیپوفیز وارد می شوند، کنترل می کند.

 

دستگاه عصبی خودمختار : کارکرد اصلی دستگاه عصبی خودمختار (ANS)  Autonomic  Nervous  System حفظ تعادل حیاتی یا حالت ثابت بدن برای کارکرد طبیعی است. این دستگاه با تنظیم ترشح غدد درون ریز، ضربان قلب و عضلات صاف عروق خونی و اندامهای درونی، به این وظیفه عمل می کند. دستگاه عصبی خودمختار مشتمل بر دو بخش پاراسمپاتیک و سمپاتیک است که در تنظیم کارکرد اندامهایی مانند : «قلب، روده ها و ریه ها معمولاً عکس یکدیگر عمل می کنند». دستگاه عصبی پاراسمپاتیک Parasympathetic  Nervous  System را می توان بخش مسلط دستگاه عصبی خودمختار در دوره آرمیدگی، یعنی زمانی که فشارهای روانی و بدنی وجود ندارد، تلقی کرد. کارکرد اصلی دستگاه پاراسمپاتیک کاهش ضربان قلب، پائین آوردن فشار خون و افزایش فرآیندهای هضم و دفع است. این دستگاه انجام کارهای اصلی بدن و حفظ آن را بر عهده دارد.

 

دستگاه عصبی مرکزی (CNS) Central  Nervous  System ، مشتمل بر مغز و نخاع شوکی. مغز کلیه رفتارهای ارادی و اکثر رفتارهای غیرارادی را کنترل می کند. نخاع شوکی ساختارهای کنترل کننده اعمال بازتابی و فیبرهای عصبی را در بر می گیرد. این فیبرها مغز و سایر بخشهای بدن را به یکدیگر ارتباط می دهند. ساختاری که از پایه مغز شروع شده و به سوی انتهای پائین کمر امتداد یافته و توسط ساختمان استخوان ستون مهره ها احاطه و محافظت می شود، نخاع شوکی Central  Nervous  System نامیده می شود. نخاع شوکی با کلیه پاسخهای ارادی و غیرارادی «بازتابی» گردن به پائین سر و کار دارد. این ساختار با تقویت اطلاعات حسی ورودی به مغز و ارسال پیامها از مغز به عضلات، ارتباط مغز و بدن را حفظ می کند. مغز مجموعه بسیار پیچیده ای از میلیاردها یاخته عصبی است که تفکر، احساس و رفتار آدمی را کنترل می کند. به سطح خارجی و پرچین و شکنج مغز که به دو نیمه گردو شباهت دارد، و از دو نیمکره چپ و راست تشکیل شده است، قشر مخ Cerebral  Cortex می گویند. هر کدام از این دو نیمکره، به چهار قطعه که از نظر ساختار و کارکرد با یکدیگر تفاوت دارند تقسیم می شوند. این قطعه ها شامل : «قطعه پیشانی، آهیانه ای، پس سری و گیجگاهی» می شوند.

 

قطعه پیشانی Frontal   Lobes که وسیعترین قطعه های قشر مغزی هستند، در قسمت فوقانی جلوی دو نیمکره مغز قرار دارند. این قطعه ها با کارکردهایی چون خودآگاهی، ابتکار و توانایی طرح نقشه که وجوه تمایز انسان از حیوان به شمار     می روند، سر و کار دارند. در قسمت پشت قطعه های پیشانی، منطقه کنترل حرکتی Motor   Control   Area قرار دارد. این منطقه، کل پیامهای عصبی مربوط به حرکتهای ارادی بدن را کنترل می کند. منطقه سمت چپ قطعه پیشانی در سطح مغز و در پائین منطقه منترل حرکتی، منطقه بروکا  نام دارد که عضله های درگیر با تولید گفتار را کنترل می کند. سایر بخشهای قطعه های پیشانی از قشر تداعی Association  Areas تشکیل شده اند. منطقه تداعی به بخش وسیعی از قشر مخ گفته می شود که نه حسی اند و نه حرکتی، بلکه با فعالیتهای ذهنی ویژه ای نظیر ادراک، هیجان، حافظه، زبان و تفکر سر و کار دارند. مناطق تداعی اطلاعات حسی دریافتی از سایر بخشهای مغز را به منظور تحقق بخشیدن به کارکردهای ویژه، سازمان دهی و یکپارچه می کنند.

 

در قسمت فوقانی مغز، درست در پشت قطعه پیشانی، قطعه های آهیانه ای Parietar  Lobes قرار دارند که مسئول حسهای بدنی و مرکز عمده خاطره ها درباره محیط پیرامونمان هستند. در قسمت جلوی قطعه های آهیانه ای، مناطق انعکاسی حسهای Projection  Area بدنی قرار دارند. این مناطق اطلاعات مربوط به حسهای بدنی نظیر لمس، درد و گرما را از عصبهای سراسر بدن دریافت می کنند. همانند قطعه های پیشانی، سایر بخشهای قطعه های آهیانه ای نیز از مناطق تداعی تشکیل یافته اند. این مناطق به ویژه با هماهنگ سازی اطلاعات دریافتی از محیط و انطباق اطلاعات بساوشی «لمسی» با اطلاعات بینایی و شنوایی سر و کار دارند. در قسمت پشت مغز، قطعه های پس سری Projection  Area قرار دارند که برای دیدن و ادراک بینایی تخصص یافته اند. در این قطعه ها دو ساختار به اندازه یک عدس وجود دارد که رنگ بینی را کنترل می کنند. قطعه گیجگاهی Temporal  Lobes در دو سوی مغز قرار دارند. ادراک شنوایی، زبان، حافظه و تا حدی کنترل هیجانی، از کارکردهای اصلی این قطعه ها به شمار می روند. مناطق ادراک شنوایی، درست در قسمت جلو و بالای قطعه گیجگاهی قرار دارند. در انتقال پیامهای این منطقه از قشرمخ، اطلاعات حسی دریافتی از گوشها پردازش شده و از آنجا به قطعه های آهیانه ای ارسال و سپس با اطلاعات حس بینایی و اطلاعات سایر بخشهای بدن ترکیب  می شوند. در بالای قطعه گیجگاهی در سمت چپ مغز، نزدیک محل پیوند این قطعه با قطعه آهیانه ای، منطقه ورنیکه قرار دارد. این منطقه مسئول تفکر درباره تولید زبان و تفسیر آن است، به طوری که آسیب بدان می تواند مشکلات شدیدی را در ارتباط گفتاری به وجود آورد. قطعه های گیجگاهی همچنین در شکل گیری مفاهیم جدید و حافظه نقش مهمی ایفاء می کنند. به گونه ای که آسیب به مناطق گسترده قطعه های گیجگاهی، توانایی تشکیل مفاهیم ساده، نظیر تشخیص تفاوت بین محرکها را شدیداً مختل می کند. آسیب به بخشهای وابسته به قطعه های گیجگاهی، یعنی، آمیگدالا و هیپوکامپ می تواند شدیداً رفتار تهییج پذیری را مختل کند. قطعه های گیجگاهی نیز همانند سایر قطعه های قشر مخ با بخشهای دیگر مغز از جمله مناطق زیر قشری ارتباط دارند. در اطراف هسته مرکزی مغز که به وسیله قشر مخ احاطه شده اند، مناطقی از مغز وجود دارند که نواحی زیر قشری مغز نامیده می شوند، عبارتند از : جسم پینه ای، تالاموس، هیپوتالاموس و مجموعه ای از ساختارهای دیگر که در مجموع دستگاه کناری خوانده می شوند. جسم پینه ای Copus  Callosum، پل ارتباطی بین دو نیمکره مغز است. قطع جسم پینه ای باعث می شود که این دو نیمکره به طور جداگانه، کارکرد مستقلی داشته باشند. تالاموس Thalamus در زیر جسم پینه ای قرار دارد. این بخش که از طریق رشته های عصبی ظریفی به یکدیگر وصل شده اند. تالاموس مرکز اصلی تقویت اطلاعات حسی در مغز است. این ساختار تقریباً درون داده های کل دستگاههای حسی را دریافت می کند. تالاموس همچنین اطلاعات حاصل از مناطق حسی اولیه قشر مخ را به سایر مناطق قشری انتقال می دهد. تالاموس در یادگیری و حافظه هم نقش دارد. مجموعه ای از اجسام یاخته ای نورونها در زیر تالاموس است که کارکرد آن، ایجاد تعادل حیاتی از جمله کنترل دمای بدن است که از طریق تنظیم و نظم بخشی دستگاه درون ریز صورت    می گیرد. هیپوتالاموس همچنین، گرسنگی، تشنگی، پرخاشگری و رفتار جنسی را مستقیماً با ایجاد بعضی رفتارها و یا به طور غیر مستقیم از طریق دستگاه عصبی خودمختار کنترل می کند.

 

دستگاه کناری   Limbic  System، دسته ای از ساختارهای به هم پیوسته است که نقش مهمی در رفتارهای هیجانی به ویژه، پرخاشگری ایفاء می کند. ساختاری که دستگاه کناری را تشکیل می دهند عبارتند از : هیپوتالاموس، هیپوکامپ، آمیگدالا، فورنیکس، دیواره، بخشهایی از تالاموس، بخشهایی از قطعه های گیجگاهی و پیشانی. آمیگدالا و دیواره در دستگاه کناری با پرخاشگری سر و کار دارند. هیپوتالاموس از طریق تنظیم غده هیپوفیز که ترشح هورمون مردانه تستوسترون را کنترل می کند، بر رفتار پرخاشگرانه اثر می گذارد. آسیب به قطعه های پیشانی که با آمیگدالا و هیپوتالاموس ارتباط عصبی دارند، می تواند تأثیر پایداری بر رفتارهای هیجانی و اجتماعی فرد آسیب دیده گذارد و موجبات افزایش رفتارهای خشونت آمیز را در وی فراهم کند. مخچه  Cerebellum در پایه مغز و پشت ساقه مغز قرار دارد. مخچه در هماهنگی حرکات و هیپوکامپ در حافظه نقش مهمی دارد. سلولهای عصبی به وسیله مسیرهای عصبی یک منطقه را به منطقه دیگر مرتبط می سازند و از این طریق اطلاعات را منتقل کرده و آنها را ترکیب می کنند.

 

مطالعه مغز : 

 

پرتونگاری انتشار پوزیترون PET   Positron  Emission Tomography ،

 

تصویر برداری طنین مغناطیسی MRI   Magnetic  Resonance  Imaging

 

و مغز نگاری محوری کامپیوتری CAT   Computerized  Axial  Tomography.

 

در روش CAT ، با استفاده از پرتوهای اشعه  Xتصاویری از اندامهای درونی از جمله مغز گرفته می شود. تصویرهای CAT مفیدتر از پرتوهای معمولی X هستند، زیرا این تصویرها، به وضوح محل دقیق غذه ها یا سایر مناطق آسیب دیده را شناسایی می کنند، در حالی که، پرتوهایX به این اندازه واضح و دقیق نیستند. تصویرهای CAT ضایعه های ساختاری مغز را نشان می دهند، ولی نمی توانند اطلاعاتی درباره کارکرد هر منطقه معین مغز در اختیار ما قرار دهند. تصویرهای PET، اطلاعاتی درباره کارکرد مغز به دست می دهد. PET به پرتونگاری انتشار پوزیترون مربوط می شود. در یک تصویر PET، گلوکز رادیواکتیوداری به جریان خون تزریق می شود. این گلوکز رادیواکتیودار، مواد باردار مثبت بانام «پوزیترون» از خود ساطع می کند. این پوزیترونها همراه با سایر ذره ها، پرتوهای گاما تولید می کند که به وسیله تصویریابهای PET ردیابی می شوند. هر چه پرتوهای گاما در یک منطقه معین مغز بیشتر ردیابی شوند، نشانگر این است که گلوکز بیشتری در آن منطقه مصرف شده و فعالیت عصبی زیادتری به وقوع پیوسته است. روشی که ساختار مغز زنده را حتی روشنتر و بهتر از تصویرهای CAT و نیز بدون خطر بالقوه ردیابی رادیواکتیو تصویرهای PET نشان می دهد، تصویربرداری مغناطیسی یا MRI نامیده می شود. در MRI، به جای پرتوهای X ، از امواج رادیویی استفاده می شود به ویژه، این روش از ویژگیهای مغناطیسی اتمها برای تصویربرداری مغز استفاده می کند.

 

 

 

 

شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥ | ٧:٤٢ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

*SOCIAL WORK*

 

MEDIC&COMMUNITY COUNSELOR*

 

مددکار اجتماعی( پزشک و مشاور اجتماع)

 

 

"چراغ من روشنی بخش زندگی دیگران است"

 

این سایت راتقدیم می کنم به دستهای مهربان وقلبهای پرتپش مددکاران اجتماعی که با حضورسبزشان مرحمی هستند بر روی زخم های اجتماع . . .

 

مدیریت وبلاگ: شیوا مرادی

 

کارشناس مددکاری اجتماعی

 

"هرحرفه ای شغل است، ولی هرشغلی حرفه نیست"

 

 

 

 

 

نتیجه گیری و یافته های تحقیقاتی

 

 

 

در این پژوهش تحقیقاتی محقق برای جمع آوری اطلاعات از ابزار پرسشنامه استفاده نموده است که با توجه به چارچوب نظری و فرضیه های مطرح شده، تهیه شده است و اطلاعات جمع آوری شده به وسیله روش آماری و برنامه SPSS  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

 

همچنین با توجه به اینکه این تحقیق در صدد اثبات فرضیات خویش بوده است، بنابراین پایگاه تحقیق اثباتی است و فرضیات تحقیق به شرح ذیل می باشد :

 

1)   به نظر می رسد که بین مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی و جنسیت رابطه وجود دارد.

 

2)   به نظر می رسد که بین وضعیت اقتصادی و مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی رابطه وجود دارد.

 

3)  به نظر می رسد که بین وضعیت اجتماعی(سطح فرهنگ، طبقه اجتماعی، سطح تحصیلات) و مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی رابطه وجود دارد.

 

4)   به نظر می رسد که بین وضعیت خانوادگی و مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی رابطه وجود دارد.

 

5)   به نظر می رسد که بین محل سکونت و مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی رابطه وجود دارد.

 

6)   به نظر می رسد که بین مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی و بیماریهای روانی رابطه وجود دارد.

 

7)  به نظر می رسد که بین مصرف روانگردانهای صنعتی و شیمیایی و رفتارهای غیر اجتماعی و غیر اخلاقی  (فرار از خانه، خودکشی، پرخاشگری، بزهکاری و . . . ) رابطه وجود دارد.

 

از بین 100 درصد افراد جامعه مورد مطالعه که در مجموع 250 نفر می باشد، 94 نفر را زنان و 156 نفر را مردان تشکیل داده اند.

 

  1. (توزیع فراوانی بر حسب جنسیت) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 7/36 درصد از زنان مورد مطالعه مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند، این در حالی است که 3/63 درصد از مردان مورد مطالعه مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از پنج دسته مواد اعتیادآور و روانگردان، توهم زاها با فراوانی (66 نفر) یعنی، 7/29 درصد بیشترین ماده مصرفی در میان زنان مورد مطالعه در این پژوهش تحقیقاتی بوده است، این در حالی است که مصرف همه موارد از مواد اعتیادآور و روانگردان با فراوانی (108 نفر) یعنی، 0/72 درصد ماده مصرفی در میان مردان مورد مطالعه مورد مطالعه در این پژوهش تحقیقاتی بوده است.

     

  2. (توزیع فراوانی بر حسب سن) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق (33 نفر) یعنی، 5/5 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن  18 سالگی، (58 نفر) یعنی، 6/9 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 19 سالگی، (84 نفر) یعنی، 9/13 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 20 سالگی، (55 نفر) یعنی، 6/25 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 21 سالگی، (84 نفر) یعنی، 9/13 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه که سن 22 سالگی، (25 نفر) یعنی، 1/4 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 23 سالگی، (58 نفر) یعنی، 6/9 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 24 سالگی، (32 نفر) یعنی، 3/5 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن  25 سالگی، (40 نفر) یعنی، 6/6 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن  26 سالگی، (23 نفر) یعنی، 8/3 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن  27 سالگی،  (13 نفر) یعنی، 1/2 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه که در سن  28 سالگی قرار دارند مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از محدوده سنی مورد مطالعه در این پژوهش که مردان و زنان 18 تا 28 ساله بوده اند، بیشترین مصرف کنندگان در سن 21 سالگی و کمترین مصرف کنندگان در سن 28 سالگی قرار گرفته اند.

     

  3. (توزیع فراوانی بر حسب محل سکونت و نوع مالکیت منزل مسکونی) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 4/72 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه ساکن شهر دارای منزل مسکونی شخصی، 5/3 درصد دارای منزل مسکونی سازمانی، 6/9 درصد دارای منزل مسکونی رهنی و 5/14 درصد دارای منزل مسکونی استیجاری مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه ساکن شهر که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند بیشترین درصد مصرف کنندگان دارای منزل مسکونی شخصی و کمترین درصد مصرف کنندگان دارای منزل مسکونی سازمانی بوده اند.

     

  4. (توزیع فراوانی بر حسب وضعیت تأهل) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 9/91 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه مجرد و 1/8 درصد متأهل مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند مجردین بیشترین درصد را به خود اختصاص داده اند.

     

  5. (توزیع فراوانی بر حسب میزان تحصیلات) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق7/10 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه کم سواد، 7/55 درصد دیپلم، 9/16 درصد فوق دیپلم، 9/15 درصد لیسانس و 8 درصد فوق لیسانس یا بالاتر مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد مصرف کنندگان میزان تحصیلات آنها دیپلم و کمترین درصد مصرف کنندگان میزان تحصیلات آنها فوق لیسانس یا بالاتر بوده اند.

     

  6. (توزیع فراوانی بر حسب اشتغال مصرف کنندگان) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 4/9 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه شاغل و 6/90 درصد غیرشاغل مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد مصرف کنندگان غیرشاغل بوده اند.

     

  7. (توزیع فراوانی بر حسب ارتباط بین شغل و رشته تحصیلی) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 1/2 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه شغلشان با رشته تحصیلیشان مربتط بوده است و 9/97 درصد که شغلشان با رشته تحصیلیشان مرتبط نبوده است، مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که شغلشان با رشته تحصیلیشان مرتبط نبوده است به خود اختصاص داده اند.

     

  8. (توزیع فراوانی بر حسب وسیله نقلیه شخصی) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 3/24 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه دارای وسیله نقلیه شخصی اند و 7/75 درصد که دارای وسیله نقلیه شخصی ندارند، مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دارای وسیله نقلیه شخصی نبوده اند به خود اختصاص داده اند.

     

  9. (توزیع فراوانی بر حسب سطوح قشربندی اجتماعی) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 1/4 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه از نظر قشربندی اجتماعی در سطح پائین، 2/20 درصد که از نظر قشربندی اجتماعی در سطح متوسط و 7/75 درصد که از نظر قشربندی اجتماعی در سطح بالا قرار داشته اند، مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که از نظر قشربندی اجتماعی در سطح بالا قرار داشته اند و کمترین درصد را مصرف کنندگانی که از نظر قشربندی اجتماعی در سطح پائین قرار داشته اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  10. (توزیع فراوانی بر حسب وضعیت اقتصادی) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 5/3 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه از نظر وضعیت اقتصادی در سطح پائین، 6/24 درصد که از نظر وضعیت اقتصادی در سطح متوسط و 9/71 درصد که از نظر وضعیت اقتصادی در سطح بالا قرار داشته اند، مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که از نظر وضعیت اقتصادی در سطح بالا قرار داشته اند و کمترین درصد را مصرف کنندگانی که از نظر وضعیت اقتصادی در سطح پائین قرار داشته اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  11. (توزیع فراوانی بر حسب محیط خانوادگی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 1/65 درصد دارای محیط خانوادگی آرام و 9/34 درصد دارای محیط خانوادگی متشنج، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دارای محیط خانوادگی آرام بوده اند به خود اختصاص داده اند.

     

  12. (توزیع فراوانی بر حسب وابستگی عاطفی به خانواده) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 3/80 درصد از نظر عاطفی به خانواده خود وابسته اند و 7/19 که از نظر عاطفی به خانواده خود وابسته نیستند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که از نظر عاطفی به خانواده خود وابسته بوده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  13. (توزیع فراوانی بر حسب اولین مصرف) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق (34 نفر) یعنی، 6/5 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 15 سالگی، (60 نفر) یعنی، 9/9 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 16 سالگی، (76 نفر) یعنی، 6/12 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 17 سالگی، (91 نفر) یعنی، 0/15 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 18 سالگی، (89 نفر) یعنی، 7/14 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه که سن 19 سالگی، (61 نفر) یعنی، 1/10 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 20 سالگی، (69 نفر) یعنی، 4/11 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 21 سالگی، (40 نفر) یعنی، 6/6 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 22 سالگی، (37 نفر) یعنی، 1/6 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 23 سالگی، (18 نفر) یعنی، 0/3 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 24 سالگی،  (12 نفر) یعنی، 0/2 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 25 سالگی،  (16 نفر) یعنی، 6/2 درصد از زنان  و مردان مورد مطالعه در سن 26 سالگی،  (2 نفر) یعنی، 0/3 درصد از زنان و مردان مورد مطالعه در سن 27 سالگی برای اولین بار مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از محدوده سنی مورد مطالعه در این پژوهش که مردان و زنان 18 تا 28 ساله بوده اند، بیشترین مصرف کنندگان در سن 19 سالگی و کمترین مصرف کنندگان در سن 27 برای اولین بار مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند.

     

  14. (توزیع فراوانی بر حسب اولین مکان مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان)  می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 9/26 درصد در پارتی های شبانه، 2/11 درصد در منزل شخصی خودشان، 9/12 درصد در خیابان و معابر عمومی، 2/35 درصد در جمع دوستان، 8/9 درصد در پارکها و مکانهای تفریحی و 0/4 در سایر موارد، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که در جمع دوستان از مواد اعتیادآور و روانگردان استفاده کرده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  15. (توزیع فراوانی بر حسب اولین بار توسط چه کسی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 7/41 درصد اولین بار توسط دوستش، 4/10 درصد اولین بار توسط اعضاء خانواده، 2/17 درصد اولین بار توسط فروشنده مواد اعتیادآورو روانگردان، 6/27 درصد اولین بار توسط فردی غریبه و 1/3 اولین بار توسط موارد دیگر، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که اولین بار توسط دوستانشان با مواد اعتیادآور و روانگردان آشنا شده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  16. (توزیع فراوانی بر حسب ایجاد اعتیاد) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 8/26 درصد در پاسخ به ایجاد اعتیاد گزینه بلی، 4/34 درصد در پاسخ به ایجاد اعتیاد گزینه خیر و 8/38 درصد که در پاسخ به ایجاد اعتیاد گزینه تا حدودی را انتخاب نموده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که معتقدند مواد اعتیادآور و روانگردان تا حدودی ایجاد اعتیاد می کند، به خود اختصاص داده اند.

     

  17. (توزیع فراوانی بر حسب افزایش میل جنسی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 3/24 درصد در پاسخ به افزایش میل جنسی گزینه بلی، 6/30 درصد در پاسخ به افزایش میل جنسی گزینه خیر و 2/45 درصد که در پاسخ به ایجاد اعتیاد گزینه تا حدودی را انتخاب نموده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که معتقدند مواد اعتیادآور و روانگردان تا حدودی سبب افزایش میل جنسی می شود، به خود اختصاص داده اند.

     

  18. (توزیع فراوانی بر حسب مصرف سیگار قبل از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 9/48 درصد در پاسخ به مصرف سیگار قبل از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان گزینه بلی و 1/51 درصد در پاسخ به مصرف سیگار قبل از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان گزینه خیر را انتخاب نموده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که قبل از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان سیگار مصرف نکرده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  19. (توزیع فراوانی بر حسب میزان تحصیلات پدر) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 1/2 درصد دارای پدران بی سواد، 2/11 درصد دارای پدران دیپلمِ، 7/1 درصد دارای پدران فوق دیپلمِ، 2/38 درصد دارای پدران لیسانسِ و 8/46 درصد دارای پدران فوق لیسانسِ و بالاتر، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دارای پدران لیسانسِ هستند، به خود اختصاص داده اند.

     

  20. (توزیع فراوانی بر حسب میزان تحصیلات مادر) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 6/6 درصد دارای مادران بی سواد، 4/16 درصد دارای مادران دیپلمِ، 9/11 درصد دارای مادران فوق دیپلمِ، 7/39 درصد دارای مادران لیسانسِ و 5/25 درصد دارای مادران فوق لیسانسِ و بالاتر، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دارای مادران لیسانسِ هستند، به خود اختصاص داده اند.

     

  21. (توزیع فراوانی بر حسب مصرف سیگار در حال حاضر) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 6/53 درصد در پاسخ به مصرف سیگار در حال حاضرگزینه بلی و 4/46 درصد در پاسخ به مصرف سیگار در حال حاضرگزینه خیر را انتخاب نموده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان سیگار مصرف کرده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  22. (توزیع فراوانی بر حسب خانواده سیگاری) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 0/78 درصد دارای خانواده سیگاری و 0/22 درصد دارای خانواده غیرسیگاری، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دارای خانواده سیگاری بوده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  23. (توزیع فراوانی بر حسب خانواده الکلی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 6/65 درصد دارای خانواده الکلی و 4/34 درصد دارای خانواده غیرالکلی، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دارای خانواده الکلی بوده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  24. (توزیع فراوانی بر حسب مصرف مشروبات الکلی توسط مصرف کنندگان مواد اعتیادآور و روانگردان) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 3/62 درصد که از مشروبات الکلی استفاده نموده اند و 7/37 درصد که از مشروبات الکلی استفاده     ننموده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که از مشروبات الکلی استفاده می کنند، به خود اختصاص داده اند.

     

  25. (توزیع فراوانی بر حسب نوع مواد روانگردان و اعتیادآور مصرفی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 7/13 درصد مصرف کننده محرکها، 1/27 درصد مصرف کننده توهم زاها، 3/18 درصد مصرف کننده مخدرها، 9/11 مصرف کننده سرکوبگرها، 1/4 مصرف کننده مواد فرار و استنشاقی و 8/24 مصرف کننده همه موارد از مواد روانگردان و اعتیادآور، را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که مواد توهم زا مصرف نموده اند،   به خود اختصاص داده اند.

     

  26. (توزیع فراوانی بر حسب مهمترین عامل گرایش به سوی مواد اعتیادآور و روانگردان) می توان مطرح نمود که از 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 6/6 درصد کنجکاوی، 2/12 درصد لذت جویی، 1/8 درصد استقلال طلبی، 1/4 درصد بیکاری، 0/4 درصد در دسترس بودن مواد روانگردان و اعتیادآور، 1/4 درصد گروه دوستان و همسالان، 3/3 درصد مشکلات خانوادگی، 8/2 درصد فقر مالی، 8/2 درصد ضعف در درس، 3/7 درصد امکانات زیاد رفاهی، 5/2 درصد منطقه محل سکونت، 8/5 درصد فقر فرهنگی، 0/5 درصد رفتارهای سنین نوجوانی و جوانی، 1/6 درصد انزوا طلبی و گوشه گیری، 8/4 درصد خستگی از زندگی و فرار از آن، 5/5 درصد والدین بی مسئولیت، 1/2 درصد استفاده والدین از مواد اعتیادآور و روانگردان، 3/2 درصد اتفاقات ناخوشایند زندگی، 5/4 درصد افسردگی و ناراحتی های روحی و روانی و 1/6 درصد  که منزلت اجتماعی را مهمترین عامل در گرایش به سوی مواداعتیادآور و روانگردان می دانستند، مصرف انواع روانگردانهای صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که لذت جویی را مهمترین عامل در گرایش به سوی مواد اعتیادآور و روانگردان می دانستند، به خود اختصاص داده اند.

     

  27. (توزیع فراوانی بر حسب عصبی بودن مصرف کنندگان) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 7/40 درصد از مصرف کنندگان که معتقدند عصبی هستند و 3/59 درصد از مصرف کنندگان که معتقدند عصبی نیستند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که عصبی نیستند، به خود اختصاص داده اند.

     

  28. (توزیع فراوانی بر حسب پرخاشگر بودن مصرف کنندگان) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 0/40 درصد از مصرف کنندگان که معتقدند پرخاشگر هستند و 0/60 درصد از مصرف کنندگان که معتقدند پرخاشگر نیستند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که پرخاشگر نیستند، به خود اختصاص داده اند.

     

  29. (توزیع فراوانی بر حسب فرار از خانه) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 9/57 درصد که تا به حال از خانه فرار کرده اند و 1/42 درصد که تا به حال از خانه فرار نکرده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که تا به حال از خانه فرار کرده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  30. (توزیع فراوانی بر حسب زمان فرار از خانه) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 4/31 درصد مصرف کنندگانی که قبل از شروع به مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان از خانه فرار کرده اند، 6/44 درصد مصرف کنندگانی که بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان از خانه فرار کرده اند و 0/ 24 درصد مصرف کنندگانی که هم قبل از مصرف و هم بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان از خانه فرار کرده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان  از خانه فرار کرده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  31. (توزیع فراوانی بر حسب به مدت طولانی دور بودن از خانه و خانوده) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 9/66 درصد تا به حال از خانه و خانواده دور بوده اند و 1/33 درصد که تا به حال از خانه و خانواده دور نبوده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که تا به حال از خانه و خانواده دور بوده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  32. (توزیع فراوانی بر حسب اطلاع خانواده از دور بودن) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 9/46 درصد با اطلاع خانواده از خانه دور بوده اند و 1/53 درصد بدون اطلاع خانواده از خانه دور بوده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که بدون اطلاع خانواده از خانه دور بوده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  33. (توزیع فراوانی بر حسب اقدام به خوکشی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 5/35 درصد که تا به حال اقدام به خوکشی نموده اند و 5/64 درصد که تا به حال اقدام به خوکشی ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که تا به اقدام به خوکشی نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  34. (توزیع فراوانی بر حسب زمان اقدام به خودکشی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 2/36 درصد مصرف کنندگانی که قبل از شروع به مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان اقدام به خودکشی نموده اند، 2/43 درصد مصرف کنندگانی که بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان اقدام به خودکشی نموده اند و 7/ 20 درصد مصرف کنندگانی که هم قبل از مصرف و هم بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان اقدام به خودکشی نموده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که بعد از مصرف مواد اعتیادآور و روانگردان  اقدام به خودکشی نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  35. (توزیع فراوانی بر حسب اقدام به ترک مواد روانگردان صنعتی و شیمیایی مصرفی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 2/38 درصد که تا به حال اقدام به ترک مواد روانگردان صنعتی و شیمیایی نموده اند و 8/61 درصد که تا به حال اقدام به ترک مواد روانگردان صنعتی و شیمیایی ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که تا به اقدام به ترک مواد روانگردان صنعتی و شیمیایی ننموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  36. (توزیع فراوانی بر حسب شرکت در میهمانیهای دنسی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 5/62 درصد از مصرف کنندگانی که در میهمانیهای دنسی شرکت نموده اند و 5/38 درصد از مصرف کنندگانی که در میهمانیهای دنسی شرکت ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که در میهمانیهای دنسی شرکت نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  37. (توزیع فراوانی بر حسب اطلاع خانواده از شرکت در میهمانیهای دنسی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 1/56 درصد از مصرف کنندگان با اطلاع خانواده در میهمانیهای دنسی شرکت نموده اند و 9/43 درصد از مصرف کنندگان بدون اطلاع خانواده در میهمانیهای دنسی شرکت ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که با اطلاع خانواده در میهمانیهای دنسی شرکت نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  38. (توزیع فراوانی بر حسب شرکت در میهمانیهای اکس پارتی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 2/58 درصد از مصرف کنندگان در میهمانیهای اکس پارتی شرکت نموده اند و 8/41 درصد از مصرف کنندگان نیز که در میهمانیهای اکس پارتی شرکت ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که در میهمانیهای اکس پارتی شرکت نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  39. (توزیع فراوانی بر حسب اطلاع خانواده از شرکت در میهمانیهای اکس پارتی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 8/63 درصد از مصرف کنندگان با اطلاع خانواده در میهمانیهای اکس پارتی شرکت نموده اند و 2/36 درصد از مصرف کنندگان نیز بدون اطلاع خانواده در میهمانیهای اکس پارتی شرکت ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که با اطلاع خانواده در میهمانیهای اکس پارتی شرکت نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  40. (توزیع فراوانی بر حسب شرکت در میهمانیهای سکس پارتی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 7/21 درصد از مصرف کنندگان در میهمانیهای سکس پارتی شرکت نموده اند و 3/78 درصد از مصرف کنندگان نیز که در میهمانیهای سکس پارتی شرکت ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که در میهمانیهای سکس پارتی شرکت ننموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  41.  (توزیع فراوانی بر حسب اطلاع خانواده از شرکت در میهمانیهای سکس پارتی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 5/31 درصد از مصرف کنندگان با اطلاع خانواده در میهمانیهای سکس پارتی شرکت نموده اند و 5/68 درصد از مصرف کنندگان نیز بدون اطلاع خانواده در میهمانیهای سکس پارتی شرکت ننموده اند ، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که بدون اطلاع خانواده در میهمانیهای سکس پارتی شرکت نموده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  42. (توزیع فراوانی بر حسب افسرده بودن مصرف کنندگان) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 4/56 درصد از مصرف کنندگان معتقدند که دچار افسردگی شده اند و 6/43 درصد از مصرف کنندگان معتقدند که دچار افسردگی نشده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دچار افسردگی شده اند، به خود اختصاص داده اند.

     

  43.  (توزیع فراوانی بر حسب درجه افسردگی) می توان مطرح نمود که از مجموع 100 درصد جامعه آماری نمونه تحقیق 0/5 درصد دچار افسردگی شدید، 6/41 درصد دچار افسردگی متوسط و 4/53 درصد که دچار افسردگی خفیف شده اند، مصرف انواع روانگردان صنعتی و شیمیایی را تجربه نموده اند. همچنین از زنان و مردان مورد مطالعه که همگی مصرف کننده مواد اعتیادآور و روانگردان بوده اند، بیشترین درصد را مصرف کنندگانی که دچار افسردگی متوسط شده اند، به خود اختصاص داده اند

     

 

 

پیشنهادات

 

  1. تدوین منشور حقوق بازتوانی و سلامت بخشی معتادان به عنوان بیمار.

     

  2. دور از دسترس قرار دادن مواد مخدر غیر قانونی و شناسنامه دار کردن مواد مخدر قانونی که برای مصارف پزشکی و درمانی به کار می رود.

     

  3. تدوین مقررات تشخیصی – درمانی و بازتوانی استاندارد و با نظارت دقیق علمی و تأکید بر جنبه بیماری اعتیاد.

     

  4. آموزش مهارتهای اجتماعی و به ویژه مهارتهای زندگی و تأکید بر روشهای عقلانی در تعلیم و تربیت.

     

  5. اعتیاد نیز مانند سایر اختلالات و آسیب های اجتماعی و روانی است و از آنها مجزا نیست و باید در  برنامه های آموزشی، پرورشی و فرهنگی در جامعه تعادل شخصیت و پرورش شخصیت متعادل در کنار روشهای مقابله با آسیب های اجتماعی دیده می شود.

     

  6. سالم سازی محیط اجتماعی و خانوادگی.

     

  7. توانمند سازی و آموزش مهارتهای پیشگیری به نوجوانان و جوانان.

     

  8. جوانان بخش اعظم جمعیت کشور ما را تشکیل می دهند، اشتیاق نسل جوان برای درک تجربیات جدید و نیاز آنان به شادی و هیجان جوانان و نوجوانان را نسبت به این گونه مواد بسیار آسیب پذیر کرده است و سبب شده است هر روز به تعداد مصرف کنندگان مواد روانگردان اضافه شود. هشیاری خانواده ها از رفتارها و کارهای روزانه فرزندان و کنترل نامحسوس جوانان و نوجوانان می تواند یکی از راههایی باشد که به توان از طریق آن از بیراهه رفتن آنها جلوگیری کرد.

     

  9. آموزش‌های رفتاری به جوانان و جایگزینی شیوه‌های رفتاری مناسب به جای رفتارهای پرخطر بخش مهمی از اقدامات پیشگیرانه است. همچنین کسب توانایی گفتن «نه» به پیشنهاد مصرف مواد از سوی دوستان و همتایان، از نکات مهم رفتاری است.

     

  10. یکی از راهکارهای قابل توجه که باید بر روی آن سرمایه گذاری کرد، فرهنگ سازی در این زمینه و در نتیجه پیشگیری از این مشکل است، ریشه یابی شود، چرا بعضی از افراد جامعه ما که اکثراً جوان هستند، به مواد روانگردان روی می آورند؟ چرا حتی با آگاهی از مشکلاتی که پس از مصرف به آن دچار می شوند، باز هم گرایش بسیار بالایی برای استفاده از این مواد وجود دارد ؟

     

  11. از بین بردن نگرش مثبت نوجوانان و جوانان نسبت به روانگردانهای صنعتی و شیمیایی.

     

  12. تهیه فیلم های مستند و به نمایش گذاشتن آنها در مدارس، دانشگاهها، آموزش و اطلاع رسانی به این قشر آسیب پذیر(جوانان و نوجوانان). همچنین ساخت برنامه های تلویزیونی و سی دی های واقعی از جمله برنامه های پیشگیرانه در زمینه این آسیب اجتماعی می تواند باشد.

     

  13. ایجاد فضاهای شاد و سالم و اماکن ورزشی، محلی برای تخلیه انرژی جوانان، برنامه ریزی برای اوقات فراغت جوانان، ایجاد اشتغال و نشاط اجتماعی در جامعه، فراهم کردن زمینه ای برای دستیابی به شادیهای سالم و ایجاد فضای امن برای رشد استعدادها و برخورد تخصصی و بشردوستانه با آسیب های اجتماعی و ترویج روش های مصونیت ساز به جای محدودیت سازی از جمله راهکارهای جلوگیری از مصرف روانگردانهاست که باید در دستور کار بخش های ذی ربط قرار گیرد.

     

  14. اختصاص دادن حداقل یک جلسه از کلاس های درسی در مقاطع مختلف تحصیلی به بررسی و مطالعه تأثیرات مواد مخدر و روانگردان و مشکلات ناشی از اعتیاد با استفاده از وسایل رسانه ای و سمعی و بصری.
شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥ | ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ | شیوا مرادی | نظرات ()

درباره وبلاگ

دڪــتـــر شیــــــــوا مرادے، مددکار اجتماعے و جامعه شناس Email▶ shiva.moradi@gmail.com Instagram▶ @shivamoradi_socialworks Channel Book & video▶ @social_works Channel Voice▶ @socialworks Facebook▶ facebook.com/shivayie
منو وبلاگ
موضوعات وب
 
طراح قالب
امکانات وب